Raoul Duke (Johnny Depp) i doktor Gonzo (Benicio Del Toro) zużywają adrenochrom w filmie z 1998 roku „Strach i wstręt w Las Vegas”. Film jest adaptacją powieści Huntera S. Thompsona z 1971 roku. W powieści Strach i wstręt szczegółowo omawia adrenochrom i ofiary z ludzi. Opowiada, jak zdobył go od kogoś, kto musiał go wyciąć z żywego człowieka. W innej scenie Raoul Duke i jego prawnik, dr Gonzo, żartują, mówiąc policjantowi, że są ludzie uzależnieni od składania ofiar z ludzi. Aldous Huxley, pisarz, który napisał „Nowy wspaniały świat”, również wspomniał o tajemniczej substancji. W 1954 roku napisał: „Wtedy przyszło odkrycie, że adrenochrom, będący produktem rozkładu adrenaliny, może powodować wiele objawów obserwowanych przy zatruciu meskaliną”. Strach i wstręt w 1971 roku:
„Nigdy byś w to nie uwierzył” – powiedział mój prawnik. „W Los Angeles sytuacja wymknęła się spod kontroli. Najpierw były to narkotyki, teraz czary.
"Czary? Cholera, nie możesz tak myśleć!”
„Czytaj gazety” – powiedziałem. „Człowieku, nie znasz kłopotów, dopóki nie będziesz musiał stawić czoła bandzie narkomanów, którzy oszalały i pragną ofiar z ludzi!”
„Nie!” powiedział. „To coś science fiction!”
„Nie tam, gdzie działamy” – powiedział mój prawnik. „Do diabła, w samym Malibu ci przeklęci wyznawcy Szatana zabijają codziennie sześć lub osiem osób”. Przerwał, żeby napić się drinka. „A oni chcą tylko krwi” – kontynuował. „Jeśli zajdzie taka potrzeba, zabiorą ludzi z ulicy”. Pokiwał głową. "O tak. Któregoś dnia mieliśmy sprawę, w której porwali dziewczynę prosto ze stoiska z hamburgerami McDonald's. Była kelnerką. Miała około szesnastu lat... i mnóstwo ludzi też to oglądało!”
"Co się stało?" powiedział nasz przyjaciel. – Co jej zrobili? Wydawał się bardzo poruszony tym, co usłyszał. „Jezu Chryste, człowieku. Odcięli jej tę cholerną głowę na parkingu! „