Funkcjonowanie i działania lehickich rycerzy herbu Topór w VIII wieku w oparciu o kronikę Zolawy Lamberta z XI wieku (patrz post 278), czego nie zauważyła do dziś nasza ortodoksyjna historiografia – ciąg dalszy, część 2.
III. Średniowiecze
Wiek VIII
Daszka
Toporczyk albo Darzysława, rodzona młodsza siostra bohatera Rykusa, żyła w roku 710. Kobieta o przepięknej urodzie, z którego powodu dostąpiła zaszczytu, że została przyjęta w poczet żon wielkiego króla Polahii Kraka, założyciela grodu Krakowa od swojego imienia. Wydała na świat ową przesławną Wendę, królową Polahii, która to dziewica, po pokonaniu Niemców, triumfując razem z wodzem Rythogarem, niezadowolona, że otrzymała nieprzychylne ofiary, złożywszy bogom samą siebie w ofierze, rzuciła się do Wisły.
Rykus
Toporczyk, syn bohatera Nehory, pan na Dziardonowicach itd., zmarły w roku 724, niewsławiony żadnym innym czynem poza tym, że założył od swojego imienia gród Ryki i wzniósł drewnianą wieś, gdzie utrzymywał na własny koszt kolonistów. Zolawa.
Panluka
Toporczyk z Panigrodu, syn wojewody Nehory, pan w Krainie na Dziardonowicach, Rykach itd., żył w roku 726. Naśladując swojego dziada Krajana w sprawach gospodarowania ziemią i dobrego zarządzania, otrzymawszy od wówczas najwyższego księcia pewien majątek na pograniczu, założoną tam kolonię postanowił nazwać od swojego imienia Palukami. Przez długi czas dziedzicami byli w niej on sam i pochodzące od niego potomostwo. Pozostawił dwóch synów i dwie córki. Kagnimir, Zolawa.
Marpiza
Toporczyk z Panigrodu, rodzona siostra królowej Lukny, lecz z innej matki. Dziewczyna mężna ponad niewieści stan, zebrawszy bowiem oddział liczący tysiąc dziewic, poprowadziła je na te ziemie slawońskie (gdy straszliwe podówczas toczyli boje Windowie, to jest Sorabowie i Obodryci, z Niemco-Hebetami), gdzie dokazawszy wielu czynów chwały wojennej, zginęła wreszcie w roku 730 w bitwie owa sławetna Amazonka. Zolawa, Kagnimir.
Dydwin
Poswid ze Starzyna, rodzony brat bohatera Swierarda. Zginął w wojnie przeciwko Rytogarowi, księciu Saksonii, w obronie dziewictwa i czci polskiej Amazonki, księżniczki Wendy, podczas triumfu jej samej w roku 732. Zolawa.
Lukna
Z Panigrodu, rodzona siostra Labisyna, żyła w roku 756. Jedna z żon Leskona I, czyli Premislawa, króla Polahii, na której cześć małżonek postarał się wznieść od jej imienia gród Lucynia, który został później podarowany Starzonowi I z Panigrodu, rodzonemu bratu królowej. Od niego wraz z upływem czasu używali tytułu jego potomkowie, którzy dziedziczyli w Palukach i Panigrodzie. Zolawa, Kagnimir.
Labisyn
Toporczyk z Panigrodu, syn bohatera Panluki, jeden z dwunastu wojewodów, którzy objęli z kolei panowanie nad Lehitami po wygaśnięciu potomstwa wielkiego Leha, pan na Rykach itd., żył w roku 758. Nazywany synem łabędzia z uwagi na nadmierną biel włosów i piękno bladej twarzy (łabus bowiem to tyle, co po slawońsku łabędź). Mąż prześwietny pod względem odwagi i chwały wojennej, założyciel grodu Labissyn od swojego imienia.
Starzon I
Toporczyk z Panigrodu, starszy syn bohatera Panluki, żył w roku 766, pan w Krainie, Palukach i na założonym od swojego imienia Starzyniu. Pochodzący od niego synowie, zmieniwszy prastary wyraz, przyjęli zmianę nazwy na Toporczyków Starzów, to jest najstarszych w królestwie Polahii. Pozostawił trzech synów, w których zawiera się początek trzech linii tego rodu, dwaj zaś pozostali byli bezpłodni. Zolawa, Kagnimir.
Gotan I
Starzon z Panigrodu i Starzyn, czwarty syn bohatera Starżona I, pan na Labisynie, żył w roku 790. Najsłynniejszy bohater podczas wojen z Roksolanami za czasów Premislawa I, króla Polahii, skąd powróciwszy szczęśliwie, wzniósł wieś w pewnym majątku udostępnionym mu przez króla, nazwanym od swojego imienia Gotanowem. Założył też kolonię dzięki środkom zdobytym dopiero co na wojnie. Kagnimir, Zolawa.
Otton
Starżon z Panigrodu i Starzyn, piąty syn bohatera Starżona I, pan na Palukach i Kraince, żył w roku 798. Po przyjęciu w wyniku podziału majątku dziedziczył w nim po dobrowolnym zrzeczeniu się go przez najstarszego wiekiem brata w roku 793.
Pamiętajmy, że opisujemy VIII wiek gdzie, między innymi:
- Daszka, o wielkiej urodzie, została przyjęta w poczet żon króla
  Kraka I, któremu urodziła córkę Wandę, przyszłą królową Lehii,
- Marpiza, zorganizowała pod swoim przywództwem oddział
  1000 dziewic Amazonek walczących z Niemcami na Pomorzu,
- Lukna, była królową, żoną króla Przemysława I,
- Labisyn, był rycerzem panującym jako jeden z 12 Wojewodów w
  okresie bezkrólewia (740-760).
(c.d.n.)
JB


3. Funkcjonowanie i działania lehickich rycerzy herbu Topór w IX wieku, w oparciu o kronikę Zolawy Lamberta z XI wieku