Surowe mleko to żywe mleko pełne wibracji i życia. Wszystko pasteryzowane jest MARTWE.
Od czasów starożytnych lekarze tacy jak Hipokrates, Galen, Pliniusz i Warro używali surowego mleka do leczenia wielu chorób. Hipokrates zalecał chorym na gruźlicę picie dużych ilości surowego mleka. W indyjskiej medycynie ajurwedyjskiej mleko wykorzystuje się w praktyce brimhany, co oznacza „wzmocnienie” lub odżywienie ciała. Stosowane jest także w rasayanie w celu odmłodzenia ciała oraz w vajikaranie w celu promowania funkcji seksualnych i płodności. Lekarze przepisywali surowe mleko jako delikatny środek przeczyszczający, łagodzący stany zapalne owrzodzonych tkanek oraz jako środek zwiększający produkcję mleka u karmiącej matki.
Mleko pasteryzowane według oficjalnej narracji głównego nurtu ma być dla nas zdrowsze, ale dzięki pasteryzacji zawiera całkowicie zniszczone naturalne enzymy, składniki odżywcze i pożyteczne bakterie. To właśnie prowadzi do problemów i często jest utożsamiane z mitem o nietolerancji laktozy.
Pasteryzowane mleko deformuje tłuszcz, deformuje białka, niszczy probiotyki, niszczy enzymy, niszczy całą zawartość witamin i minerałów oraz tworzy bioniedostępny wapń, którego organizm nie jest w stanie wchłonąć. Następnie ponownie dodaje się syntetyczne witaminy, ale są one pozbawione życia, a system wychwala to jako zdrowe.
Surowe mleko jest oczerniane i utrudniane w produkcji nie bez powodu ze względu na istotne korzyści zdrowotne.
Postępuj odwrotnie niż zaleca unijna polityka prozdrowotna.