Strach przychodzi z wizytą.
Załóżmy, że głęboko w swojej świadomości masz dużo bólu, smutku lub strachu. Wielu z nas ma w głębi świadomości wielkie bloki bólu i cierpienia, na które nie możemy patrzeć. Musimy być bardzo zajęci, aby ci niemile widziani goście nie przychodzili i nie składali nam wizyt. Zajmujemy się innymi „gośćmi” — bierzemy czasopismo lub książkę do przeczytania, włączamy telewizor lub gramy muzykę. Robimy wszystko co w naszej mocy, aby czymś zwrócić naszą uwagę. To jest praktyka tłumienia.
Nie chcemy otwierać drzwi, by pojawił się nasz strach, smutek i depresja, więc sprowadzamy na nas wszelkiego rodzaju inne rzeczy. I zawsze jest mnóstwo dostępnych rzeczy, które pomogą nam odwrócić uwagę od tego, co dzieje się w środku. Istnieje wiele sposobów na zabawę — zwłaszcza korzystanie z Internetu i oglądanie telewizji. Mogą być używane jako rodzaj leku. Kiedy cierpienie w nas jest zbyt wielkie do zniesienia, włączamy się, by zapomnieć o naszym bólu. Wypełnia nasz umysł obrazami i dźwiękami.
Nawet jeśli to, co robimy, nie daje satysfakcji, często nie mamy odwagi tego wyłączyć. Czemu? Bo chociaż jest to nieciekawe, a nawet niepokojące, uważamy, że jest to lepsze niż powrót do domu do siebie i dotknięcie wewnętrznego bólu. Rozproszenie uwagi jest polityką wielu z nas.
Eye of Horus