Władcy chrześcijańscy Lehii niedoceniani, zakłamywani, oczerniani, ukrywani oraz zabijani przez kościół rzymski i dwór niemiecki – (c.d.).
Średniowiecze
VI. Władca 119 – książę Lehii Mieczysław IV Mazowiecki zwany Miecławem (1038-1047), (patrz „Chrześcijańscy królowie Lehii …” s.139-145).
Wnioski:
1/ Miecław był wymieniany jako władca sławiańsko-lehicki aż w
    18-tu kronikach i dziełach historycznych,
2/ był młodszym synem cesarza Bolesława I Wielkiego,
     urodzonym przez Laszkę z „niskiego rodu”, będąc formalnie
     przyrodnim bratem Mieczysława III oraz przyrodnim stryjem
     jego syna Bolesława II Sprawiedliwego, stąd ich zgodne
     współrządzenie Lehią w latach 1025/6-1038, bowiem łączyła
     ich „sławiańska dusza i siła przodków”, na bazie której
     usiłowali przywrócić sławiańskie państwo, wolne od jarzma
     feudalno-religijnego,
3/ z takim rodowodem miał pełne prawo do używania tytułu
     książęcego i dlatego współpracował zgodnie z cesarzem
     Mieczysławem III, będąc jego radcą, a w 1034 roku otrzymał
     od niego w zarząd Mazowsze jako namiestnik,
4/ po objęciu tronu, cesarz Bolesław II podtrzymał decyzję ojca ,
     utrzymał księcia Mieczysława swojego stryja na Mazowszu,
     który zaczął rozwijać tą dużą, ale prowincjonalną dzielnicę
     Lehii, położoną za Wisłą, z czasem ją umocnił i dobrze
     zorganizował oraz strategicznie związał sojuszami z
     sąsiadami: Pomorzem, Prusami, Jaćwieżą i Litwą,
5/ po zamordowaniu ukochanego cesarza Bolesława II
     Sprawiedliwego w maju 1038 roku, w Lehii wybuchła
     największa w historii spontaniczna rewolucja
     antychrześcijańska i antyfeudalna rozwścieczonego ludu
     sławiańsko-lehickiego, zabijającego feudałów duchownych i
     świeckich oraz kler, niszcząc ich dwory, majątki, a także
     kościoły, klasztory, spustoszony został cały kraj pozbawiony
     władcy to jest Wielkopolska, Małopolska i Śląsk, z wyjątkiem
     Mazowsza gdzie panował silną ręką udzielny książę
     Mieczysław IV Mazowiecki,
6/ w tymże roku, wykorzystując sytuację, napadł na Lehię książę
     czeski Brzetysław, za aprobatą papieża i cesarza niemieckiego,
     bezkarnie niszcząc i rabując kraj objęty klątwą. Książe
     Mieczysław musiał się bezsilnie, bezczynnie i z bólem
     przyglądać zza Wisły rewolcie w centrum państwa i jego
     ruinie, gdzie nie mógł interweniować ze względu na szczupłość
     swoich sił zbrojnych. Książe Brzetysław wrócił do Czech z
     łupami w 1039 roku,
7/ cesarz i papież po fizycznym wyeliminowaniu niezależnych
     władców Cesarstwa Lehii (łac. Principum Lehiae), z
     satysfakcją obserwowali upadek sławiańsko-lehickiego
     cesarstwa oraz Słąwiańszczyzny (Sławii),
8/ w tym czasie uciekało na Mazowsze tysiące ludzi z rodzinami i
     zachowanym dobytkiem z wszystkich stanów społecznych w
     tym kleru, chcących uniknąć śmierci. Książę Mieczysław IV
     przyjmował wszystkich, nie pozwalając na żadne ataki i
     rewolty oraz w ten sposób umożliwił bogacenie się jego
     dzielnicy, która była przepełniona ludnością, cała ziemia orna
     była uprawiana, także powstawały nowe osady, wioski
     miasteczka,
9/ po odejściu Brzetysława, który wracając z grabieży jeszcze
     zaanektował Śląsk i południową Małopolskę, książę zaczął
     przeprawiać się za Wisłę i wysyłać oddziały zbrojne w celu
     zaprowadzenia porządku w Wielkopolsce i północnej
     Małopolsce. Karały one bezwzględnie napotkanych
     buntowników, rozbójników i morderców, wiele osad,
     miasteczek było zrujnowanych, także dworów i gospodarstw
     na wsi, gdzie ziemia leżała odłogiem, a całe obszary kraju były
     wyludnione,
10/ książę Mieczysław planował stopniowo przejąć obszar całej
       Lehii i ożywić napływową ludnością,
11/ jego plany zniweczyło przybycie w 1040 roku księcia
       Kazimierza I Karola na czele krucjaty papiesko-cesarskiej z
       niemieckimi wojskami zaciężnymi jazdy pancernej i
       tarczowników, który jako marionetka papieża i cesarza miał
       uniemożliwić przejęcie władzy w Lehii przez niezależnego
       sławiańsko-lehickiego księcia Mieczysława IV Mazowieckiego,
12/ Kazimierz niezwłocznie koronował się w Gnieźnie na króla
       Lehii i zażądał od Mieczysława uznania swojego
       zwierzchnictwa, ale ten odmówił. Tak więc, o tym kto
       zostanie władcą całej Lehii, musiała rozstrzygnąć walka,
13/ w 1041 roku Mieczysław odparł najazd wojsk ruskich księcia
       Włodzimierza Wołyńskiego, ale nie zdołał odzyskać części
       Grodów Czerwieńskich,
14/ także w 1041 roku w Pobiedziskach pod Poznaniem doszło do
       krwawej bitwy z wojskami króla Kazimierza, która nie
       została rozstrzygnięta i wojska Mieczysława wycofały się za
       Wisłę, a hufce Kazimierza nie były już w stanie dalej
       atakować,
15/ w okresie następnych siedmiu lat (1041-1047), obaj
       przeciwnicy umacniali się przed rozstrzygającą bitwą,
16/ doszło do niej w 1047 roku prawdopodobnie pod Ostrowią
       Mazowiecką, gdzie książę Mieczysław IV Mazowiecki
       popełnił błąd dając się sprowokować do walki przed
       przybyciem umówionych hufców z Pomorza, mając do
       dyspozycji te mazowieckie, pruskie i litewskie, a król
       Kazimierz dysponował pancerną konnicą, nowymi hufcami z
       zaciągu w Niemczech oraz doborowymi hufcami księcia
       Jarosława Mądrego. Bitwa była niezwykle zacięta i krwawa
       oraz długo jej wynik nie był przesądzony, w końcu wojska
       mazowieckie zaczęły ustępować i zostały pokonane, a książę
       Mieczysław IV Mazowiecki zginął honorowo, ale jego ciała nie
       odnaleziono.
Komentarz autora:
Książę Mieczysław IV Mazowiecki zwany Miecławem był w kronikach kościelnych bagatelizowany i nawet wyszydzany, także kwestionowano jego rodowód ze względu na nieprzejednane stanowisko i postawę Arii-Sławianina, sprzeciwiającego się narzuconemu niewolnictwu feudalno-religijnemu. Był Arią- sławiańskim patriotą, walczącym o nienaruszone, święte dziedzictwo sławiańsko-lehickich przodków, przede wszystkim na obszarze Odrowiśla, gdzie zamierzał panować jako niezależny od papieża i cesarza sławiański król Lehii.
Lateran w Rzymie oraz dwór cesarski w Niemczech przerażone taką alternatywą, szybko sfinansowały i zorganizowały w 1040 roku, kolejną już ósmą krucjatę zbrojną na Lehię pod wodzą królewicza Kazimierza Karola, zezwalając na niezwłoczną jego koronację w Gnieźnie w celu podniesienia autorytetu jego władzy oraz jak najszybszego przywrócenia i odnowienia infrastruktury chrześcijańskiej na tym obszarze.
Książę Mieczysław IV Mazowiecki zwany Miecławem, był ostatnim władcą Sławii, wyznającym wedyjski arianizm, niezwykle prawym i dobrym gospodarzem swego ludu sławiańskiego oraz dzielnym wodzem swoich Lehitów, ale niestety nie było mu dane objąć tronu całej Lehii, tak więc złożył swoje życie w jej ofierze.
(c.d.n.)
JB
Na grafice śmierć Mieczysława IV.






Christian rulers of Lehia underestimated, lied to, slandered, hidden and killed by the Roman church and the German court - (continued).
Middle Ages
VI. Ruler 119 - Mieczysław IV Mazowiecki, Duke of Lehia, known as Miecław (1038-1047), (see "Christian kings of Lehia..." p. 139-145).
Conclusions:
1/ Miecław was mentioned as the ruler of Slavia and Lehice until the
     18 chronicles and historical works,
2/ was the younger son of Emperor Bolesław I the Great,
      born by Laszka from "low birth", being formally
      half-brother of Mieczysław III and half-uncle
      his son Bolesław II the Just, hence they agree
      co-government of Lehia in the years 1025/6-1038, because it united
      their "Slavic soul and strength of ancestors", on the basis of which
      they tried to restore the Sławian state, free from the yoke
      feudal-religious,
3/ with such pedigree he had the full right to use the title
      princely and therefore cooperated in accordance with the emperor
      Mieczysław III, being his counselor, and in 1034 he received
      from him to administer Mazowsze as governor,
4/ after taking the throne, Emperor Bolesław II upheld his father's decision,
      supported Prince Mieczysław his uncle in Mazovia,
      who began to develop this large but provincial district
      Lehii, located beyond the Vistula River, strengthened it over time, and well
      organized and strategically linked alliances with
      neighbors: Pomerania, Prussia, Yotvingia and Lithuania,
5/ after the murder of the beloved Emperor Bolesław II
      Just in May 1038, in Lehia broke out
      the greatest spontaneous revolution in history
      anti-Christian and anti-feudal of an enraged people
      Sławian-Lehicki, killing feudal clergy and
      laity and the clergy, destroying their mansions, estates, and
      churches, monasteries, the whole country was devastated
      the rulers are Greater Poland, Lesser Poland and Silesia, with the exception of
      Mazovia, where a sovereign prince ruled with a strong hand
      Mieczyslaw IV Mazowiecki,
6/ in the same year, taking advantage of the situation, the prince attacked Lehia
      Bohemian Bretislav, with the approval of the Pope and the German Emperor,
      destroying and plundering the cursed country with impunity. Prince
      Mieczysław had to stand helpless, idle and with pain
      watch from across the Vistula the revolt in the center of the state and its
      ruin, where he could not intervene because of his thinness
      of its armed forces. Prince Bretislav returned to Bohemia with
      spoils in 1039,
7/ the emperor and the pope after the physical elimination of the independents
      rulers of the Lehia Empire (Latin Principum Lehiae), z
      they watched with satisfaction the fall of Sławian-Lehice
      the empire and Slavia (Sławia),
8/ at that time, thousands of people with their families were fleeing to Mazovia
      preserved possessions from all social classes in
      including clergy who want to avoid death. Prince Mieczyslaw IV
      he welcomed everyone, allowing no attacks and
      revolt, and thus made it possible for him to become rich
      district, which was overcrowded with people, all arable land
      was cultivated, and new settlements and villages were established
      towns,
9/ after the departure of Brzetysław, who was still returning from looting
      annexed Silesia and southern Lesser Poland, the prince began
      cross the Vistula River and send troops to the target
      order in Wielkopolska and northern Poland
      Lesser Poland. They ruthlessly punished those encountered
      rebels, robbers and murderers, many settlements,
      towns were ruined, including mansions and farms
      in the countryside where the land lay fallow and whole areas of the country were
      deserted,
10/ Duke Mieczysław planned to gradually take over the entire area
        Lehia and revive the immigrant population,
11/ his plans were thwarted by the arrival of the prince in 1040
        Casimir I Charles at the head of the papal-imperial crusade of
        German mercenary troops of armored cavalry and
        shield bearers, who as a puppet of the pope and the emperor had
        prevent an independent from taking power in Lehia
        the Sławian-Lehite prince Mieczysław IV of Mazowiecki,
12/ Casimir immediately crowned himself king in Gniezno
        Lehii and demanded that Mieczysław recognize his
        authority, but he refused. So, about who
        become ruler of all Lehia, a fight had to be decided,
13/ in 1041, Mieczysław repelled the invasion of the prince's Ruthenian army
        Włodzimierz Wołyński, but failed to recover some of it
        Cherven Castles,
14/ also in 1041 in Pobiedziska near Poznań there was a
        bloody battle with the troops of King Casimir, which did not
        was settled and Mieczysław's army withdrew behind
        Vistula, and Kazimierz troops were no longer able to go further
        attack,
15/ in the next seven years (1041-1047), both
        the adversaries strengthened before the decisive battle,
16/ it took place on 1047 probably near Ostrów
        Mazowiecka, where Prince Mieczysław IV Mazowiecki
        he made the mistake of allowing himself to be provoked into a fight before
        arrival of the agreed troops from Pomerania, having to
        at the disposal of the Masovian, Prussian and Lithuanian ones, and the king
        Kazimierz had armored cavalry, new detachments from
        enlistment in Germany and the duke's select troops
        Jaroslaw the Wise. The battle was extremely fierce and bloody
        and for a long time its outcome was not a foregone conclusion, finally the army
        Masovian began to give way and were defeated, and the prince
        Mieczysław IV Mazowiecki died honorably, but his body did not
        found.
Author's comment:
Duke Mieczysław IV of Mazowiecki, called Miecław, was downplayed and even mocked in church chronicles, and his lineage was also questioned due to the intransigent position and attitude of an Aryan-Slavian who opposed the imposed feudal-religious slavery. He was an Aria-Slavic patriot, fighting for the intact, sacred heritage of his Slavic-Lehi ancestors, primarily in the area of Odrowiśle, where he intended to reign as the Slavic king of Lehia, independent of the Pope and the Emperor.
The Lateran in Rome and the imperial court in Germany, terrified of such an alternative, quickly financed and organized, in 1040, another eighth armed crusade against Lehia under the command of Prince Casimir Charles, allowing his immediate coronation in Gniezno in order to raise the authority of his power and restore his rule as soon as possible and renewal of the Christian infrastructure in the area.
Prince Mieczysław IV of Mazowiecki, called Miecław, was the last ruler of Sławia, professing Vedic Arianism, an extremely righteous and good host of his Slavic people and a brave leader of his Lehites, but unfortunately he was not allowed to take the throne of all Lehia, so he sacrificed his life.
(continued)
J.B
Death of Mieczysław IV in the graphics.