Witamina D to grupa związków steroidowych rozpuszczalnych w tłuszczach. Uczestniczą one w wielu ważnych procesach w organizmie. Najbardziej znane formy to witamina D2 i D3. Chociaż sklasyfikowana została jako witamina, tak naprawdę to prohormon, który zaangażowany jest w wiele procesów metabolicznych.
Suplementacja tym co zwane jest witaminą D3 nie jest stanem docelowo pożądanym. Konieczność suplementowania oznacza niedobory czyli nieprawidłową dietę lub środowisko, którego toksyczność powoduje owe niedobory.
Pożądanym jest likwidacja niedoboru i wynikających z niego problemów zdrowotnych przez suplementację ale dożywotnie połykanie tabletek nie jest rozwiązaniem.Suplementacja tym prohormonem ma wpływ na nasz układ hormonalny. Celem jest jej wystarczający dla nas poziom bez konieczności suplementacji.
Przewlekła suplementacja prohormonem nie jest rozsądnym wyborem. Prohormony są to związki, z których lub pod wpływem których powstają hormony. Pojęcie to jest stosowane w dwóch znaczeniach. W pojęciu biologicznym są to cząsteczki prekursorowe hormonów, z których na skutek enzymatycznej modyfikacji powstają właściwe cząsteczki hormonów. Termin ten odnosi się zazwyczaj do prekursorów hormonów peptydowych. Z witaminy D3 powstaje hormon kalcytriol.
Poziom wynikający z badania 25OH nie jest ostatecznym wykładnikiem postępowania. Nie uzdrawiajmy parametrów. Uzdrawiajmy siebie. Jedna osoba będzie zdrowa z poziomem 50 druga dopiero gdy osiągnie poziom 100.


Pomyślmy o logice całego procesu. Organizm nie wytwarza nieskończonego poziomu D3 czy np. cholesterolu. Jak ma z czego to wytwarza odpowiedni poziom i zaprzestaje produkcji po jego osiągnięciu. Opalanie się przez cały rok nie spowoduje u nas osiągnięcia poziomu 1000.
Czyli organizm produkuje tyle by odpowiedzieć na zapotrzebowanie. Zapotrzebowanie to jest związane z procesami, które zachodzą w organizmie. Jeżeli następuje w naszym organizmie wiele procesów (naprawczych) do których wymagana jest witamina D3 to organizm podnosi jej poziom by sprostać jej zapotrzebowaniu. Jeżeli ma wszystkie substraty i możliwości to podoła temu zadaniu. Jak widać bardzo często brakuje tych możliwości, ponieważ pracujemy w ciągu dnia zamiast eksponować dużą powierzchnię naszego ciała na promienie słoneczne. Osoby, które nie wystawiają się na słońce mogą mieć dobry poziom D3 ponieważ jest ona produkowana w wątrobie ze spożytej witaminy D. Konwersja odpowiedniej ilości jest możliwa przy zachowaniu 2 warunków. Spożywania odpowiedniej ilości mięsa i podrobów oraz unikaniu spożywania fruktozy, która hamuje konwersję D do D3.
Z tych powodów mamy powszechny niedobór tej witaminy.

Ludzie żyjący na północy od tysięcy lat i zgodnie z naturą (bez dostępu do mąki i cukru) mają poziom D3 w okolicy 40ng i są zupełnie zdrowi, ponieważ ich organizm nie ma większego zapotrzebowania.
Osoba żyjąca w środowisku miejskim wśród farb, lakierów, klejów, tworzyw sztucznych (ksenoestrogenów) i innych toksyn wiele ryzykuje utrzymując taki poziom (40) D3 ponieważ zapotrzebowanie procesów w jej organizmie jest większe, a z powodu błędów żywieniowych i toksemii środowiska - nie jest w stanie produkować tyle D3 ile wynosi to zapotrzebowanie.
Podsumowując:
1. Nie suplementujmy przewlekle ponieważ organizm przy nadmiarze tego prohormonu zaprzestaje własnej produkcji. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu suplementacja medyczna polegała na podaniu 2 dawek 300 000 jm w ciągu roku i kolejnej w roku następnym.
2. Nie suplementujmy przewlekle ponieważ ma to wpływ na nasz układ hormonalny.
3. Starajmy się mieć odpowiednio wysoki poziom bez suplementacji jedząc żółtka, wątróbki, mięso, tłuste ryby, mleko, sery.... Jedna mała łyżeczka smalcu zawiera 500 jednostek witaminy D.
4. Gdy mamy kłopoty zdrowotne wynikające z niedoboru D3, czeka nas zabieg dentystyczny, operacja, ciężka praca w trudnych warunkach czy jakiekolwiek inne gwałtowne zwiększenie obciążenia układu odpornościowego warto wtedy (zapobiegawczo) podnieść jej poziom tak by był to nadmiar czyli stan powyżej 100ng/ml.

SUPLEMENTACJA Z DEFINICJI TO UZUPELNIANIE NIEDOBORÓW, A NIE GENEROWANIE NADMIARÓW.