Sposoby zakażania grypą i powikłania:

Sam wirus grypy dzieli się na trzy typy, A, B i C, z czego człowiek zaraża się głównie odmianami A i B. Najczęściej występujący typ A w zależności od występowania konkretnych białek na powierzchni wirusa, dzieli się na podtypy neuraminidazy (N) i hemaglutyniny (H). W oparciu o nie powstają najpowszechniejsze mutacje H3N2, H1N1 oraz H1N2, na które można się zawczasu zaszczepić. Rodzaj wirusa grypy B nie jest tak groźny jak A, ponieważ składa się tylko z jednej nici RNA, a przez to ma tylko po dwa podtypy HA i NA, w związku z czym nie jest tak podatny na mutacje.

Do zakażenia grypą dochodzi poprzez kontakt z chorym, lub osobą, u której grypa przechodzi bezobjawowo. Sam wirus roznosi się drogą kropelkową lub poprzez kontakt ze skórą i przedmiotami, które swoim dotykiem lub kichaniem "zaraziła" osoba przenosząca wirusa. W ten sposób, poprzez dotyk ust, oczu bądź jedzenia – wprowadzamy grypę do układu oddechowego, dlatego tak ważne jest mycie rąk, szczególnie po opuszczeniu miejsc publicznych. Grypą można się również zarazić poprzez kontakt z zarażonymi zwierzętami oraz spożywanie niedogotowanego mięsa bądź surowych jaj ptaków, przenoszących wirusa ptasiej grypy. Okres inkubacji wirusa wynosi od jednego dnia do tygodnia, choć najczęściej występuje po dwóch-trzech dniach od zakażenia. Chory człowiek zakaża dzień przed wystąpieniem objawów do nawet 10 dni po ich ujawnieniu.

Leczenie grypy najłatwiej rozpocząć od prewencji, to jest wykonywanych sezonowo szczepień. Co prawda wirus grypy nieustannie mutuje i nie można stworzyć uniwersalnej szczepionki, WHO na podstawie analizy statystycznej ustala przewidywane linie wirusa, na które zawczasu można się uodpornić. Szacuje się, że szczepienia zmniejszają liczbę zachorowań u dzieci nawet o 36 proc. Kiedy już pojawią się pierwsze objawy, nie można zwlekać, a leczenie należy rozpocząć natychmiastowo od pozostania w domu w łóżku. Organizm, który całe swoje siły przeznacza do walczenia w wirusem, potrzebuje dużo odpoczynku oraz nawodnienia (najlepiej pić wodę, soki owocowe, herbaty ziołowe i owocowe, np. z maliny lub czarnego bzu). Udowodniono naukowo, że ekstrakt z czarnego bzu, najprawdopodobniej za sprawą zwiększenia produkcji prozapalnych cytokinin w ludzkich monocytach, przyczynia się do hamowania rozwoju szczepów wirusa i skraca czas choroby nawet do 3-4 dni.

Grypę we wczesnym stadium najlepiej leczyć metodami naturalnymi, takimi jak syrop z cebuli, spożywanie czosnku, miodu, soku z malin i aronii. Produkty te pełnią rolę rozgrzewającą oraz antybakteryjną. Podczas leczenia domowego możemy walczyć jedynie z objawami grypy, dlatego warto zaopatrzyć się w środki, które uśmierzają najpoważniejsze dolegliwości – krople na katar, syropy na kaszel i środki przeciwgorączkowe. Należy pamiętać, aby dzieciom do 15. roku życia bezwzględnie nie podawać środków na bazie kwasu acetylosalicylowego, ponieważ może się to przyczynić do niewydolności wątroby (tzw. zespół Rey'a). Zamiast tego w przypadku bólu głowy lepiej sięgnąć po paracetamol lub leki z ibuprofenem. Nie należy jednak z nimi przesadzać, a na bóle stawowe od środków przeciwbólowych lepiej stosować ciepłe kąpiele z olejkami eterycznymi, np. z eukaliptusa.
Jeśli metody tradycyjne i "wyleżenie" choroby nie pomaga, bądź podejrzewamy, że grypa może przebiegać bardzo gwałtownie, w pierwszych 30. godzinach od wystąpienia objawów należy udać się do lekarza po odpowiednie leki przeciwwirusowe. Najskuteczniejsze są dostępne na receptę inhibitory neuraminidazy, które powstrzymują replikację wirusa typu A i B.
Choć grypa sama w sobie jest niezwykle groźną chorobą, główną przyczyną śmierci nie jest sam wirus, ale powikłania pochorobowe. Występują one u około 6 proc. osób, najczęściej u dzieci do dwóch lat oraz osób po 65. roku życia. Co roku na całym świecie w wyniku powikłań umiera 2 mln osób, głównie ze względu na osłabienie odporności przez inne występujące równolegle choroby.

Najczęściej występujące powikłania grypy to:
- zapalenie zatok,
- zapalenie ucha środkowego,
- zapalenie płuc i oskrzeli,
- zapalenie mięśni,
- zapalenie mięśnia sercowego,
- zapalenie opon mózgowych,
- zespół Guillaina-Barrégo (uszkodzenie nerwów),
- zespół Rey'a (obrzęk mózgu i stłuszczenie wątroby).
Wirus grypy wnikając do organizmu, uszkadza nabłonek dróg oddechowych, niejako "przecierając" drogę groźnym bakteriom, dlatego tak często powikłania pogrypowe to choroby ogólnoustrojowe. Nadkażenia bakteryjne i grzybicze należą do szczególnie częstych i niebezpiecznych powikłań. Jeśli w organizmie doszło do działania więcej niż jednego drobnoustroju, może to prowadzić do wstrząsu toksycznego i w skrajnych przypadkach do zgonów u dzieci i osób starszych. Powikłania pojawiają się około dwóch-trzech tygodni po zachorowaniu. Nawet po ciężkiej chorobie nie należy jednak popadać w przesadną panikę, ponieważ powikłania występują przede wszystkim u osób z obniżoną odpornością,