NIEBIESKI KAMIEŃ na brzegu jeziora Pleszewo.
Niedaleko Perejasławia-Zaleskiego, niedaleko góry Aleksandrowaja, leży kamień - pamiątka z czasów pogańskiej Rusi. Ludzie nazywali go Xin-Stone ze względu na kolor, jaki przybiera po deszczu. Odbijając się w świetle, cząsteczki łupka kwarcu zmieniają kolor na niebieski. Niebieski kamień waży około 12 ton. Kiedyś był częścią pogańskiego sanktuarium.
Etnograf Andriej Sinelnikow mówi, że zwoje klasztorne mówią również o cudownych właściwościach Kamienia Grzechu. Nie jest to zaskakujące, ponieważ kamień ma swoją niepowtarzalną historię!
Wcześniej Velesov Kamen (ale sama świątynia była poświęcona Yarila-sun) znajdowała się na szczycie góry zwanej "YRilina łysy" i był bardzo czczony. Później nazwano go Górą Alexandrova, a kamień został zrzucony z góry. Mieszkańcom nie spodobał się ten obrót wydarzeń i w odpowiedzi podpalili Kleshchina, poprzednika Perejasławia-Zaleskiego. Ludzie byli pewni, że po tak pogardliwym stosunku władz do czczonej relikwii nie wybaczy wykroczenia, a wszelkie budynki na szczycie Góry Aleksandrowa zostaną zniszczone. Na potwierdzenie na początku XIII wieku. podczas budowy rezydencji Aleksandra Newskiego napotkali na niewytłumaczalne przeszkody. Po jego zniszczeniu u podnóża góry zaczęło płynąć lecznicze źródło. W XVII wieku. mnisi z rozkazu Anufrija (diakona) wrzucili kamień do głębokiego dołu. Kilka lat później Xin-Stone w cudowny sposób pojawił się na powierzchni, ku wielkiemu zdziwieniu tych samych mnichów. A lokalni mieszkańcy zaczęli przychodzić do głazu z prośbami i prezentami.
Sin-Kamen był sam przez 150 lat i był brzydki dla „ludu Bożego”, który nie odważył się jeszcze go dotknąć. Ale zimą 1788 roku mnisi, zbierając odwagę, próbowali przetransportować go przez jezioro Pleszewo, aby położyć fundamenty pod budowany kościół Świętego Ducha. Na środku jeziora kamień zatonął, łamiąc lód. W tym momencie woda w jeziorze stała się krystalicznie czysta.
Wraz z początkiem wiosny rybacy zaczęli zauważać, że Sin-Kamen zmierza w kierunku góry wzdłuż dna. I tak w 1850 r. (68 lat później) pogańska świątynia wypełzła na brzeg i kontynuowała swój ruch w kierunku łysej Yariliny, jego domu.
Dzisiaj, z nieznanych powodów, Xin-Stone sam wbija się w ziemię!