Piramidy Słońca i Księżyca, odzwierciedlające kształt gór otaczających dolinę, posłużyły jako centralne punkty dla układu urbanistycznego Teotihuacan. Pod piramidami w Teotihuacan znajdują się wcześniejsze konstrukcje: Być może nawet grobowce władców Teotihuacan znajdują się w ich kamiennych murach. Kiedy Piramida Słońca została ukończona około 200 roku ne, miała 63 metry wysokości i 215 metrów kwadratowych. Jedna z największych budowli, jakie kiedykolwiek zbudowano w starożytnych Amerykach, jej dzisiejszy wygląd jest wynikiem przebudowy i konsolidacji przeprowadzonej na początku XX wieku.
Wykopaliska w 1971 roku bezpośrednio pod Piramidą Słońca ujawniły jaskinię przypominającą tunel, zakończoną zestawem komór w kształcie koniczyny, najwyraźniej miejscem wielu starożytnych rytuałów związanych z ogniem i wodą. Ta jaskinia mogła być „miejscem wyłonienia się” - „łonem”, z którego pierwsi ludzie przyszli na świat w środkowej myśli meksykańskiej. Jaskinie są kluczową częścią symbolicznych obrazów związanych z mitami o stworzeniu świata i światem podziemnym w całej historii Mezoameryki. Lokalizacja i orientacja tej jaskini mogła być impulsem do ustawienia i budowy Piramidy Słońca.