PODWODNY POMNIK YONAGUNI
W 1987 roku, podczas nurkowania prowadzonego przez Japończyka Kihachiro Aratake u południowych wybrzeży Yonaguni, która jest najbardziej wysuniętą na zachód wyspą Japonii, na dnie morza odkryto ogromną kamienną strukturę, zwaną później „Pomnikiem Yonaguni”. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że znajduje się przed dziełem architektonicznym, którego część jest wciśnięta między dwa filary wznoszące się 8 metrów nad powierzchnię. Od czasu jego odkrycia wielu naukowców zaczęło badać to zjawisko pomimo obecności silnych prądów oceanicznych, które nadal sprawiają, że nurkowanie w tym miejscu jest zaporowe. Jednak z biegiem lat znaleziono ślady flory, fauny i stalaktytów, które zwykle tworzą się tylko na powierzchni. Tutaj wydaje się, że dno morskie zawiera pozostałości starożytnej cywilizacji. Podobieństwo do innych znalezisk ze starożytnego świata skłoniło wielu do uznania tej konstrukcji o długości 120 metrów, szerokości 40 i wysokości od 20 do 25, jako sztucznego pomnika sprzed 10 000 lat. Inne analizy wskazują, że pochodzenie struktury może sięgać około 8000 lat temu. Podczas eksploracji terenu zidentyfikowano struktury podobne do brukowanych ulic, placów, skrzyżowań, biegów schodów. Ściany zewnętrzne w niektórych przypadkach wydają się nawet gładkie, z wieloma kątami prostymi pod kątem 90 ° i dobrze zdefiniowanymi, co sprawia, że konstrukcja wygląda jak rodzaj tarasu. Niektórzy geolodzy uważają pomnik Yonaguni za prostą naturalną formację.