W Indiach znaleziono ponad 2400-letnie starożytne bunkry i schrony z czasów wojny nuklearnej.
Wielowiekowe inskrypcje wyryte na ścianach jaskiń, mówiące, że król Aśoka podarował i poświęcił część komór jaskiniowych wyznawcom Ajivika a wiec reprezentują początki tradycji wykutej w skale architekturze w Indiach.
Jaskinie Barabar i Nagarjuni uważane są za najstarsze zachowane jaskinie skalne w Indiach, pochodzące z czasów Imperium Mauryjskiego (322-185 p.n.e.), za panowania cesarza Aśoki.
Na północnej stronie wzgórza znajduje się jaskinia Karna Chaupar (również Karan Chaupar) o powierzchni 10 x 4,2 m. Na zachodnim krańcu sali znajduje się podest – jedyny nieoszlifowany detal. Na prawo od wejścia widać ślady inskrypcji z 245 rpne „Łaska Króla, gdy był konsekrowany dziewiętnaście lat, dał Jaskinię Supiya na wzgórzu Chalatika żeby tak długo trwała, jak przetrwa słońce i księżyc”.
Niedawno odkryto dwa sztuczne bunkry w Barabar i Nagardżuna, oba zlokalizowane w rejonie Bihar. Według naukowców bunkry te powstały 2600 lat temu. Z inskrypcji znalezionych w tych bunkrach wynika, że ukrywał się tam jakiś ascetyczny buddysta lub hinduista. Niezwykle interesujące są szczegóły dotyczące budowy tych bunkrów. Wykończenia są idealne. Perfekcyjne cięcia i kąty w kamieniu. Biorąc pod uwagę ogromny wiek tych bunkrów, były one prawie niemożliwe do zbudowania przy użyciu ówczesnej technologii.
Gopi, to jaskinia dostępna po wzniesieniu się po megalitycznych schodach. Posiada największą komorę w grupie. Jaskinia zawiera kilka ważnych inskrypcji, niektóre z nich świadczą o tym, że syn Ashoki – Dasaratha (panujący w 232 – 224 pne) – poświęcił te jaskinie Ajivice – stąd struktury te mogą być około 50 lat młodsze niż jaskinie w Barabar.