2: The Establishment Has Already Acknowledged a Lost Race of Giants.

Following our overview of discoveries of gigantic humanoid skeletons in the burial mounds and associated graveyards of the Adena-Hopewell, Archaic Cultures, and Southeastern Ceremonial Complex, we will now document the discovery of the Unique Physical Types (UPT) even after the institution of the mainstream policy of denial, or “post cover-up”.

The two pre-eminent Adena scholars of the twentieth century were William S Webb (assisted by Charles Snow of the University of Kentucky) and Don Dragoo, of the Carnegie Museum. When Webb excavated the Dover Mound in Mason Co, Kentucky, he encountered a group burial of 4 skeletons, one of which represented the Unique Physical Type:

“The remains of burial 40 is one of the largest known to Adena; the skull-foot field measurement is 84 inches (7 feet).” (The Dover Mound, William S Webb and Charles Snow 1959)

The Burial Census Table mentions that this skeleton had a “very thick” skull and represented the “tallest Adena male” from the mound. For other burials in the Dover Mound the Table includes such details as “prominent bilateral chin”, “rugged head and face, wide bilateral chin” and “High Vaulted, large-faced”. (Webb and Snow, 1959)


The Dover Mound also yielded skeletons with dental abnormalities. Burial 54 included “a supernumerary tooth with twin cusps, lying diagonally in the left maxilla”, as well as “shovel shaped later incisors.” (Webb and Snow, 1959)

Recently recorded instances of Adena supernumerary teeth occur at McMurrey Mound 1 and Sidner Mound 1 in Ohio. (Mortuary Variability in the Middle Big Darby Drainage of Central Ohio Between 300 BC and 300 AD Volume 1, Bruce Aument). One particularly monstrous deformation analyzed and photographed in the Ohio Archaeologist may be an extreme case of the type of dental anomalies found in the Dover Mound. (Ohio Archaeologist, 10(4), Oct 1960.)

An Exploration into the Existence of Giants in the Georgian Caucusus
Have explorers in Ecuador found ‘Lost City of Giants'?
The Mysteries of the Coddu Vecchiu Tombs of Giants
Webb and Snow also noted the large crania of the Adena, which they partly attributed to head-boarding:

“Not only do the Dover people show the results of head shaping (deformation), but they exceed the total Kentucky series in the great width and height of the skull vault!...it is to be noted that the head shaping…has been extreme in these skulls…These people as a group…have the highest skull vaults reported anywhere in the world.” (Webb and Snow, 1959)


Another feature of the UPTs documented by Webb and Snow is the massive lower jaw:
“One of the outstanding and un-Indian traits present among the Adena people is their prominent and often bilateral chins…One of the skulls from the Dover Mound, Burial 25…represents a bilateral chin with a width of 52 mm.” (Webb and Snow, 1959)

“One of the particular features present in at least one-half of the observed examples is the great width of the bony chin, formed by bilateral eminences rarely found among the skulls of the much earlier Shell Heap People or among the later Hopewell People.” (The Adena People, No 2, by Webb and Baby).

Besides the large skeletal type, Snow noted the discovery of the “Dwarf” type mentioned in early literature in his observations of the famous Adena pipe from Ross County, Ohio:

“Further evidence of abnormal Adena individuals is portrayed in a remarkable piece of sculpture in the round-the Adena Pipe figurine…The figure depicted is typical of this form of dwarfism.” (The Adena People, No 2, by Webb and Baby.)


“…a skeleton of peculiar form. It was not over five feet long, but the bones were very thick and the processes for attachment of muscles were extraordinary in their development. The skull was nearly half an inch thick and of unusual size, mostly back of the ears, though the forehead was full and high. The teeth were large, hard, and but little worn”. (The Archaeological History of Ohio, by Gerald Fowke, page 372.)

In 1958, Don Dragoo encountered the large Adena type while excavating the Cresap Mound in West Virginia on behalf of the Carnegie Museum. In a subfloor tomb he unearthed Burial 54:

“This individual was of large proportions. When measured in the tomb his length was approximately 7.04 feet. All the long bones were heavy and possessed marked eminences for the attachment of muscles.” (Mounds for the Dead, by Don Dragoo, 1963).


A burial mound of the Adena Culture. Grave Creek Mound in Moundsville, West Virginia 

This discovery, as well as a review of Webb’s earlier work at the Dover Mound, influenced Dragoo’s remarkable observations on Adena anthropology:

“Two outstanding traits have been noted repeatedly for this group. One is the protruding and massive chin often with prominent bilateral protrusions. The second trait is the large size of many of the males and some of the females. A male of six feet was common and some individuals approaching seven feet in height have been found, for example, Burial 40 in the Dover Mound and Burial 54 in the Cresap Mound. Some of the females in the Dover Mound also were more than six feet in height. Not only were these Adena people tall but also the massiveness of the bones indicates powerfully built individuals. The head was generally big with a large cranial capacity”. (Mounds for the Dead, by Don Dragoo, 1963).

To Webb, Snow, and Dragoo, the evidence clearly pointed towards the existence of a group of genetically related elites within the Adena sphere who shared the UPT traits. The true number of these individuals had been obfuscated by the common practice of cremation:

“If, as the evidence seems to indicate, the burials in the tombs were those of a selected group such factors would have undoubtedly been of importance not only in the development of the prominent chin but also in the large stature. If only certain inbreeding individuals of the total population were members of the ‘selected group’, genetic factors would also have played an important part in the establishment of the unique Adena physical type…How wide-spread throughout the entire Adena population were the unique traits of the tomb burials is unknown but Snow’s study of the cremated remains from the Dover Mound indicated that at least some of the individuals among these cremated remains also possessed the unique traits of the flesh burials in the tombs. Because of the common practice of cremating most of the dead, we will probably never be able to determine the full extent of these special traits in the general population.” (Mounds for the Dead, by Don Dragoo, 1963).

The emerging picture is of an elite race within Late Archaic/Early Woodland societies who were often buried in the mounds, and who represented a type of “royalty”. Among these interrelated groups were UPTs. This elitism is further evidenced by the presence of extensive child and infant burials in the tombs, often accompanied by the same exotic goods as the adults including shell beads and copper rings. Also, dental and bone anomalies have been used to establish a genetic connection between individuals at mound sites.

Gigantic discoveries are often challenged with the generic statement that average Adena were between 5’6’’ and 5’11’’ feet tall, but this argument is a conjecture of half-truth disguised as science. We are not concerned with the “average” stature of the Adena populace, but rather the irregular characteristics (and often abnormally tall stature) of their elite.



Skeletons of a male giant and a female dwarf, displayed at the Royal College of Surgeons. ( Wikimedia Commons )

Besides the professional literature, so-called “amateur” archaeologists have also chronicled conclusive evidence of Unique Physical Types with a great consistency to the discoveries of Dragoo and Webb. In 1908, Louis Welles Murray recorded that at Tioga Point in Pennsylvania, remains of “a skeleton of a man six or more feet in height” beneath a cist-like grave were found. The grave itself was encased and moved to the local museum where the bones were studied by hundreds of people. Other skeletons from this same area “were of unusual size; one, judged from the length of thigh bone, to be seven feet.” (A History of Old Tioga Point and Early Athens, Pennsylvania, by Louis Welles Murray.)

In addition to these, Murray documents the examination of a large skeleton by a Professor Holbrooke:

“Judging by the thigh bone he must have been seven feet tall. The skull was much larger than usual, very thick, the forehead unusually receding, the top flattened. The jaws were extremely strong, full of large, perfect teeth.” (A History of Old Tioga Point and Early Athens, Pennsylvania, by Louis Welles Murray.)

Following the discovery of burials in her own flower garden, Murray embarked on an archaeological odyssey of her own. In 1921, she published an article for the American Anthropologist, noting that the femur, jaw, and teeth of one of the seven-foot skeletons was then still in the Tioga Point Museum. Also included are references to many skeletons between 6 and 7 feet tall, with photographs of artifacts, pottery, and the in situ burial of one of the “above 6ft” burials. The article also features a photograph of the “Paul Scott Collection”, described as “a multiplicity of small artifacts, suggesting a race of pygmies” which included a “miniature amulet and sinker stones.” (Aboriginal Sites In And Near “Teaoga”, in American Anthropologist 23(2) 1921).

Regardless of the disparagement of amateurs, historians, and antiquarians, the credentials of Webb, Snow, and Dragoo have never been brought into question. With so many researchers scrambling today to discover irrefutable evidence of gigantic or otherwise anomalous beings to prove their existence, the authors question why they do not simply present the works of William S Webb and Don Dragoo to anthropologists, and more importantly, their audiences.

While the concept of a mysterious and undiscovered race may create an air of sensationalism healthy for selling books and DVDs, we feel that it is of far more relevance to demonstrate that the Unique Physical Types were discovered by professionals all the way up through the 20 th century, even after the institutionalized policy of denial, and yet the establishment continues to deny their own documented evidence and the truth.

Featured image: Illustration from "Mundus subterraneus" - suggesting that fossil bones were from giants ( Wikimedia Commons ).

By Jason Jarrell and Sarah Farmer

References:

The Dover Mound, William S Webb and Charles Snow 1959. The measurement of the giant is on page 22, the burial census is on pages 29-32, and the dental anomalies are photographed on page 43.

Mortuary Variability in the Middle Big Darby Drainage of Central Ohio Between 300 BC and 300 AD Volume 1, Bruce Aument.

Ohio Archaeologist, 10 (4), Oct 1960. Article and photograph on pages 140-141.

https://kb.osu.edu/dspace/bitstream/handle/1811/55999/OHIO_ARCHAEOLOGIST_10_4_OCTOBER_1960.pdf?sequence=1

The Adena People, No 2, by Webb and Baby.

The Archaeological History of Ohio, by Gerald Fowke, page 372.

Mounds for the Dead, by Don Dragoo (1963). Burial 54 is measured and described on page 67, and an actual photograph of the skeleton in situ appears on page 50.

A History of Old Tioga Point and Early Athens, Pennsylvania, by Louis Welles Murray. Large Skeletons appear in the text around page 200. Page 203 features a photo of a large type in situ.

https://archive.org/stream/ahistoryoldtiog00murrgoog#page/n8/mode/2up

Aboriginal Sites In And Near “Teaoga”, Now Athens, Pennsylvania, in American Anthropologist 23(2) 1921 page 183. The article features a photo of the “pygmy artifacts”.









2: Establishment uznał już zagubioną rasę gigantów.

Po naszym przeglądzie odkryć gigantycznych humanoidalnych szkieletów w kurhanach i związanych z nimi cmentarzyskach Adena-Hopewell, Archaic Cultures i Południowo-Wschodnim Kompleksie Ceremonialnym, będziemy teraz dokumentować odkrycie Unikalnych Typów Fizycznych (UPT) nawet po ustanowieniu główny nurt polityki odmowy lub „zatuszowania po zakończeniu”.

Dwoma wybitnymi uczonymi Adeny dwudziestego wieku byli William S Webb (wspierany przez Charlesa Snowa z Uniwersytetu Kentucky) i Don Dragoo z Muzeum Carnegie. Kiedy Webb wykopywał Kopiec Dover w Mason Co w stanie Kentucky, natknął się na grupowy pochówek 4 szkieletów, z których jeden reprezentował Unikalny Typ Fizyczny:

„Pozostałości pochówku 40 są jednymi z największych znanych Adenie; pomiar pola czaszkowo-stopowego wynosi 84 cale (7 stóp).” (The Dover Mound, William S Webb i Charles Snow 1959)

W Tabeli Spisu Pogrzebowego wspomina się, że ten szkielet miał „bardzo grubą” czaszkę i przedstawiał „najwyższego samca Adeny” z kopca. W przypadku innych pochówków w kopcu w Dover tabela zawiera takie szczegóły, jak „wystający obustronny podbródek”, „szorstka głowa i twarz, szeroki obustronny podbródek” i „wysokie sklepienie, duża twarz”. (Webb i śnieg, 1959)

Kopiec Dover dostarczył również szkieletów z nieprawidłowościami uzębienia. W pochówku 54 znalazły się „ząb nadliczbowy z podwójnymi guzkami, leżący ukośnie w lewej szczęce”, a także „siekacze późniejsze w kształcie łopaty”. (Webb i śnieg, 1959)

Ostatnio odnotowane przypadki zębów nadliczbowych Adeny występują w McMurrey Mound 1 i Sidner Mound 1 w Ohio. (Zmienność kostnicy w drenażu Middle Big Darby w środkowym Ohio między 300 pne a 300 AD, tom 1, Bruce Aument). Jedna szczególnie potworna deformacja przeanalizowana i sfotografowana przez Archeologa z Ohio może być skrajnym przypadkiem typu anomalii zębów znalezionych w Dover Mound. (Ohio Archeolog, 10(4), październik 1960.)

Eksploracja istnienia gigantów na gruzińskim Kaukazie
Czy odkrywcy w Ekwadorze znaleźli „Zaginione Miasto Gigantów”?
Tajemnice Grobowców Gigantów Coddu Vecchiu
Webb i Snow zauważyli również dużą czaszkę Adeny, którą częściowo przypisali zagłówkowi:

„Ludzie z Dover nie tylko pokazują wyniki kształtowania głowy (deformacji), ale przekraczają całą serię Kentucky w dużej szerokości i wysokości sklepienia czaszki!… należy zauważyć, że kształtowanie głowy… zostało ekstremalne w tych czaszkach… Ci ludzie jako grupa… mają najwyższe sklepienia czaszek odnotowane na całym świecie”. (Webb i śnieg, 1959)
Inną cechą UPT udokumentowaną przez Webba i Snowa jest masywna dolna szczęka:
„Jedną z wybitnych i nieindyjskich cech obecnych wśród ludu Adeny są ich wydatne i często obustronne podbródki… Jedna z czaszek z Dover Mound, Burial 25… reprezentuje dwustronny podbródek o szerokości 52 mm”. (Webb i śnieg, 1959)

„Jedną ze szczególnych cech występujących w co najmniej połowie obserwowanych przykładów jest duża szerokość kostnego podbródka, utworzona przez dwustronne wzniesienia rzadko spotykane wśród czaszek znacznie wcześniejszych Ludzi Shell Heap lub późniejszych Ludzi Hopewell.” (The Adena People, nr 2, Webb and Baby).

Oprócz dużego typu szkieletowego Snow odnotował odkrycie typu „krasnoluda” wspomnianego we wczesnej literaturze w swoich obserwacjach słynnej fajki Adena z Ross County w stanie Ohio:

„Dalsze dowody na nienormalne osobniki Adena są przedstawione w niezwykłej rzeźbie w okrągłej figurce Adena Pipe… Przedstawiona postać jest typowa dla tej formy karłowatości”. (The Adena People, nr 2, Webb i Baby.)

„…szkielet o osobliwej formie. Nie miał ponad półtora metra długości, ale kości były bardzo grube, a procesy przyczepiania mięśni przebiegały w niezwykły sposób w ich rozwoju. Czaszka miała prawie pół cala grubości i niezwykłej wielkości, głównie z tyłu uszu, chociaż czoło było pełne i wysokie. Zęby były duże, twarde, ale mało zużyte”. (The Archaeological History of Ohio, Gerald Fowke, strona 372.)

W 1958 r. Don Dragoo natknął się na duży typ Adena podczas wykopywania Kopca Cresap w Zachodniej Wirginii na zlecenie Muzeum Carnegie. W podziemnym grobowcu odkopał pogrzeb 54:

„Ten osobnik miał duże proporcje. Jego długość mierzona w grobie wynosiła około 7,04 stopy. Wszystkie kości długie były ciężkie i posiadały wyraźne wzniesienia dla przyczepu mięśni”. (Kopce umarłych, Don Dragoo, 1963).

Kopiec kultury Adena. Kopiec Grave Creek w Moundsville, Wirginia Zachodnia

To odkrycie, jak również przegląd wcześniejszych prac Webba w Dover Mound, wpłynęły na niezwykłe obserwacje Dragoo dotyczące antropologii Adena:

„Dwie wybitne cechy zostały wielokrotnie odnotowane w tej grupie. Jednym z nich jest wystający i masywny podbródek, często z wydatnymi dwustronnymi występami. Drugą cechą są duże rozmiary wielu samców i niektórych samic. Powszechny był samiec o wysokości sześciu stóp, a niektóre osobniki zbliżały się do siedmiu stóp wysokości  znaleziono np. Burial 40 w Dover Mound i Burial 54 w Cresap Mound. Niektóre samice w Dover Mound również miały ponad sześć stóp wzrostu. Nie tylko ci ludzie Adeny byli wysocy, ale także masywność kości wskazuje na silnie zbudowane osobniki. Głowa była generalnie duża z dużą pojemnością czaszki”. (Kopce umarłych, Don Dragoo, 1963).

Dla Webba, Snowa i Dragoo dowody wyraźnie wskazywały na istnienie grupy genetycznie spokrewnionych elit w sferze Adeny, które dzieliły cechy UPT. Prawdziwa liczba tych osób została zaciemniona przez powszechną praktykę kremacji:

„Gdyby, jak zdają się wskazywać dowody, pochówki w grobowcach należały do wybranej grupy, takie czynniki niewątpliwie miałyby znaczenie nie tylko dla rozwoju wydatnego podbródka, ale także dla dużej postury. Gdyby tylko niektóre inbredowe osobniki z całej populacji były członkami „wybranej grupy”, czynniki genetyczne również odegrałyby ważną rolę w ustaleniu unikalnego typu fizycznego Adeny… Jak bardzo rozpowszechnione w całej populacji Adeny były unikalne cechy pochówków grobowych nie jest znana, ale badania Snowa nad skremowanymi szczątkami z Dover Mound wykazały, że przynajmniej niektóre osoby wśród tych skremowanych szczątków posiadały również unikalne cechy pochówków cielesnych w grobowcach. Ze względu na powszechną praktykę kremacji większości zmarłych prawdopodobnie nigdy nie będziemy w stanie określić pełnego zakresu tych szczególnych cech w populacji ogólnej”. (Kopce umarłych, Don Dragoo, 1963).

Wyłaniający się obraz przedstawia elitarną rasę w społecznościach późnego archaizmu/wczesnego lasu, którzy często byli chowani w kopcach i którzy reprezentowali rodzaj „królestwa”. Wśród tych powiązanych ze sobą grup były UPT. O tej elitarności świadczy ponadto obecność w grobowcach rozległych pochówków dzieci i niemowląt, którym często towarzyszą te same egzotyczne towary, co dorosłym, w tym koraliki z muszli i miedziane pierścienie. Ponadto anomalie zębów i kości zostały wykorzystane do ustalenia genetycznego związku między osobnikami w miejscach kopców.

Gigantyczne odkrycia często są kwestionowane ogólnym stwierdzeniem, że przeciętna Adena miała od 5'6'' do 5'11 cali wzrostu, ale ten argument jest przypuszczeniem półprawdy przebranej za naukę. Nie interesuje nas „przeciętny” wzrost populacji Adena, ale raczej nieregularne cechy (i często nienormalnie wysoki wzrost) ich elity.

Szkielety męskiego olbrzyma i żeńskiego karła, wystawione w Royal College of Surgeons. ( Wikimedia Commons )

Oprócz literatury fachowej, tak zwani „amatorscy” archeolodzy przedstawili również niezbite dowody istnienia unikalnych typów fizycznych z wielką spójnością z odkryciami Dragoo i Webba. W 1908 r. Louis Welles Murray odnotował, że w Tioga Point w Pensylwanii znaleziono szczątki „szkieletu mężczyzny o wysokości sześciu lub więcej stóp” pod grobem przypominającym cysternę. Sam grób został obudowany i przeniesiony do lokalnego muzeum, gdzie kości były badane przez setki osób. Inne szkielety z tego samego obszaru „były niezwykłej wielkości; jeden, oceniany na podstawie długości kości udowej, ma siedem stóp”. (Historia Starego Tioga Point i wczesnych Aten, Pensylwania, Louis Welles Murray.)

Oprócz tego Murray dokumentuje badanie dużego szkieletu przez profesora Holbrooke'a:

– Sądząc po kości udowej, musiał mieć siedem stóp wzrostu. Czaszka była znacznie większa niż zwykle, bardzo gruba, czoło niezwykle cofnięte, wierzchołek spłaszczony. Szczęki były niezwykle mocne, pełne dużych, doskonałych zębów”. (Historia Starego Tioga Point i wczesnych Aten, Pensylwania, Louis Welles Murray.)

Po odkryciu pochówków we własnym ogrodzie kwiatowym Murray wyruszyła na własną archeologiczną odyseję. W 1921 roku opublikowała artykuł dla amerykańskiego antropologa, w którym zauważyła, że kość udowa, szczęka i zęby jednego z dwumetrowych szkieletów nadal znajdowały się w Muzeum Tioga Point. Uwzględniono również odniesienia do wielu szkieletów o wysokości od 6 do 7 stóp, ze zdjęciami artefaktów, ceramiki i pochówku in situ jednego z pochówków „powyżej 6 stóp”. Artykuł zawiera również zdjęcie „Kolekcji Paula Scotta”, opisanej jako „wiele małych artefaktów, sugerujących rasę pigmejów”, która zawierała „miniaturowy amulet i ciężarki”. (Miejsca aborygeńskie wi w pobliżu „Teaoga”, w American Anthropologist 23(2) 1921).

Niezależnie od dyskredytacji amatorów, historyków i antykwariuszy, wiarygodność Webba, Snowa i Dragoo nigdy nie była kwestionowana. Przy tak wielu badaczach usiłujących dziś odkryć niepodważalne dowody istnienia gigantycznych lub w inny sposób anomalnych istot, aby udowodnić ich istnienie, autorzy zastanawiają się, dlaczego po prostu nie prezentują dzieł Williama S Webba i Don Dragoo antropologom, a co ważniejsze, swoim odbiorcom.

Podczas gdy koncepcja tajemnicza i nieodkryta rasa może stworzyć atmosferę sensacji, która jest zdrowa dla sprzedaży książek i DVD, uważamy, że o wiele bardziej istotne jest wykazanie, że unikalne typy fizyczne zostały odkryte przez profesjonalistów przez cały XX wiek, nawet po zinstytucjonalizowaną politykę zaprzeczania, a mimo to establishment nadal zaprzecza własnym udokumentowanym dowodom i prawdzie.

Wyróżnione zdjęcie: Ilustracja z "Mundus subterraneus" - sugerująca, że skamieniałe kości pochodziły od gigantów ( Wikimedia Commons ).

Jason Jarrell i Sarah Farmer

Bibliografia:

Kopiec Dover, William S Webb i Charles Snow 1959. Wymiary giganta znajdują się na stronie 22, spis pochówków na stronach 29-32, a anomalie zębów są sfotografowane na stronie 43.

Zmienność kostnicy w drenażu Middle Big Darby w środkowym Ohio między 300 pne a 300 ne Tom 1, Bruce Aument.

Ohio Archaeologist, 10 (4), październik 1960. Artykuł i fotografia na stronach 140-141.

https://kb.osu.edu/dspace/bitstream/handle/1811/55999/OHIO_ARCHAEOLOGIST_10_4_OCTOBER_1960.pdf?sequence=1

The Adena People, nr 2, Webb and Baby.

The Archaeological History of Ohio, Gerald Fowke, strona 372.

Kopce umarłych, Don Dragoo (1963). Pogrzeb 54 jest mierzony i opisany na stronie 67, a rzeczywiste zdjęcie szkieletu in situ pojawia się na stronie 50.

Historia starego Tioga Point i wczesnych Aten w Pensylwanii autorstwa Louisa Wellesa Murraya. Duże szkielety pojawiają się w tekście na stronie 200. Na stronie 203 znajduje się zdjęcie dużej czcionki na miejscu.

https://archive.org/stream/ahistoryoldtiog00murrgoog#page/n8/mode/2up

Miejsca aborygeńskie w okolicach „Teaoga”, obecnie Ateny, Pensylwania, w American Anthropologist 23(2) 1921, str. 183. Artykuł zawiera zdjęcie „artefaktów karłowatych”.






Poprzedni rozdział:


1: The Establishment Has Already Acknowledged A Lost Race of Giants.

Ameryka.