Atrybuty Peruna.
Jeśli liczba symboli i atrybutów bóstwa jest bezpośrednio związana z jego popularnością, to Perun ma pod tym względem błyskawice i grzmot.
Ani annalistyczny opis panteonu Włodzimierza, ani teksty traktatów książąt kijowskich z Bizancjum nie wspominają Peruna w związku z burzą. Jednak pierwszą rzeczą, jaką wyobrażamy sobie ze słowem Perun, jest grzmot i błyskawica. Związek ten udowadniają już późniejsze, zachowane wśród ludzi wyobrażenia o broni Peruna - grzmiąca strzała i różne przekleństwa: "Niech Perun cię zabije!"
Ogień i woda. Oba elementy kojarzą się z burzami. Podczas ceremonii wywołania deszczu „peperuny” (bolg.) oblewały się wodą i złożyły ofiary na stosie Perunowi.
Kamień i dąb. Pioruny Peruna to „kamienie gromu”, prehistoryczne starożytne narzędzia, które Słowianie mogli znaleźć podczas orki pola. Dla Słowian były to pozostałości po uderzeniu w ziemię. Dąb to święte drzewo Perun. Jego świątynie znajdowały się na szczycie wzgórz w gajach dębowych. Ogień ofiarny wykonano również z kłód dębowych.
Góra i niebo - Perun żyje na niebie, dlatego świątynie powinny znajdować się na szczycie wzgórza. W przeciwieństwie do świątyń Mokosha (żony Peruna), które znajdują się na nizinach. W Nowogrodzie, u zbiegu Wołchowa i Ilmena, znajdowała się świątynia Peryna, żeńskiego odpowiednika Peruna. Po przyjęciu chrześcijaństwa na tym miejscu wybudowano kościół Najświętszej Marii Panny.
Koń i rydwan. Bogowie kultu słonecznego i innych niebiańskich bogów poruszających się na koniu, rydwanie lub innym pojeździe. To jest globalny uniwersalizm.
A teraz o zdjęciu. To jest rysunek od idola Zbrucha. W górnym rzędzie znajdują się cztery słowiańskie bóstwa: Łada, Mokosh, Perun i Dazhbog. Perun jest rekonstruowany przez konia i broń. Według V. Ya Petrukhina broń tutaj nie jest typowa dla Słowian: nie topór ani miecz, ale szabla. Okazuje się, że to jeździec z typową bronią stepowego nomady.