Baal , podobnie jak Jahwe, był uważany za najwyższego boga wśród starożytnych zachodnich Semitów (Amorytów, Kananejczyków, Fenicjan, Żydów, Aramejczyków i Chaldejczyków mieszkających w Palestynie, Syrii i Mezopotamii) i nazywano go po prostu „Bogiem” lub „Panem” . Był też specyficznym bóstwem - płodność, woda, wojna, niebo, słońce, grzmoty w Fenicji, Kanaanie i Syrii. W Syrii Baal był przedstawiany z rogami barana lub w postaci człowieka z głową byka (barana).
Imię kartagińskiego generała Hannibala, przetłumaczone z języka fenickiego, oznaczało „dar Baala”; przez Fenicjan i Kartagińczyków w XX-X wieku. PNE. kult Baala rozprzestrzenił się na Egipt, Hiszpanię i inne kraje zachodnie.
Początkowo sanktuaria Baala ograniczały się do źródeł, lasów i gór.
Później Baala zaczęto uważać za boga światła słonecznego, stwórcę całego świata i boga nawozu. Przez cały czas kultowi Baala towarzyszyły zmysłowe orgie, podczas których kapłani w ekstazie zadawali skaleczenia i rany w różnych częściach ciała, najczęściej na nadgarstku i dłoniach.
W Ugaricie Baal był czczony pod imieniem Balu, uważany był za syna Dagana (Dagona) , brata i kochanka Anata.
Baal był uważany za syna El (ugarit. Ila), boga płynącej wody i przodka bóstw morskich. Bogini Astarte była uważana za żonę Baala.
Centrum kultu Baala znajdowało się w Tyrze (fenickim mieście na terytorium współczesnego Libanu), skąd rozprzestrzenił się do starożytnego królestwa Izraela (pod Izebel) i do Judei.
Według Biblii służenie Baalowi obejmowało składanie ofiar z ludzi, w tym zabijanie własnych dzieci. Nie jest więc przypadkiem, że jednym z wielu jego imion był Baal - bóg tortur, cierpienia i bólu. Baal był również znany jako Baal Zebub, Belzebub („bóstwo Akkarona”), Velfegor, Moloch („obrzydliwość Ammonitów”), Bafomet i pod innymi imionami, które albo porównywano z Szatanem i Lucyferem, albo uważano ich za ich pierwszych pomocników lub braci.
Baal jest identyfikowany przez różnych badaczy z akadyjskim Enlilem, babilońskim Mardukiem, asyryjskim Ashurem, greckim Zeusem, Panem, egipskim Setem i innymi bogami. Wydaje się jednak, że bardziej poprawne wydaje się porównanie go z
1) ziemnowodnymi bogami lub płazami-wężami-ludźmi prowadzącymi pół-wodny-pół-lądowy tryb życia (Enki, Oannes, Dagon, Gungun, Hayagriva, Shennun itp.), Lub z
2) bogami, którzy są związani z Szatanem i Lucyferem. Chociaż to tylko spekulacje, że ci bogowie lub demony były to pewnego rodzaju późne gatunki wyprostowanych ludzi-wężów, o czym świadczy na przykład walka Baala z wężem Tyfonem , który należy do wczesnych ludów-wężów . Do tej grupy bogów należał także egipski Set, zagorzały przeciwnik bogów słońca.
Możliwe, że pod imieniem „Baal” zjednoczone są dwa różne bóstwa.