Las Gryfiński, uważany jest za miejsce tajemnicze i wyjątkowe.
Znajduje się w północno-zachodniej Polsce, na obszarze graniczącym z Niemcami, oddzielonym od państwa niemieckiego rzeką Odrą.
Las ma w swoim wnętrzu część pełną tajemnic, ponieważ składa się z ponad 400 sosen o ciekawej charakterystyce: ich pnie nie są proste.
Zaznaczona półkolista krzywa wykrzywia podstawę drzew iglastych. Rezultat jest co najmniej zaskakujący, nadając mu wygląd ciernistego lasu, gigantycznych, niewyrzeźbionych drewnianych łuków, które wyrastają nad ziemią, drzew przypominających słabnący księżyc i kierujących łuki na północ.
Wskazując na elektromagnetyzm, który powstaje w centrum tzw. bieguna północnego dokładnie pod polarna gwiazdy.
To, co oczywiście mówi pseudonauka, to to, że nie zna przyczyny tej dziwnej anomalii, zwłaszcza gdy inne sąsiednie lasy pokazują proste i wyprostowane pnie sosen.
I tylko na tym obszarze wyrosły sosny z łukowatymi pniami. Strefa jest miejscem energetycznym, kieruje się w stronę polarnej gwiazdy, tak jakby oddech stwórcy, którego nazywamy Aurora Borealis (Zorza Polarna), wskazywała skąd płynie energia stworzenia, jakby chciały biec na jej spotkanie.