W starożytnym Izraelu Kohen Gadol, czyli Najwyższy Kapłan, nosił nakrycie głowy zwane Mitnefet – często tłumaczone jako „ mitra ” i przymocowana do tego była Tzitz, solidna złotą tabliczką z napisem „JHWH”.
Bóg „ Mitra ” pochodzi z indyjskiej religii wedyjskiej ponad 3500 lat temu , według ostrożnych szacunków. Mitra stał się znany jako „Mitra” lub „Mihr”, jak nazywa się go również w języku perskim, co jest indo-irańskim słowem oznaczającym „ umowa, porozumienie, sojusz ”.
W Babilonii Mitry utożsamiano z Szamaszem, bogiem słońca, a w Mezopotamii i Kananejczyku nazywa się go Belem jako fenickie bóstwo słoneczne. Mitra to także Apollo .
Bóg Mitra ma „oryginalną” historię. Mitra został okrzyknięty przez swoich zwolenników „Synem Bożym”. Mitra jest często przedstawiany z barankiem na ramionach . Jego droga matka była również dziewicą, podobnie jak mała matka Horusa, Bhudy, Jezusa i innych. Bardzo powszechne w przeszłości ludzkości. Panna samotna matka, tak jak dzisiaj...
Mitra na kamieniu - Bazylika San Clemente - Watykan
Mitra wyłonił się z Petry (Piotra), świętej skały mitraizmu. Nazwał siebie „potężnym w sile, potężnym władcą, największym królem bogów, Panem nieba i ziemi, Bogiem bogów!” Mitrę uważano również za „pośrednika” między niebem a ziemią.
Mitra urodził się 25 grudnia z młodej dziewicy Nahid Anahita („niepokalana”).
Niemowlę owinięto w płótno, umieszczono w żłobie z udziałem pasterzy.
Mitra był uważany za wielkiego nauczyciela podróżującego, który dokonywał cudów.
Mitra miał 12 towarzyszy lub „uczniów” i był identyfikowany zarówno z lwem, jak i barankiem.
Mitra poświęcił się dla pokoju na świecie i wstąpił do nieba.
Mitra był postrzegany jako Dobry Pasterz, „Droga, Prawda i Światło”, Odkupiciel, Zbawiciel, Mesjasz.
Jego świętym dniem była niedziela, „dzień Pański”
Jaskinia pokazana w Betlejem jako miejsce narodzin Jezusa była w rzeczywistości kamienną świątynią , w której czczono boga Tammuza lub Adonisa (Thota). Fakt czczenia boga w jaskini był powszechny w pogaństwie: Apollo, Kybele, Demeter, Herakles, Hermes, Mitra i Posejdon byli czczeni w jaskiniach.
Po kampanii wojskowej Aleksandra Wielkiego w IV wieku pne oddanie Mitry stało się „ ulubionym bóstwem ” Azji Mniejszej, mitem, który posłużył za podstawę do kontynuowania farsy, która trwa do dziś, ale z innymi imionami.
Najwyższy przywódca organizacji mitrycznej był nazywany paterem Partów , czyli papieżem , i rezydował w Rzymie w grocie watykańskiej. Na Wzgórzu Watykańskim, pod nowymi chrześcijańskimi budynkami, pozostały dowody dotyczące Mitry, co dowodzi, że kult Jezusa jest „powtórnym odczytaniem” historii Mitry.