Niezręczna fiksacja pośladków Mozarta.
Wolfgang Amadeus Mozart (1756 – 1791) stworzył około 600 kompozycji i wywarł wpływ na kolejne wielkie muzyczne gwiazdy, takie jak Hayden i Beethoven. Jego spuścizna jest nadal odczuwalna w muzyce zachodniej do dnia dzisiejszego. Dla kogoś, kogo gwiazda płonęła tak jasno, zanim umarł tak młodo, może nie jest zaskoczeniem, że Mozart był dziwakiem pod prześcieradłem.
Pokolenia statecznych biografów uznały za niezręczne opisywanie fiksacji Mozarta na punkcie analu. Żeby nie przesadzać z tym, lubił lizać tyłek i być lizanym. W 1782 roku skomponował Leck mich im Arsch („Liż mnie w Anal**”), imprezowy kawałek dla swoich przyjaciół, którego teksty zawierają, aby ludzie go polizali… tam, gdzie słońce nie świeci i wszystkie słowa dotyczą tego fetyszu . Jego wydawca był zgorszony tekstami, ale lubił muzykę. Więc majstrował (a właściwie przepisał) tekst, zmienił temat piosenki i powstrzymał się od lizania na „ Bądźmy zadowoleni! ” Mozart skomponował także Bona Nox , do którego tekstów należą: „ Phoey, phoey; gó,,-no w swoim łóżku i spraw, aby pękło; dobranoc, śpij spokojnie…” , a następnie polecił publiczności: przyłóż usta do pośladków .