Ciężka warstwa radioaktywnego popiołu w Radżastanie w Indiach obejmuje obszar o powierzchni trzech mil kwadratowych, dziesięć mil na zachód od Jodhpur. Ustalono, że na tym obszarze występuje bardzo wysoki wskaźnik wad wrodzonych i nowotworów. Naukowcy odkryli starożytne miasto, w którym dowody wskazują, że wybuch atomowy sprzed tysięcy lat, od 8000 do 12 000 lat, zniszczył większość budynków i prawdopodobnie pół miliona ludzi.
Jeden z badaczy szacuje, że użyta bomba atomowa była mniej więcej wielkości tej zrzuconej na Japonię w 1945 roku. Mahabharata wyraźnie opisuje katastrofalny wybuch, który wstrząsnął kontynentem. „Pojedynczy pocisk naładowany całą mocą Wszechświata. Rozżarzona kolumna dymu i płomieni, tak jasna jak 10 000 słońc, uniosła się w całej okazałości.
Była to nieznana broń, żelazny piorun, gigantyczny posłaniec śmierci, który obrócił w popiół całą rasę. Zwłoki były tak spalone, że nie dało się ich rozpoznać. Wypadły im włosy i paznokcie, ceramika pękła bez wyraźnej przyczyny, a ptaki zbielały. Po kilku godzinach wszystkie artykuły spożywcze zostały zainfekowane. Aby uciec przed tym ogniem, żołnierze rzucili się do rzeki”.
Kiedy wykopaliska Harappy i Mohendżo-Daro osiągnęły poziom ulicy, odkryto szkielety porozrzucane po miastach, wielu trzymających się za ręce i rozrzuconych po ulicach, jakby nastąpiła natychmiastowa, straszliwa zagłada. Ludzie po prostu leżeli niepogrzebani na ulicach miasta. A te szkielety mają tysiące lat. Co mogło spowodować coś takiego?
Te szkielety należą do najbardziej radioaktywnych, jakie kiedykolwiek znaleziono, na równi z tymi w Hiroszimie i Nagasaki. W jednym miejscu radzieccy uczeni znaleźli szkielet, którego poziom radioaktywności był 50 razy większy niż normalnie. Inne miasta zostały znalezione w północnych Indiach, które wykazują oznaki eksplozji o wielkiej sile.
Jedno z takich miast, znalezione między Gangesem a górami Rajmahal, wydaje się być poddane intensywnemu upałowi. Ogromne masy murów i fundamentów starożytnego miasta są ze sobą połączone, dosłownie zeszklone. Intensywne ciepło do topienia naczyń glinianych można wytłumaczyć jedynie wybuchem atomowym. Miasta zostały całkowicie zniszczone.