Nadmi
- Kraj:Polska
- : Język.:deutsch
- : Utworzony.: 06-10-15
- : Ostatnie Logowanie.: 31-01-26

: Opis.: Sok z żyworódki – jak zrobić i jak stosować? Sok z żyworódki to płynne źródło dobroczynnego potencjału rośliny. Warto wypróbować go na własnej skórze. Na prozaiczne dolegliwości jak zgaga, rany, owrzodzenia – można zastosować naturalne środki. Sok z żyworódki Sok z żyworódki dostarcza nam tego, co najcenniejsze w roślinie. W medycynie ludowej stosowany jest od lat. Ma właściwości kojące, zmniejszające stan zapalny, wykazuje działanie przeciwpasożytnicze oraz wiele innych. Okazuje się także pomocny w stabilizowaniu poziomu glukozy we krwi, co szczególnie istotne jest u osób w stanie przed cukrzycowym. Stosowany jest także w zmniejszaniu zgagi, a być może nawet leczeniu nadżerek na błonie śluzowej żołądka. W odróżnieniu od leków, naturalne sposoby łagodzenia dolegliwości działają przy pomocy niezbadanych mechanizmów i nie ma gwarancji skuteczności (w przypadku leków zresztą też). W większości przypadków wiedza zdobywana jest przez obserwację. Oto tylko przykłady dolegliwości przytaczanych przez producentów soku z żyworódki, na które okazuje się skutecznym sposobem: zapalenie spojówek, kurzajki, trudno gojące się rany, oparzenia, wrzody, podwyższona glikemia, zgaga, przykry zapach z ust, trądzik, łupież. Jak stosować sok z żyworódki? Sok z żyworódki stosujemy w zależności od dolegliwości – zewnętrznie lub wewnętrznie. Jeżeli chcemy złagodzić świąd czy przyspieszyć gojenie się ran – należy przemywać sokiem newralgiczne miejsce 3 razy dziennie. Jeżeli borykamy się z kurzajkami najlepiej wykonać okład – nasączony sokiem wacik przyłożyć do kurzajki, obkleić plastrem i pozostawić na noc. Jeżeli natomiast dokucza nam angina można przełknąć w 3 dawkach na dzień sok z żyworódki w ilości 3 ml na dawkę, identycznie można postąpić, jeżeli poziom glikemii oscyluje w granicach górnej normy lub jest podwyższony. Podobnie w przypadku zgagi – z tym, że z założenia powinna wystarczyć jedna porcja. Sok z żyworódki bez kłopotu znajdziemy w aptekach czy sklepach zielarskich. Jeżeli jednak masz żyłkę botaniczną warto przygotować sok samodzielnie. Sok z żyworódki – przepis W pierwszym etapie liście żyworódki należy włożyć do lodówki na 3–5 dni. Po tym czasie przełożyć do szklanego naczynia. Następnie przy pomocy drewnianej łyżki ubijać je do pozyskania soku, po czym włożyć ponownie do lodówki. Tym razem wyłącznie na kilka godzin. Po wyjęciu z lodówki należy przecedzić sok oddzielając go od miazgi. Trudno ocenić jaką ilość soku uzyskamy z konkretnej liczby liści, ale można szacować, że z 2 dużych nawet do 20 ml. e-manus.pl
: Data Publikacji.: 28-01-26
: Opis.: Sadzonka żurawiny odmiany Big Pearl, to zimozielona długowieczna krzewinka dorastająca do kilkunastu centymetrów ponad powierzchnię ziemi. Zimozielona krzewinka posiadająca dwa rodzaje pędów: krótkie - owoconośne oraz długie, płożące. Kwitnie w czerwcu i lipcu wytwarzając liczne różowobiałe drobne kwiatki przypominające kształtem dziób żurawia. Najbardziej lubuje się w mocno nasłonecznionych terenach torfowisk gdzie poziom wody jest nie wyższy niż 30cm poniżej powierzchni gleby. Nie zaleca się jej upraw na glebach gliniastych, świetnie znosi nadmiar wody w okresach zimowych Jej owoce świetnie nadają się na przetwory. Mają dużo wartości odżywczych. Często bywa także sadzona w celach dekoracyjnych, świetnie nadaje się do każdego ogrodu.
: Data Publikacji.: 28-01-26
: Opis.: Żurawina wielkoowocowa MCFARLIN. Vaccinium macrocarpon MCFARLIN. Gatunek rośliny wieloletniej z rodziny wrzosowatych. Żurawina wielkoowocowa MCFARLIN to dość późna odmiana o dużych owocach. Odkryta w 1874 r. przez T.H. McFarlina i nazwana od jego nazwiska. Ma krótkie i bardzo liczne pędy owoconośne o jasnozielonych liściach. Różowe kwiaty pojawiają się na początku czerwca, dojrzewa późno bo w drugiej połowie października. Daje duży plon. Posiada duże owoce, długie na 2,7 cm o średnicy 2,4 cm i masie do 1,9 g, O charakterystycznym podłużnym i nieregularnym kształcie. Odmiana odporna na choroby. Podstawowe informacje: Barwa kwiatów: różowe Barwa liści: ciemnozielone Okres kwitnienia: VI - VII Okres owocowania: X Stanowisko: półcieniste, słoneczne Wymagania: gleba kwaśna, piaszczysta, próchniczna, przeciętna ogrodowa, podmokła, umiarkowanie wilgotna, wilgotna Wysokość: do 0,2 m Pielęgnacja i uprawa Żurawina należy do roślin wrzosowatych dlatego preferuje gleby bardzo kwaśne (pH 3,2-4,5), przepuszczalne i z dużą zawartością próchnicy. Ze względu na płytki system korzeniowy – źle znosi niedobór wody, dlatego w czasie uprawy należy dbać o to, aby podłoże było stale wilgotne. Żurawina najlepiej rośnie w miejscach słonecznych gdyż wtedy jej owoce ładnie się wybarwiają, zaś w cieniu pozostają zielone, nawet wtedy kiedy w pełni dojrzeją. Ponadto żurawina posadzona w miejscu zacienionym o wiele słabiej owocuje. Zastosowanie i cechy rośliny Jej błyszczące, czerwone owoce stanowią jaskrawy akcent ogrodu jesienią, zaś białoróżowe kwiaty można podziwiać od czerwca do końca lipca. Żurawina jest też rośliną miododajną. Owoce żurawiny zawierają szereg cenny witamin: A, C, B1, B2, B6, soli mineralnych, kwasów organicznych oraz związków takich jak: antocyjany, karotenoidy, garbniki, pektyny i polifenole, które chronią między innymi przed nowotworami, wzmacniają odporność organizmu, korzystnie wpływają na pracę jelit i trzustki, zapobiegają tworzeniu się kamieni nerkowych. Soki, dżemy i susz polecane są także osobom chorującym na nadciśnienie, jaskrę oraz przerost prostaty. Żurawina wielkoowocowa MCFARLIN. Duży owoc. Sadzonki
: Data Publikacji.: 28-01-26
: Opis.: Indianie Hopi to jedna z najstarszych cywilizacji w Ameryce Północnej. Ich najwyższą boginią, twórczynią i opiekunką wszystkich form życia na Ziemi, w tym ludzi, jest Kobieta-Pająk Kokyangviiti. Jej klan zajmuje centralne miejsce w tradycji Hopi. Duchowym przywódcą klanu Spider-Woman, a jednocześnie przywódcą i starszym plemienia jest Martin Gasveseoma. Powierzono mu zachowanie starożytnych tekstów, zgodnie z legendą, otrzymanych od poprzednich cywilizacji, które zamieszkiwały Ziemię przed światowymi katastrofami . Zawierają wiedzę nie tylko o przeszłości, ale także o przyszłości. Zgodnie z mitologią Indian Hopi , stworzenie życia i „człowieka” miało miejsce w Pierwszym Świecie, zwanym Tokpela (Nieskończona Przestrzeń) . W tym celu Sotuknang stworzył boginię Kokyangviiti, kobietę-pająka. Z kolei stworzyła dwa pomocnicze bóstwa - strażników biosfery. Pierwszy z nich, Poganghoya, miał monitorować równowagę ekologiczną. Drugi, Palongavhoya (Echo), kontrolował gęste i subtelne wibracje biosfery. Razem wspierali obrót osi Ziemi. Po tym, jak Poganghoya i Palongavhoya zakończyli przygotowywanie Ziemi do życia, Kobieta-Pająk stworzyła rośliny, ptaki, zwierzęta i wszystkie inne stworzenia zamieszkujące biosferę. Nadeszła kolej mężczyzny. Na obraz i podobieństwo Sotuknanga stworzyła czterech mężczyzn o różnych kolorach skóry (żółty, czerwony, biały i czarny), a następnie stworzyła dla nich żony. Po przejściu przez trzy fazy stworzenia ujrzeli swojego Stwórcę pod postacią Słońca, które tchnęło w nich życie. Jednak ci pierwsi ludzie nie wiedzieli jeszcze, jak mówić. Aby dać im mowę, mądrość i siłę, nazwała ich Sotuknang. Dał ludziom o różnych kolorach skóry różne języki i siłę do rozmnażania. Ale pierwsi ludzie doskonale się rozumieli i bez słów, komunikując się telepatycznie. Dano im języki w celu wypełnienia planu Stwórcy, ponieważ podczas wymawiania modlitw i śpiewania pieśni ich centra energetyczne generowały wibracje, które przekształciły ziemską Noosferę we właściwym kierunku. Najwyraźniej do wpływania na różne widma subtelnych wibracji potrzebne były różne języki. Według legend Hopi, pierwsi „ludzie” wyglądali trochę jak współczesny człowiek, a bardziej przypominali inteligentne owady. Żyli bardzo szczęśliwie w pokoju ze zwierzętami, karmiąc się owocami Matki Ziemi, dopóki nie zaczęli łamać przykazań Sotuknanga i Kobiety-Pająka w służbie Stwórcy.
: Data Publikacji.: 28-01-26
© Web Powered by Open Classifieds 2009 - 2026