Nadmi

• Kraj:Polska
• : Język.:deutsch
• : Utworzony.: 06-10-15
• : Ostatnie Logowanie.: 31-01-26

×

: Kontakt.

: Imię.

: E-mail.

: Wiadomość.

Proszę zamienić znaczniki %d na własne liczby

: Dodaj.

Wiadomość nie może być pusta!

Wiadomość zostanie przetłumaczona po wysłaniu (jeżeli środki są wystarczające)

: Captcha. Kod Ochronny.

Załączniki:

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

Ilość dopuszczalnych plików: 5

JPEG, JPG, PNG, GIF, DOC, PDF, ZIP, RAR, TAR, HTML, SWF, TXT, XLS, DOCX, XLSX : lub : ODT : tylko formaty:.

: Maksymalny rozmiar pliku. 3MB.

: Wyślij Wiadomość.

Zioła wspomagające leczenie grzybicy

: Opis.: Zioła wspomagające leczenie grzybicy Grzybica to schorzenie bardzo trudne do wyleczenia samą dietą.  Wymaga cierpliwości i konsekwentnych nawyków żywieniowych. Warto więc wspomóc leczenie poprzez stosowanie ziół, szczególnie w zaawansowanej grzybicy układowej. Pomimo że wiele z nich ma działanie grzybobójcze to nie każde zioło jest wskazane dla każdego. Mogą zawierać szereg substancji działających nieco inaczej, co przy dłuższym stosowaniu może okazać się nieskuteczne lub nawet szkodliwe. Dlatego, aby odpowiednio dobrać zioła, dobrze jest zasięgnąć porady fito terapeutów i zielarzy. Przedstawione przeze mnie przykłady roślin leczniczych mogą być bardzo pomocne w leczeniu jednak tylko przy odpowiednim stosowaniu. Grzybica – leczenie  Aby zioła wspomogły leczenie grzybicy należy je odpowiednio przygotować i dawkować. Dostępne są pod postacią herbatek, wywarów, naparów czy wyciągów alkoholowych oraz sproszkowanej w kapsułkach lub tabletkach. Zioła w leczeniu grzybicy należy stosować 6 dni w tygodniu. Potem następuje tydzień przerwy, aby grzyby nie uodporniły się na substancje zawarte w roślinach, a także aby organizm mógł się oczyścić z toksyn.  Napar przygotowujemy z suszonych lub świeżych kwiatów lub liści, zalewając zioła wrzącą wodą, przykrywając je i pozostawiając na 20 minut. Na 0,5 litra wody odmierzamy 30 g ziół. Zalecane dawkowanie to 2–4 razy dziennie pół filiżanki między posiłkami – najlepiej 30 minut przed posiłkiem lub 1 godzinę po posiłku. Wywary przygotowujemy z korzeni, kory, nasion lub łodyg.  Gotujemy na małym ogniu pod przykryciem 30 g suszonych ziół na 1,75 l wody przez 15–30 minut w zależności od zioła. Duże twarde zioła zaleca się gotować godzinę lub nawet dłużej w większej objętości wody. Wywary z ziół najlepiej przygotowywać w naczyniach szklanych, ceramicznych lub glinianych bądź stali nierdzewnej wysokiej jakości. Nie należy używać naczyń z aluminium lub żeliwa, ponieważ mogą wchodzić w reakcje ze związkami zawartymi w ziołach prowadząc do wytworzenia szkodliwych substancji. Wygodną formą są tabletki zawierające zioła lub całe receptury. Są bardzo przydatne, kiedy nie mamy możliwości gotowania ziół lub sposób ich przygotowania jest skomplikowany. Dawkowanie w takiej formie to najczęściej 3000 mg (3 g) ziół trzy razy dziennie pomiędzy posiłkami popijając wodą. Zioła na grzybicę  Drożdże można wyeliminować przy pomocy ziół takich jak:  Kora z drzewa La Pacho inaczej czarci pazur (Pau d’Aarco).  Działa wzmacniająco na układ odpornościowy oraz kontroluje wzrost drożdżowców. Preparaty z Czarciego pazura są pomocne w zwalczaniu Candidy, obniżają poziom cukru we krwi, są świetnym środkiem ułatwiającym trawienie.  Za te właściwości odpowiada związek lapachol – aktywny składnik zioła Pau d' Arco, którego właściwości są badane również pod kątem leczenia nowotworów złośliwych. Stymuluje on komórki układu odpornościowego – makrofagi do walki z bakteriami, grzybami i innymi patogenami. Roślina zawiera dużą ilość żelaza i cennych minerałów. Oczyszcza krew i usuwa nadmiar toksyn. Ponadto Pau d' Arco ma działanie antybiotyczne. Zioło to dobrze sprawdza się w leczeniu grzybicy połączonej z zakażeniem pasożytami. Zalecana dawka to 300–500 mg 3 razy dziennie. Warto zaznaczyć że lapachol może wchodzić w interakcje z aspiryną i lekami rozrzedzającymi krew, dlatego warto zasięgnąć porady lekarza w przypadku stosowania tych leków.  Zioło to nie jest wskazane dla kobiet w ciąży, gdyż może uszkadzać komórki płodu. Nie zaleca się stosowania u małych dzieci.  Wilcacora (Uncaria Tomentosa) – zioło działające przeciwzapalne, antybakteryjnie.  Główne związki aktywne to alkaloidy, triterpeny, flawonoidy, fitosteroidy i katechiny. Działanie terapeutyczne „kociego pazura” polega na silnym pobudzeniem procesów odpornościowych. Zioło nasila wszelkie procesy fagocytozy w organizmie – pochłanianie i trawienie szkodliwych drobnoustrojów. Dzięki silnemu układowi odpornościowemu uniemożliwiamy ponowny wzrost grzyba w organizmie nawet po odstawieniu ziół i suplementów. Poza tym oczyszcza przewód pokarmowy i przeciwdziała zakłóceniu równowagi flory bakteryjnej przez hamowanie rozrostu grzybów Candida. Obniża poziom cukru przez co zmniejsza ochotę na słodycze, które odżywiają drożdżowce. Dodatkową ich zaletą jest to, że usuwają toksyny powstające po rozpadzie grzybów z organizmu. Należy jednak stosować Wilcacorę ostrożnie i w małych dawkach. Zbyt duże stężenie zioła może spowodować uwolnienie do krwiobiegu nadmiernej ilości toksyn i wywołać poważne dolegliwości. Preparatów z kociego pazura nie można podawać dzieciom, kobietom w ciąży i karmiącym.  Olejek z oregano – substancją czynną tego zioła o silnym działaniu bakterio i grzybobójczym jest karwakrol.  Badania potwierdzają niszczący wpływ na drożdżaki Candida Albicans, różnych form innych grzybów z rodzaju pleśni – Aspergillus w infekcjach i zakażeniach.  Wiele wyników wskazuje, że olejek z oregano wykazuje również silne działanie wzmacniające układ immunologiczny do walki z grzybami. Preparat najczęściej jest sprzedawany w postaci kropel i należy dawkować go tak, jak zaleca producent, ponieważ zależy to od stężenia substancji. Zazwyczaj jest to od 2–5 kropel 2–3 razy dziennie. Przeciwwskazany u kobiet w ciąży i karmiących.  Cynowód (Coptis chinensis) to roślina znana od dawna ze swoich właściwości leczniczych. Stosowana w medycynie chińskiej na infekcje bakteryjne, zakażenia pasożytami, drożdżami i pierwotniakami. Zawiera substancję o nazwie berberyna. Surowcem, który służy do pozyskiwania berberyny jest korzeń, liść, owoce oraz kora. Z liści można pozyskiwać napary, owoce – wykorzystywać do przygotowania przetworów takich jak: dżemów, soków oraz syropów. Zawierają witaminy C oraz E. Substancja ta ponadto wykazuje działanie obniżające poziom cukru we krwi, odchudzające oraz zmniejszające poziom cholesterolu. Przeciwwskazane jest stosowanie tej rośliny u kobiet w ciąży i matek karmiących.  Goldenseal Root (Gorzknik kanadyjski) – roślina pochodząca z Ameryki Północnej.  W swoim składzie również posiada substancję czynną berberynę pozyskiwaną z korzeni i kłączy. Dostępna w sklepach praktycznie w każdej postaci. Zawiera także alkaloidy –hydrastynę i kanadynę. Wyciąg z gorzknika kanadyjskiego jest stosowany przy nadmiernym krwawieniu miesiączkowym i związanym z okresem przekwitania. Gorzknik używany jest jako lek żołądkowy, pomaga w niestrawności i w zaparciach. Działa przeciwbólowo w owrzodzeniu żołądka. Preparaty z gorzknika stosowane są do irygacji, w leczeniu zakażenia np. drożdżycą narządów rodnych. Napar z gorzknika wcierany w skórę jest także starym skutecznym środkiem na grzybicę skóry. Przedstawione powyżej zioła są jednymi z licznych przykładów roślin wspomagających leczenie grzybicy. Należy zaznaczyć że nie każde zioło będzie służyło różnym osobom w ten sam sposób. Jest to uzależnione od naszych indywidualnych cech organizmu co w Medycynie Chińskiej nazywane jest konstytucją. Dlatego zalecam konsultację terapii przeciwpasożytniczej z fitoterapeutą lub innym specjalistą w tej dziedzinie. e-manus.pl

: Data Publikacji.: 30-01-26

Daisugi: Japońska technika leśna tworzenia platformy drzewnej na innych drzewach.

: Opis.: Daisugi: Japońska technika leśna tworzenia platformy drzewnej na innych drzewach. W XV-wiecznej Japonii w Kioto opracowano technikę ogrodniczą zwaną daisugi. Dosłownie oznaczająca cedry platformy, technika ta zaowocowała drzewem, które przypominało otwartą palmę z wieloma drzewami wyrastającymi, idealnie pionowymi. Na zdjęciu powyżej jest daisugi w dzielnicy Kitayama w Kioto i jest prawdopodobnie najbardziej znanym przykładem w całej Japonii. Technika ta została opracowana w Kioto jako sposób na rozwiązanie problemu niedoboru sadzonek i została wykorzystana do stworzenia zrównoważonego zbioru drewna z jednego drzewa. Właściwie wykonana technika może zapobiec wylesianiu i zaowocować idealnie okrągłym i prostym drewnem znanym jako taruki, które jest używane na dachach japońskich herbaciarni. Mniejsze, dekoracyjne daisugi istnieją również w Japonii, ale ich utrzymanie może być kosztowne i czasochłonne. Źródło: strona internetowa spoon-tamago

: Data Publikacji.: 30-01-26

Lewitacja

: Opis.: Lewitacja (od łac. Levitas - „lekkość, lekkość”) jest zjawiskiem, w którym osoba lub przedmiot szybuje w przestrzeni bez żadnych adaptacji, jednym wysiłkiem myśli. Aby zrozumieć zasadę lewitacji, musisz znać dwie ważne kwestie: 1. Ciśnienie atmosferyczne. Wszyscy wiedzą ze szkoły, że Newton odkrył prawo powszechnego ciążenia. Ale kiedy słuchamy prognozy pogody, to prawo jest stale obalane, mówią, że to nie ziemia przyciąga, a kolumna powietrza uciska. To powietrze, ciśnienie atmosfery, nie pozwala człowiekowi oderwać się od ziemi (lewitować). 2. Postrzeganie świata. Waga, masa, objętość - to cała całość naszych spostrzeżeń, tj. są to pojęcia względne, można by powiedzieć, czysto filozoficzne. Załóżmy, że w stanie hipnozy osoba może być przekonana, że kij mopa waży 300 kg i nie oderwie go od ziemi, ponieważ pewne informacje działały na receptory w jego głowie. Jeśli zmienisz psycho charakterystykę ciała, natychmiast zmieni się on z lekkiego na ciężki i odwrotnie: ciężki może wzbić się w górę. Szybować (lewitować) - po prostu musisz nauczyć się przepuszczać powietrze przez siebie. To jest cała zasada lewitacji, żadnego mistycyzmu, zwykłe prawo Natury; naucz się rozluźniać tak bardzo, że kolumna powietrza przechodzi przez ciało. Na zdjęciu obraz "Lewitujacy Jozef z Kupertynu"

: Data Publikacji.: 30-01-26

Oczyszczanie organizmu z pasożytów – podstawą prawidłowa dieta

: Opis.: Zakażenie pasożytami dotyczy około 2 miliardów ludzi na świecie.  Natomiast liczba osób cierpiących na choroby pasożytnicze to już 3 miliardy. Na szczęście również i w tym przypadku możemy sobie poradzić z niechcianymi lokatorami za pomocą diety.  Helminty – bardzo szeroka grupa systematyczna robaków, do której zaliczamy pierwotniaki, tasiemce, przywry i obleńce. Nierzadko organizm zamieszkuje w tym samym czasie kilka gatunków. Podczas zakażenia możemy odczuwać dolegliwości, które często są mylone z innymi jednostkami chorobowymi. Zdarza się również, że czujemy się zdrowi, a jednak jesteśmy nosicielami.  Pasożyty są szeroko obecne w naszym środowisku, więc nie trudno się nimi zarazić. Przenoszone są poprzez zanieczyszczoną wodę i pożywienie, kontakt z chorymi lub nosicielami. Cysty, czyli jaja robaków, mogą znajdować się także w kurzu i być transportowane drogą kropelkową. W naturze występuje duża ilość produktów czy ziół, które są w stanie usunąć pasożyty z organizmu. Dlatego odpowiednio przeprowadzona kuracja dietą leczy i zapobiega ponownym inwazjom patogenów.  W związku z tak rozległym problemem warto jest bliżej przyjrzeć się objawom jakie mogą wywoływać helminty. Pasożyty w organizmie – objawy  Pomimo że każdy pasożyt wywołuje inne objawy infekcji, to najczęstszymi są biegunka i ból brzucha. Nieleczone mogą przerodzić się w stany przewlekłe, które z kolei mogą przypominać inne zespoły objawowe jak np. zespół jelita drażliwego czy chorobę Chrona.  Inne problemy trawienne to: wzdęcie, odbijanie, biegunka/zaparcia, kłucie w jelitach, zespół drażliwego jelita, śluz w stolcu, zaburzenia wchłaniania, niemożność trawienia tłuszczów, laktozy i glutenu, wahania poziomu cukru we krwi, wzmożony apetyt lub jego brak, nadwaga lub niedowaga, anemia.  Dysfunkcje układu odpornościowego: przewlekłe zmęczenie, osłabienie, częste nawracające infekcje i przeziębienia. Oznaki zewnętrzne: alergie, pokrzywki, obrzęk, egzema, trądzik, białe plamy wokół ust, opuchnięcie warg, świąd odbytu i uszu. Objawy emocjonalne: niepokój, rozdrażnienie, nerwica, uczucie bezsilności, apatia, depresja, nadaktywność ruchowa u dzieci. Pasożyty w organizmie – przyczyny  Głównym powodem zakażeń pasożytami jest brak ostrożności i higieny w miejscach potencjalnego skażenia patogenami. Dotyczy to źródeł wody np. rzek, jezior. Woda pitna także może być skażona pasożytami, dlatego należy unikać picia nieprzegotowanej wody. Surowe i niedogotowane jedzenie jest kolejnym częstym ich źródłem.  Helmity mogą znajdować się na nieumytych warzywach, owocach, mięsie i rybach nie poddanych odpowiedniej obróbce termicznej oraz na powierzchni orzechów. Zwierzęta także stanowią rezerwuar mikroorganizmów i mogą je przenosić na sierści. Jak wskazują powyższe przykłady najlepszym rozwiązaniem jest dbałość o higienę własną poprzez np. częste mycie rąk, ale także czystość domu, miejsc produkcji żywności, odrobaczanie zwierząt.  Najbardziej podatne są osoby z osłabionym układem odpornościowym np. po kuracji antybiotykowej, chorzy na AIDS, nowotwory, dzieci z niewykształconym w pełni układem odporności. Oczyszczanie organizmu z pasożytów Przed przystąpieniem do diety zwalczającej pasożyty należy oczyścić organizm ze złogów oraz toksyn przez nie produkowanych.  Dzięki takiemu działaniu unikniemy reakcji Jarisha-Herxheimera. Reakcja ta zachodzi w wyniku powstania endotoksyn, które zostają uwolnione z zabitych przez antybiotyki lub zioła pasożytów. Objawem reakcji Herxheimera jest pogorszenie symptomów choroby.  Pacjent może odnosić początkowo wrażenie, że dieta mu nie pomaga. W miarę kontynuacji leczenia objawy będą coraz słabsze, aż w końcu znikną. Prawdopodobieństwo jej wystąpienia jest tym mniejsze, im silniejszy jest organizm, sprawniej działa system odpornościowy oraz wydalniczy.  Dlatego należy dokładnie oczyścić organizm dietą, przed zastosowaniem silniejszych preparatów np. ziół. Zaparcia powodują spowolniony pasaż jelita grubego, a znajdujące się w nim reszty masy kałowej stanowią środowisko korzystne dla pasożytów.  Dlatego utrzymanie prawidłowej funkcji układu pokarmowego stanowi istotną część oczyszczania. Zaparcia najłatwiej wyeliminować wprowadzając do diety więcej błonnika za pomocą np. płatków owsianych, otrębów, babki jajowatej, babki płesznik, należy zwiększyć przy tym ilość wypijanej wody.  Skuteczne są także probiotyki np. z kiszonych i fermentowanych produktów jak kefir, maślanka, kiszona kapusta i ogórki. Podczas oczyszczania na śniadanie zjedz ¼–1/3 filiżanki wypłukanego, surowego, brązowego ryżu. Należy żuć go tak długo aż zmieni się w płyn. Nie jeść potem nic przez 3 godziny. Osoby z hipoglikemią mogą zjeść następny posiłek nieco wcześniej. Dla osób o słabych zębach ryż można namoczyć lub zmielić. Jedzenie surowego ryżu głęboko oczyszcza przewód pokarmowy usuwając nagromadzone resztki pokarmowe będące siedliskiem pasożytów.  Pasożyty w organizmie – dieta  Podstawową zasadą w diecie przeciwpasożytniczej jest unikanie przejadania się i dokładne żucie pokarmu.  Dzięki temu możliwe jest odpowiednie trawienie i przyswajanie jedzenia, które nie odkłada się w jelitach.  Pasożyty przebywają w wilgotnym środowisku resztek pokarmowych, dlatego należy oczyszczać jelita i dokładnie żuć pożywienie. Najlepiej sprawdza się tu dieta taka jak w przypadku drożdżycy z kilkoma modyfikacjami.  Nie zaleca się spożywania cukrów prostych, które powodują powstawanie śluzu w jelitach, oraz produktów łatwostrawnych. Najlepiej ograniczyć cukier, białe pieczywo, słodziki, a także produkty utrudniające wchłanianie jak kawa, mocna herbata czy alkohol. Z węglowodanów wybieraj złożone jak proso, kasza gryczana, owies, żyto.  Dobrze sprawdza się fasola adżuki, która osusza wilgoć oraz fasola mung pomagająca usuwać toksyny wytwarzane przez pasożyty lub powstające podczas ich rozpadu. Zalecane są także kiełki, które są łatwiej strawnym źródłem białka niż rośliny strączkowe. Jeśli chodzi o białko zwierzęce należy unikać wieprzowiny, ponieważ działa śluzotwórczo.  Resztę mięs należy poddać odpowiedniej obróbce 80–100 stopni, aby unieczynnić larwy np. należy gotować mięso wołowe minimum godzinę, aby pozbyć się larw włośnia krętego. Orzechy należy prażyć lub dodawać do gotowanych potraw, ponieważ mogą zawierać larwy pasożytów. Najistotniejszym dodatkiem do diety są produkty, które odstraszają pasożyty, czyli o smaku kwaśnym, ostrym i gorzkim.  Zaleca się spożywanie: warzyw: burak, kapusta, marchew, czosnek, por, cebula, rzodkiew i szczaw; stosowania przypraw: goździki, koper włoski, pieprz kajeński, szałwia, imbir, chrzan, tymianek; oraz dodatków: migdały, wodorosty, śliwki umeboshi, nasiona dyni, czosnek.  Zastosowanie się do oczyszczania organizmu i wprowadzenie produktów o działaniu przeciwpasożytniczym jest podstawą do pozbycia się niechcianych lokatorów, a z pewnością stanowi doskonałą profilaktykę przed zakażeniami.  Jednak w poważniejszych przypadkach lub infekcjach kilkoma rodzajami pasożytów może okazać się konieczne zastosowanie ziół o silniejszym działaniu niż dieta. e-manus.pl

: Data Publikacji.: 30-01-26