Dawniej w Chinach ludzie mieszkali w małych, okrągłych domkach mocno osadzonych w ziemi. Ubrania szyto ze skór zwierzęcych, a powszechna religia była formą animizmu. Z biegiem czasu te małe wioski rosły i rozwijały się, najpierw stając się większymi osadami, a ostatecznie stając się miastami. Pierwszym rządem, który uformował się w Chinach i zbudował duże miasta, była dynastia Xia (2070-1600 p.n.e.). Dynastia była uważana za mitologiczną przez długi czas, dopóki wykopaliska archeologiczne nie dostarczyły dowodów, które zdaniem niektórych badaczy były przekonujące o jej prawdziwym istnieniu (chociaż dowody te są nadal dyskutowane). Po dynastii Sha przyszła kolej na dynastię Shang (1600 do 1046 pne). Za panowania tej dynastii zanotowano pierwsze dowody, które rzucają światło na niektóre aspekty sposobu życia ludzi w starożytnych Chinach. W starożytnych Chinach przez tysiące lat kobiety w Chinach były uważane za bezduszne . To największa tragedia, jakiej kiedykolwiek doświadczyły kobiety. Wierzono, że kobiety nie mają dusz. Oznacza to, że gdyby mężczyzna zabił swoją żonę, nie byłby ścigany. To tak, jakby stłukł stół lub krzesło w swoim domu i je wyrzucił. Gdzie indziej sytuacja nie była lepsza. To bardzo dziwne, jak kobieta przeżyła, nie wyginęła i doszła do tego wieku. Sekret tkwi tylko w jednym: kobieta niesie miłość, a miłość przynosi oczekiwanie i akceptację.