Jedną z zagadek skamieniałości błotnych i skamieniałych olbrzymów, jest fakt, że zniszczenie starego świata nastąpiło nagle. To prawie tak, jakby niektóre stworzenia nie widziały, ze to nadchodzi.
To absolutnie prawda. Powiedziano nam, że część wody powodziowej pochodziła z głębi skorupy ziemskiej. Oznacza to, że bardzo gorąca, błotnista woda pod ciśnieniem zmieszana z bardzo dużą koncentracją minerałów przedostała się do atmosfery i zakryła wszystko na swojej drodze.
Zostało to następnie nagle schłodzone przez wodę, która spadła z niebios, zastygając biedne stworzenia w skamieniałym błocie.
Wyjaśnia to również, dlaczego strona księżyca zwrócona w stronę Ziemi jest usiana kraterami. Skały ze skorupy ziemskiej, które zostały wyrzucone do atmosfery, gdy woda pod wysokim ciśnieniem z głębin wyrwała się, dotarła aż do księżyca i kosmosu.
Niektóre z nich, które nie dotarły w kosmos, wróciły na Ziemię, tworząc kratery, które widzimy na Ziemi. Te, które dotarły aż w kosmos, często wracają i nazywamy je meteorytami.
Powyższe zdjęcia przedstawiają linie uskoków biegnące przez całą ziemię. To tutaj uciekła woda z głębin. Jakie są twoje przemyślenia na temat tej teorii?