Sfinks przedstawia afrykańskiego-czarnego faraona.
Brakuje nosa, ponieważ Europejczycy (żołnierze Napoleona), próbując ukryć potężne, rażące i niezaprzeczalne dowody osiągnięć Czarnej Afryki, odstrzelili szeroki nos i część obfitych warg!
 „Los Angeles Times” (4 czerwca 1990) doniósł, że „Kiedy Napoleon odwiedził Sfinksa w 1798 r., wszystko oprócz głowy zostało zakopane w piasku… jego żołnierze używali Sfinksa do ćwiczeń strzeleckich”. Chociaż Sfinks doznał uszkodzenia nosa już przed Napoleonem, największe zniszczenia miały miejsce podczas okupacji Egiptu przez Napoleona, co udokumentował Tony Browder"
"... Te sześć portretów, wykonanych na przestrzeni 100 lat od 1698 do 1798, stanowi jedyny dostępny obecnie dowód pokazujący postęp destrukcji nosa. Oprócz Sfinksa dużemu procentowi posągów afrykańskich brakuje nosa, podczas gdy postacie wyglądające na europejskie są nienaruszone. Twarze rzeźb Afrykańczyków również zostały zmienione tak, aby wyglądały na rasy kaukaskie przez europejskich zdobywców Kamita. Posąg Sfinksa wystawiony w British Museum faktycznie przyznaje, że „twarz tej figury została przerobiona” podczas rzymskiej okupacji Egiptu. Opisując „zagadkę” tożsamości rasowej starożytnych Egipcjan, hrabia C. Volney, wybitny francuski uczony, który odwiedził Egipt pod koniec XVIII wieku, ze zdumieniem napisał: „...kiedy odwiedziłem Sfinksa, jego wygląd dał mi klucz do zagadki. Widząc tę głowę, typowo murzyńską, we wszystkich jej cechach…” Później dodał: „...Egipcjanie byli prawdziwymi Murzynami tego samego typu, co wszyscy rodzimi Afrykanie”. Szeroki nos, pełne usta i prognatyzm Sfinksa są widoczne na wczesnych rysunkach Sfinksa znalezionych przez Francuzów pod koniec XVIII wieku.
1 rysunek-Wczesne rysunki Sfinksa ukazują cechy Africoidy.
2 rysunek-Dzisiejszy Sfinks