Utracona wiedza o Urządzeniach kolumnowych.
Kompleks świątynny Karnak.
Główną atrakcją świątyni jest Wielka Sala Hypostile(strop oparty jest na kolumnach).
Dwa rzędy środkowe mają po 6 kolumn każdy, bloki boczne składają się z 6 rzędów po 9 kolumn każdy. Odległość między kolumnami wynosi 5 m, tyle samo, co między sfinksami w alejce. Kolumny środkowe mają około 21 metrów wysokości, boczne 15 metrów. Sala była kiedyś przykryta stropem.
Jest to starożytny termin architektoniczny, określający przestrzeń świątyni lub pałacu z licznymi regularnie rozmieszczonymi kolumnami. Ten element architektoniczny znajduje się w wielu świątyniach na wschodzie i zachodzie. IO zdefiniował ważność struktur hipostylowych jako „aspekt społeczno-polityczny”, to znaczy pomieszczenie publiczne, które zapewnia świeżość i cień. Niesamowicie irracjonalne jest wznoszenie kolumn tak gigantycznych jak w Egipcie tylko po to, by przynieść świeżość dużej liczbie ludzi. Ten pokój pasuje do kompleksu świątynnego. Rzędy bardzo gęsto stojących kolumn są ze wszystkich stron obramowane wysokimi murami. I, jak wspomniano powyżej, istniały wygodniejsze struktury dla zgromadzeń publicznych, takie jak amfiteatry.
Widać wyraźnie, że świątynie Luxtor i Karnak stanowiły jeden kompleks z dużym portem na Nilu.
Jeśli kolumna jest źródłem energii wibracyjnej, to świątynie hipostylowe są niejako bateriami pierwiastków, które wytwarzają energię o wymaganej mocy. Więc aleja sfinksów mogła mieć zastosowanie techniczne, ktore jakoś przyczyniły się do ruchu na drodze. Do tego pomysłu skłania się prostoliniowość trajektorii i układ obiektów z litego kamienia z określoną częstotliwością. Gdyby „świątynie” wykorzystywały energię wibracji, wówczas kamienne sfinksy w trybie rezonansowym mogłyby utrzymać tę wibrację, a transport towarów odbywał się pod ich wpływem. Z zewnątrz mogłoby się wydawać, że sam towar szedł lub unosił się wzdłuż drogi. W rzeczy samej!
Na korzyść tego, że przewóz towaru odbywał się pod wpływem wibracji, przemawiają następujące okoliczności.
Odległość między kolumnami w hipostylu wynosi 5 m, na tej odległości musi zmieścić się cała liczba fal generowanych wibracji, aby kolumny pracowały w rezonansie. Sfinksy w alei znajdują się w tej samej odległości; Wychwytują wibracje i przekazują je dalej. Kontener, w którym przemieszczano ładunki, musiał być wykonany z materiału zdolnego do drgania z tą samą częstotliwością, czyli również litego i kamiennego. Być może istniało coś podobnego do sarkofagów, których dziś nie da się wyciągnąć z wąskich pomieszczeń bez pomocy dźwigów.
Miejsce, w którym dokonano nadkładu, ma nieco rozbieżne boczne aleje sfinksów i płotów, aby fale stojące nie pojawiały się w miejscu i nie przeszkadzały w pracy. Z tego samego powodu ogrodzenie kompleksu Karnak ma rozbieżne ściany w kierunku wejścia centralnego, ale równoległe ściany tylne i frontowe.
Pomijając refleksje na temat organizacji procesu technologicznego, przechodzimy bezpośrednio do wyniku. Od strony Nilu docierały do Karnaku surowce pośrednie, wydobywane i przerabiane na zachodnim brzegu. Surowce zostały dostarczone do kompleksu Karnak wzdłuż drogi wjazdowej, zwanej wjazdem Parvis. Wzdłuż zbocza ładunek unosił się na platformę przed aleją taranów sfinksów, a następnie spadał w rejon pola wibracyjnego. Prawdopodobnie sztuczny podnośnik dał impuls do ruchu, tak że jego własny ciężar pomógł przyspieszyć. Tarany Sfinksa zatrzymują się 5 razy częściej niż w alei Luxor-Karnak, aby zwiększyć siłę wibracji podczas przyspieszania.

System świątynny w Luksorze i Karnaku był w rzeczywistości kompleksem produkcyjnym. Spójrz na to z góry. Tego nie zobaczysz w żadnej z broszur turystycznych, bo wykształceni ludzie (tj. technolodzy produkcji) od razu domyślą się, że jest to kompleks przemysłowy. Nie ma w nich absolutnie miejsca na mieszkania i czynności rytualne dla dużej liczby osób.
W końcu jest to najbardziej skomplikowana produkcja z wieloma pośrednimi procesami technologicznymi. Znajdują się tu bloki energetyczne, wiele wolnostojących zakładów przetwórczych, zbiornik wodny, powierzchnia magazynowa i prawie automatyczna dostawa produktu do sąsiedniego kompleksu w celu ukończenia. W pobliżu Luksoru, nad brzegiem Nilu, znajduje się długi dok, prawdopodobnie odrestaurowany, stary, do którego przewożono towary na statki.










Lost Knowledge of Column Device.
Karnak Temple Complex.
The main attraction of the temple is the Great Hypostile Hall (the ceiling is based on columns).
The two middle rows have 6 columns each, the side blocks consist of 6 rows of 9 columns each. The distance between the columns is 5 m, the same as between the sphinxes in the alley. The central columns are approximately 21 meters high, the side columns 15 meters. The hall was once covered with a ceiling.
It is an ancient architectural term for a temple or palace space with numerous columns regularly spaced. This architectural element is found in many temples in the east and west. IO has defined the importance of hypostyle structures as a "socio-political aspect", that is, a public room that provides freshness and shade. It is incredibly irrational to build columns as gigantic as in Egypt just to bring freshness to a large number of people. This room fits in with the temple complex. Rows of very densely standing columns are framed on all sides by high walls. And, as mentioned above, there were more convenient structures for public gatherings such as amphitheatres.
It is clear that the Luxtor and Karnak temples were one complex with a large port on the Nile.
If the column is a source of vibrational energy, then hypostyle temples are, as it were, batteries of elements that produce energy of the required power. So the avenue of sphinxes could have a technical application that somehow contributed to the traffic on the road. This idea is prompted by the straightness of the trajectory and the arrangement of solid stone objects with a certain frequency. If the "temples" used the energy of vibration, the stone sphinxes in resonance mode could maintain this vibration, and the transport of goods would be under their influence. From the outside, it might seem that the goods themselves were walking or floating along the road. Indeed!
The following circumstances speak in favor of the fact that the goods were transported under the influence of vibrations.
The distance between the columns in the hypostyle is 5 m, at this distance the entire number of waves of generated vibrations must fit for the columns to work in resonance. The sphinxes in the alley are at the same distance; They pick up vibrations and pass them on. The container in which the loads were moved had to be made of a material capable of vibrating at the same frequency, i.e. also solid and stone. Perhaps there was something like sarcophagi that today cannot be pulled out of narrow rooms without the help of cranes.
The overburden site has slightly divergent side avenues of sphinxes and fences to prevent standing waves from appearing in place and interfering with work. For the same reason, the fencing of the Karnak complex has divergent walls towards the central entrance, but parallel rear and front walls.
Leaving aside the reflections on the organization of the technological process, we go directly to the result. From the side of the Nile, intermediate raw materials came to Karnak, mined and processed on the west bank. Raw materials were delivered to the Karnak complex along an access road, known as the Parvis Entrance. Along the slope, the load rose to the platform in front of the avenue of sphinx rams, and then fell into the area of the vibrating field. Probably the artificial jack gave impetus to the movement, so that its own weight helped to accelerate. Sphinx battering rams stop 5 times more often than on Luxor-Karnak Avenue to increase the force of vibration when accelerating.
The temple system at Luxor and Karnak was actually a production complex. Look at it from above. You will not see this in any of the tourist brochures, because educated people (i.e. production technologists) will immediately guess that it is an industrial complex. There is absolutely no room for housing and ritual activities for a large number of people.
After all, it is the most complex production with many intermediate technological processes. There are power blocks, multiple standalone processing plants, a water reservoir, storage area and an almost automatic product delivery to the adjacent complex for completion. Near Luxor, on the banks of the Nile, there is a long dock, probably restored, old, to which goods were transported by ships.

Egipt. Karnak.