Polski, Lechicki, Książę Siemiomysł.
Urodzony zapewne w pocz. X w.
syn Lestka. Książę polański.
Panował od ok. 930 do ok. 960 r.
Prawdopodobnie poszerzył jeszcze granice państwa Polan zagarniając być może - ziemię lubuską, co doprowadziło do konfliktu z państwem niemieckim.
Przypuszczalnie opanował także Pomorze Gdańskie.
Zmarł ok. roku 960.







Polnicher, Lechischer, Prinz Siemiomysł.

Geboren wahrscheinlich in den frühen 10. Jahrhundert

Sohn von Lestek. Prinz von Polanski.

Er regierte von etwa 930 bis etwa 960.

Vermutlich hat er die Grenzen des Polan-Staates noch weiter ausgeweitet, indem er vielleicht das Land Lubuskie eroberte, was zu einem Konflikt mit dem deutschen Staat führte.

Vermutlich übernahm es auch Danzig Pommern.

Er starb um 960.







Польский, Лечицкий, князь Семиомысл.

Родился, наверное, в начале 10 век

сын Лестека. Князь Поланский.

Он правил примерно с 930 по 960 годы.

Вероятно, он еще больше расширил границы государства Полян, захватив, возможно, Любушскую землю, что привело к конфликту с немецким государством.

Предположительно, он также захватил Гданьскую Померанию.

Он умер около 960 года.







Polish, Lechicki, Prince Siemiomysł.

Born probably in the early 10th century

son of Lestek. Prince of Polański.

He ruled from around 930 to around 960.

He probably widened the borders of the Polan state even more by seizing, perhaps, the Lubuskie land, which led to a conflict with the German state.

Presumably, it also took over Gdańsk Pomerania.

He died around 960.








polskie pochodzenie.
Niestety, to delikatna sprawa. Najogólniej mówiąc nie wiadomo nic dokładnego o „korzeniach”.
Nie wiemy skąd przywędrowali nasi przodkowie, ani kiedy przywędrowali. Nie wiemy nawet kim byli . Budzi to namiętne spory wśród historyków i archeologów. Mniej więcej uzgodniono w końcu , że jesteśmy potomkami ludu indoeuropejskiego, który przywędrował do Europy w pierwszym tysiącleciu p.n.e. Osiadł pierwotnie gdzieś między Wisłą a Dnieprem. Lud ten posiadał własny język, ale nie znał pisma. Tak więc nasza historia jest nam z naszych własnych źródeł nieznana prawie do Chrztu Polski.
Są oczywiście wykopaliska, wzmianki w kronikach u sąsiadów, którzy wcześniej przyswoili sobie umiejętność uwieczniania własnych dziejów. Trochę zapisał historyk gocki Jordanes. Trochę jest w kronikach rzymskich, ale bardzo ogólnie o terenach, które obecnie zamieszkujemy. Dane te pochodzą zapewne od ówczesnych kupców, którzy przywędrowali na nasz tereny.
Na scenie dziejowej Słowianie pojawiają się dopiero w VI w. Wiemy o trzech ludach słowiańskich – Wenedach, Antach i Sklawinach. Wenedowie zajmują ziemie leżące na południowych wybrzeżach Bałtyku i dorzeczu Wisły. Wędrówkę i osadnictwo plemion słowiańskich opisuje XII wieczna Kronika Nestora . Potem plemiona zaczynają się między sobą mieszać. Włosi naszli bowiem słowian naddunajskich i gnębiąc ich częściowo wyparli nad Wisłę. One to właśnie po wymieszaniu z Wenedami stanowią zalążek Polski . Sami siebie nazywali Lachami, Polanami lub Mazowszanami. Kronika wspomina też o jakimś sposobie pisania nazywając je słowiańskim. Również Gall Anonim benedyktyński zakonnik opisuje nieco późniejsze już czasy zasiedlania ziem nadbałtyckich.

Ziemia słowiańska tedy ciągnie się od Sarmatów, którzy zwą się też Getami aż do Danii i Saksonii, od Tracji zaś przez Węgry zajęte niegdyś przez Hunów do Bawarii. Ta rozległość ziem zajętych przez Słowian niepokoi Rzym i Konstantynopol. Karol Wielki naciskając na papieża wymusza na nim misję ewangelizacyjną. Nie godzi się bowiem, by północne rubieże cesarstwa zamieszkiwał lud barbarzyński i pozbawiony „bojaźni bożej”. Zresztą już wcześniej bo od roku 777 powstaje niedaleko Linzu (obecna Austria) pierwszy klasztor. Drugi jeszcze wcześniej wybudowano przy źródłach Drawy. Mnisi tych klasztorów z polecenia biskupa Salzburga zajęli się się misją ewangelizacyjną Słowian. No i „poszło z kopyta” .Wkrótce powstaje 10 nowych kościołów i nowe biskupstwo. Książęta słowiańscy władający ziemiami między Drawą, a Dunajem uznają biskupa Teodoryka za swego duchowego opiekuna. W roku 864 pojawiają się na tych terenach dwaj bracia będący bizantyjskimi misjonarzami Cyryl i Metody. Metody jak utrzymuje Anonim z Salzburga „zohydza w oczach ludu naukę Rzymu. Jest to oczywiście klasyczna (do dzisiaj) walka o wpływy między Kościołem Wschodnim , a Zachodnim. Odpowiedź władających Zachodem Karolingów jest zdecydowana. Cesarz Ludwik Niemiecki zmusza w 874r. papieża Jana VII do podporządkowania spraw wiary racji stanu. Ta decyzja jest brzemienna dla dalszych losów Słowian. Część plemion traci polityczną niepodległość, a u wszystkich następuje stopniowa utrata własnej tożsamości kulturowej. W Słowenii np. miejscowych książąt zastępują w X w. władcy niemieccy,
a sam kraj przez wiele wieków włączony zostaje najpierw do niemieckiego, a potem austrowęgierskiego cesarstwa.
Słowianie zamieszkujący ziemie polskie byli ludnością rolniczą. Wiślanie należeli do państwa Wielkomorawskiego i pierwsi przyjęli chrzest. Jednak po rozpadzie państwa Wielkomorawskiego wrócili do wiary ojców ( pogaństwa jak twierdzą chrześcijanie). Pierwsze osady Słowian Nadwiślańskich zwane były opolami. Tak było bezpieczniej i to jest zresztą przyczyną powstania wszystkich osad na świecie. Budowano też opola obronne np. Biskupin. Ufortyfikowane wałami ziemnymi i częstokołami . W przypadku najazdu okoliczna ludność chroniła się do nich, co ułatwiało obronę.
Do pierwszych naszych organizmów plemiennych zaliczyć możemy Kraj Wiślan. Początkowe dane są mało dokładne. Umiejscowiono go na wschód od Moraw, aż po Dację. Z całą pewnością można stwierdzić, że Kraj Wiślan był w konflikcie z państwem Wielkomorawskim. Szczyt konfliktu przypadł właśnie na okres działalności Cyryla i Metodego. Można dowiedzieć się o tym z „Żywotu Metodego”. Wiślanie nie chcieli przyjąć chrztu. Po upadku państwa Wielkomorawskiego Wiślanie wrócili do pogaństwa. W X w. zwierzchnictwo nad Wiślanami objęli Przemyślidzi.

Opis Słowianina w/g Prokopiusza z Cezarei w "De bello Gothico":
"Zewnętrznym wyglądem nie różnią się między sobą. Wszyscy są bowiem dorodni i bardzo silni. Skóra ich i włosy nie są ani bardzo białe, ani nie przechodzą zdecydowanie w kolor ciemny. Odcień wszyscy mają rudawy.

Drugim organizmem plemiennym byli Polanie. Czas powstania państwa Polan jest zbliżony do powstania państwa Wiślan. Państwo Polan dało początek państwu Polskiemu. Za sprawą Galla Anonima znamy protoplastów Mieszka I. Byli to Ziemowit, Lestek i Siemomysł. Taki miał być początek dynastii Piastów. Przed nimi w Kruszwicy rządził Popiel - krwawy i bezlitosny władca. Zmusił go do ustąpienia Ziemowit ( w innych źródłach go zabił w lokalnym konflikcie). Jednak są to czasy tak słabo udokumentowane, że właściwie trudno nam je uważać za historię. Dopiero od Ziemowita, poprzez Lestka do Siemomysława wiemy nieco więcej. Prawdziwa historia Polski zaczyna się jednak niestety od Mieszka I.
Oto opis Teofilakta Simokattesa z VII w. dotyczący pojmania trzech Słowian przez bizantyjskich żołnierzy:
"Noszą zaś kitary, ponieważ nie są przyzwyczajeni przyodziewać się w zbroje, gdyż ich ziemia nie zna żelaza. Grają na lirach, nie wadząc się miedzy sobą".



Polish roots.
Unfortunately, this is a delicate matter. Generally speaking, nothing specific about the "roots" is known.
We don't know where our ancestors came from or when they came from. We don't even know who they were. This arouses passionate disputes among historians and archaeologists. It was finally more or less agreed that we are descendants of the Indo-European people who came to Europe in the first millennium B.C. Originally he settled somewhere between the Vistula and the Dnieper. The people had their own language but did not know the scriptures. So our history is unknown to us from our own sources almost until the Baptism of Poland.
There are, of course, excavations, mentions in the chronicles of neighbors who previously acquired the ability to perpetuate their own history. The Gothic historian Jordanes wrote a bit. There is a bit in the Roman chronicles, but very generally about the areas we currently inhabit. These data probably come from the then merchants who came to our area.
The Slavs did not appear on the historical scene until the 6th century. We know about three Slavic peoples - the Wends, Antach and Sklawiny. The Weneds occupy the lands located on the southern shores of the Baltic Sea and the Vistula basin. The migration and settlement of Slavic tribes is described in the 12th century Chronicle of Nestor. Then the tribes begin to mix with each other. The Italians came across the Danube Slavs and, oppressing them, partially drove them to the Vistula River. It is them that, when mixed with Wends, constitute the nucleus of Poland. They called themselves Lachy, Polany or Mazowsze. The chronicle also mentions some way of writing, calling it Slavic. Gall Anonim Benedictine monk also describes a bit later times of the settlement of the Baltic lands.

The Slavic land then stretches from the Sarmatians, who are also called Getae, to Denmark and Saxony, and from Thrace through Hungary, once occupied by the Huns, to Bavaria. The vastness of the lands occupied by the Slavs worries Rome and Constantinople. Charlemagne by pressing on the Pope forces him on an evangelizing mission. It is unacceptable for the northern fringes of the empire to be inhabited by a barbarian people and deprived of the "fear of God". Anyway, the first monastery was built in 777 near Linz (present day Austria). The second one was built even earlier at the Drawa springs. The monks of these monasteries, on the order of the Bishop of Salzburg, took up the evangelization mission of the Slavs. And "it went off the hoof." Soon 10 new churches and a new bishopric are being built. The Slavic princes who ruled the lands between the Drava and the Danube recognize Bishop Theodoric as their spiritual protector. In 864, two brothers, Cyril and Methodius, who are Byzantine missionaries, appear in the area. The methods, as Anonymous from Salzburg insists, “disgrace the teaching of Rome in the eyes of the people. This is, of course, the classic (until today) struggle for influence between the Eastern and Western Church. The Carolingian rulers have a definite answer. Emperor Louis the German forces in 874. Pope John VII to submit the matters of faith to the raison d'état. This decision is pregnant for the fate of the Slavs. Some tribes lose their political independence, and all are gradually losing their own cultural identity. In Slovenia, for example, local princes are replaced in the 10th century by German rulers,
and the country itself, for many centuries, was first incorporated into the German and then Austro-Hungarian empire.
The Slavs inhabiting Polish lands were an agricultural population. The inhabitants of Wisła belonged to the Great Moravian state and were the first to be baptized. However, after the collapse of the Great Moravian Empire, they returned to the faith of their fathers (paganism as Christians claim). The first settlements of the Vistula Slavs were called Opole. It was safer this way and this is the cause of all settlements in the world. Defensive Opole, for example Biskupin, was also built. Fortified with earth embankments and palisades. In the event of an invasion, the local population took refuge to them, which made their defense easier.
One of our first tribal organisms is the Vistula country. The initial data is not very accurate. It is located east of Moravia as far as Dacia. It can be said with certainty that the Vistula Land was in conflict with the Great Moravian state. The peak of the conflict coincided with the period of the activity of Cyril and Methodius. You can learn about it from "The Life of Methodius". The inhabitants of Wisła did not want to be baptized. After the fall of the Great Moravian Empire, the Vistulans returned to paganism. In the 10th century, the Przemyślids took over the Vistula.

Description of the Slav according to Procopius of Caesarea in "De bello Gothico":
"Outwardly, they do not differ from each other. They are all good-looking and very strong. Their skin and hair are neither very white, nor do they change to a dark color. They all have a reddish shade.

Polanie were the second tribal organism. The time of the foundation of the state of Polan is similar to that of the state of Vistula. The state of the Poles gave rise to the Polish state. Thanks to Gall Anonymus, we know Mieszko I's ancestors: Ziemowit, Lestek and Siemomysł. This was to be the beginning of the Piast dynasty. Before them, Popiel ruled in Kruszwica - a bloody and ruthless ruler. Ziemowit forced him to step down (in other sources he killed him in a local conflict). However, these are so poorly documented times that it is hard for us to consider them history. Only from Ziemowit, through Lestek to Siemomysław, we know a bit more. The real history of Poland, unfortunately, begins with Mieszko I.
Here is the 7th century description of Theophylact Simokattes concerning the capture of three Slavs by Byzantine soldiers:
"And they wear kitars because they are not used to wearing armor, because their land does not know iron. They play lyre without getting involved with each other."







Польские корни.
К сожалению, это деликатный вопрос. О «корнях» вообще ничего конкретного не известно.
Мы не знаем, откуда и когда произошли наши предки. Мы даже не знаем, кем они были. Это вызывает жаркие споры среди историков и археологов. В конце концов было более или менее согласовано, что мы - потомки индоевропейцев, пришедших в Европу в первом тысячелетии до нашей эры. Первоначально он поселился где-то между Вислой и Днепром. У людей был свой язык, но они не знали Священных Писаний. Таким образом, наша история неизвестна нам из наших собственных источников почти до Крещения Польши.
Есть, конечно, раскопки, упоминания в летописях соседей, которые ранее приобрели способность увековечивать собственную историю. Немного написал готский историк Иордан. Немногое есть в римских хрониках, но в основном о тех областях, которые мы сейчас населяем. Эти данные, вероятно, исходят от тогдашних купцов, которые приезжали в наши края.
Славяне не появлялись на исторической арене до VI века, известно о трех славянских народах - венедах, антах и склавинах. Венеды занимают земли, расположенные на южных берегах Балтийского моря и бассейна Вислы. Переселение и расселение славянских племен описано в Хрониках Нестора XII века. Затем племена начинают смешиваться друг с другом. Итальянцы наткнулись на дунайских славян и, притесняя их, частично вытеснили к реке Висла. Именно они вместе с венедами составляют ядро Польши. Они называли себя Lachy, Polany или Mazowszany. В летописи также упоминается какой-то способ письма, называя его славянским. Галл Аноним Бенедиктинский монах описывает и несколько более поздние времена заселения балтийских земель.

Затем славянская земля простирается от сарматов, которых также называют гетами, до Дании и Саксонии и от Фракии через Венгрию, некогда оккупированную гуннами, до Баварии. Обширность земель, оккупированных славянами, беспокоит Рим и Константинополь. Карл Великий, давя на Папу, вынуждает его выполнить миссию евангелизации. Ибо неправильно, чтобы северные окраины империи были заселены варварским народом и лишены «страха Божьего». Так или иначе, первый монастырь был построен в 777 году недалеко от Линца (нынешняя Австрия). Второй был построен еще раньше на источниках Драва. Монахи этих монастырей по приказу епископа Зальцбургского приступили к евангелизационной миссии славян. И «пошло копытом». Вскоре строятся 10 новых церквей и новое епископство. Славянские князья, правящие землями между Дравой и Дунаем, признают епископа Теодориха своим духовным защитником. В 864 году здесь появляются два брата, Кирилл и Мефодий, византийские миссионеры. Эти методы, как настаивает анонимный из Зальцбурга, «позорят учение Рима в глазах народа. Это, конечно, классическая (до сегодняшнего дня) борьба за влияние между Восточной и Западной Церковью. У правителей Каролингов есть однозначный ответ. Император Людовик немецкие войска в 874 году. Папа Иоанн VII должен подчинить вопросы веры разуму существования. Это решение чревато судьбой славян. Некоторые племена теряют свою политическую независимость, и все постепенно теряют свою культурную самобытность. В Словении, например, местные князья заменены в 10 веке немецкими правителями.
а сама страна на протяжении многих веков сначала была включена в состав Германской, а затем Австро-Венгерской империи.
Славяне, населявшие польские земли, были земледельческим населением. Жители Вислы принадлежали к Великому Моравскому государству и крестились первыми. Однако после распада Великоморавского государства они вернулись к вере своих отцов (язычеству, как утверждают христиане). Первые поселения вислинских славян назывались Ополе. Так было безопаснее, и это причина всех поселений в мире. Оборонительное Ополе, например Бискупин, тоже было построено. Укреплен земляными насыпями и частоколами. В случае вторжения к ним укрывалось местное население, что облегчало их защиту.
Один из первых наших племенных организмов - страна Вислы. Исходные данные не очень точны. Он расположен к востоку от Моравии до Дакии. Можно с уверенностью сказать, что Вислинская земля находилась в конфликте с Великоморавским государством. Пик конфликта пришелся на период деятельности Кирилла и Мефодия. Об этом можно узнать из «Жития Мефодия». Жители Вислы креститься не хотели. После падения Великой Моравской империи висланцы вернулись к язычеству. В 10 веке Пшемыслиды захватили Вислу.

Описание славянина по Прокопию Кесарийскому в "De bello Gothico":
«Внешне они не отличаются друг от друга. Все они красивы и очень сильны. Их кожа и волосы не очень белые и не становятся темными. Все они имеют красноватый оттенок.

Полания были вторым племенным организмом. Время основания государства Полян аналогично времени Вислинского государства. Государство поляков породило Польское государство. Благодаря Анониму Галлу мы знаем предков Мешко I: Земовит, Лестек и Семомысл. Это должно было стать началом династии Пястов. До них в Крушвице правил Попель - кровавый и безжалостный правитель. Зимовит заставил его уйти в отставку (по другим источникам, он убил его в локальном конфликте). Однако это время настолько плохо задокументировано, что нам трудно считать их историей. Только от Земовита через Лестек до Семомыслава мы знаем немного больше. Настоящая история Польши, к сожалению, начинается с Мешко I.
Вот описание Феофилакта Симокатта VII века относительно пленения византийскими воинами трех славян:
«И они носят китары, потому что не привыкли носить доспехи, потому что их земля не знает железа. Они играют на лире, не сражаясь друг с другом».







Polnische Wurzeln.
Leider ist dies eine heikle Angelegenheit. Über die „Wurzeln“ ist im Allgemeinen nichts Konkretes bekannt.
Wir wissen nicht, woher unsere Vorfahren kamen oder wann sie kamen. Wir wissen nicht einmal, wer sie waren. Dies führt zu leidenschaftlichen Auseinandersetzungen unter Historikern und Archäologen. Schließlich war man sich mehr oder weniger einig, dass wir Nachkommen des indoeuropäischen Volkes sind, das im ersten Jahrtausend v. Chr. nach Europa kam. Ursprünglich ließ er sich irgendwo zwischen Weichsel und Dnjepr nieder. Die Leute hatten ihre eigene Sprache, kannten aber die heiligen Schriften nicht. Unsere Geschichte ist uns also fast bis zur Taufe Polens aus eigenen Quellen unbekannt.
Es gibt natürlich Ausgrabungen, Erwähnungen in den Chroniken von Nachbarn, die zuvor die Fähigkeit erworben haben, ihre eigene Geschichte zu verewigen. Der Gothic-Historiker Jordanes hat ein bisschen geschrieben. In den römischen Chroniken steht ein wenig, aber ganz allgemein über die Gebiete, die wir derzeit bewohnen. Diese Daten stammen wahrscheinlich von den damaligen Händlern, die in unsere Gegend kamen.
Slawen traten erst im 6. Jh. auf der historischen Bühne auf.Wir kennen drei slawische Völker - die Wenden, Antach und Sklawiny. Die Weneds besetzen die Ländereien am Südufer der Ostsee und des Weichselbeckens. Die Migration und Ansiedlung slawischer Stämme wird in der Nestor-Chronik aus dem 12. Jahrhundert beschrieben. Dann beginnen sich die Stämme miteinander zu vermischen. Die Italiener stießen auf die Donauslawen und trieben sie, indem sie sie unterdrückten, teilweise an die Weichsel. Sie sind es, die zusammen mit Wenden den Kern Polens bilden. Sie nannten sich Lachy, Polany oder Mazowszany. Die Chronik erwähnt auch eine Schreibweise und nennt sie slawisch. Gall Anonim Benediktinermönch schildert auch etwas spätere Zeiten der Besiedlung des Baltikums.


Das slawische Land erstreckt sich dann von den Sarmaten, die auch Getae genannt werden, über Dänemark und Sachsen und von Thrakien über das einst von den Hunnen besetzte Ungarn bis nach Bayern. Die Weite des von den Slawen besetzten Landes beunruhigt Rom und Konstantinopel. Karl der Große zwingt ihn durch Drängen auf den Papst zu einer Evangelisierungsmission. Denn es ist nicht richtig, dass der nördliche Rand des Reiches von einem barbarischen Volk bewohnt und der "Gottesfurcht" beraubt wird. Jedenfalls wurde das erste Kloster 777 in der Nähe von Linz (heute Österreich) errichtet. Der zweite wurde noch früher an den Drawa-Quellen gebaut. Die Mönche dieser Klöster nahmen im Auftrag des Bischofs von Salzburg die Evangelisierungsmission der Slawen auf. Und „es ist aus dem Ruder gelaufen.“ Bald werden 10 neue Kirchen und ein neues Bistum gebaut. Die slawischen Fürsten, die die Länder zwischen Drau und Donau regierten, erkennen Bischof Theoderich als ihren geistlichen Beschützer an. Im Jahr 864 erscheinen zwei Brüder, Cyrill und Methodius, die byzantinische Missionare sind, in der Gegend. Die Methoden, so Anonymous aus Salzburg, „schädigen die Lehre Roms in den Augen des Volkes. Dies ist natürlich der (bis heute) klassische Kampf um Einfluss zwischen Ost- und Westkirche. Die karolingischen Herrscher haben eine eindeutige Antwort. Kaiser Ludwig die deutschen Truppen im Jahr 874. Papst Johannes VII., die Glaubensfragen der Staatsräson zu unterbreiten. Diese Entscheidung ist schwanger für das Schicksal der Slawen. Einige Stämme verlieren ihre politische Unabhängigkeit, und alle verlieren allmählich ihre eigene kulturelle Identität. In Slowenien beispielsweise werden im 10. Jahrhundert lokale Fürsten durch deutsche Herrscher ersetzt,
und das Land selbst wurde viele Jahrhunderte lang zuerst in das deutsche und dann in das österreichisch-ungarische Reich eingegliedert.
Die Slawen, die polnisches Land bewohnten, waren eine landwirtschaftliche Bevölkerung. Die Einwohner von Wisła gehörten zum Großmährischen Staat und wurden als erste getauft. Nach dem Zusammenbruch des großmährischen Staates kehrten sie jedoch zum Glauben ihrer Väter zurück (Heidentum, wie Christen behaupten). Die ersten Siedlungen der Weichselslawen wurden Oppeln genannt. So war es sicherer und das ist die Ursache aller Siedlungen auf der Welt. Auch das defensive Opole, zum Beispiel Biskupin, wurde gebaut. Mit Erdwällen und Palisaden befestigt. Im Falle einer Invasion flüchtete die lokale Bevölkerung zu ihnen, was ihre Verteidigung erleichterte.
Einer unserer ersten Stammesorganismen ist das Weichselland. Die Ausgangsdaten sind nicht sehr genau. Es liegt östlich von Mähren bis Dacia. Es kann mit Sicherheit gesagt werden, dass das Weichselland mit dem Großmährischen Staat in Konflikt stand. Der Höhepunkt des Konflikts fiel in die Zeit der Aktivität von Kyrill und Method. Sie können es aus "Das Leben des Methodius" lernen. Die Einwohner von Wisła wollten sich nicht taufen lassen. Nach dem Fall des Großmährischen Reiches kehrten die Weichsel zum Heidentum zurück. Im 10. Jahrhundert übernahmen die Przemyśliden die Weichsel.

Beschreibung des Slawen nach Prokop von Caesarea in "De bello Gothico":
„Äußerlich unterscheiden sie sich nicht. Sie sehen alle gut aus und sind sehr kräftig. Ihre Haut und Haare sind weder sehr weiß noch verfärben sie sich dunkel. Sie haben alle einen rötlichen Farbton.

Polanie war der zweite Stammesorganismus. Die Gründungszeit des Staates Polan ähnelt der des Staates Weichsel. Aus dem Staat der Polen entstand der polnische Staat. Dank Gallus Anonymus kennen wir die Vorfahren von Mieszko I.: Ziemowit, Lestek und Siemomysł. Dies sollte der Beginn der Piasten-Dynastie sein. Vor ihnen regierte Popiel in Kruszwica - ein blutiger und rücksichtsloser Herrscher. Ziemowit zwang ihn zum Rücktritt (in anderen Quellen tötete er ihn in einem lokalen Konflikt). Dies sind jedoch so schlecht dokumentierte Zeiten, dass es uns schwer fällt, sie als Geschichte zu betrachten. Nur von Ziemowit über Lestek bis Siemomysław wissen wir ein bisschen mehr. Die wahre Geschichte Polens beginnt leider mit Mieszko I.
Hier ist die Beschreibung des Theophylakt Simokattes aus dem 7. Jahrhundert bezüglich der Gefangennahme von drei Slawen durch byzantinische Soldaten:
"Und sie tragen Kitar, weil sie es nicht gewohnt sind, Rüstungen zu tragen, weil ihr Land kein Eisen kennt. Sie spielen Leier, ohne miteinander zu kämpfen."

Polska.