Każda poprzednia epoka świata kończyła się globalną katastrofą z przesunięciem osi ziemi , przesunięciem kontynentów, powstaniem gór i zatonięciem w morzach i oceanach, doprowadziło to do niszczycielskich trzęsień ziemi, pożarów, nieprzeniknionej ciemności, a następnie powodzi z falą o wysokości do do 5 km i więcej oraz silne mrozy . Jak pisał Platon w swoich dialogach Timajosa, po takich katastrofach martwa była tylko powierzchnia, spalona i zmyta przez powódź. Przeżycie w tym czasie było możliwe tylko pod ziemią. O tym, co się stało, świadczą legendy prawie wszystkich ludów świata i duża liczba podziemnych budowli, które przetrwały na całym świecie.
Powodzie w postaci gigantycznych fal tsunami nawiedziły istniejące miasta i osady, zniszczyły domy i inne konstrukcje z drobnych kamiennych bloków, cegieł i drewna, zniosły ich fragmenty wraz ze szczątkami ludzi, zwierząt, roślin i urządzeń na tereny podgórskie i dolin międzygórskich i do podnóża obrzeży kontynentalnych.
Następnie w ciągu setek tysięcy czy kilku milionów lat szczątki te i obiekty zostały zablokowane przez osady terygeniczne przyniesione najpierw przez wody powodziowe, a następnie przez rzeki i w warunkach redukujących zamieniły się w ropę i gaz .
Błędem jest więc twierdzenie, że szczątki inteligentnych istot z poprzednich epok świata nie znajdują się w skamieniałych warstwach Ziemi. Wręcz przeciwnie, jest ich bardzo dużo, wystarczy uświadomić sobie, że różnią się one od szczątków szkieletowych ludzi i innych stworzeń, które żyły i umierały 3-5 tysięcy lat temu.