W 536 roku świat nękała długa zima. Nazwany był rokiem ciemności. Temperatury gwałtownie spadły, a słońce zostało przyćmione przez ogromną mgłę, która blokowała jego promienie przed uderzeniem w ziemię przez 24 godziny na dobę w ciągu 18 miesięcy. Ten kataklizm klimatyczny dotknął Europę, Bliski Wschód, a nawet części Azji w ciągu następnej dekady. W rzeczywistości ten kryzys klimatyczny mógł dogłębnie zmienić bieg historii. W latach 535-536 miała miejsce seria ważnych wydarzeń klimatycznych, które z łatwością można by określić jako globalny kataklizm o katastrofalnych skutkach. Każdego dnia świeciło chyba słońce przez około cztery godziny, a mimo to to światło było tylko słabym cieniem. Wszyscy twierdzili, że słońce już nigdy nie odzyska pełnego światła.
Upadek Cesarstwa Rzymskiego mógł być częściowym skutkiem dekady głodu i zarazy, które rozpoczęły się w 536 r. Spadek temperatur był w rzeczywistości początkiem najzimniejszej dekady, jaka miała miejsce w ciągu ostatnich 2000 lat.
Te niskie temperatury, spadające na przykład do 1,5 C w okresie letnim, doprowadziły do nieurodzaju i głodu odnotowanego na całym świecie. Zaledwie kilka lat później, w 541 r., zaraza Justyniana zabiła aż 100 milionów ludzi na całym Morzu Śródziemnym.
Pisał o tym Jan z Efezu, ale nie jest jedynym pisarzem, który wspomina o tym kataklizmie klimatycznym. Prokopiusz, który żył między 500 a 565 r. i był bizantyjskim uczonym i historykiem późnej starożytności, również odnosi się do dziwnego zachowania słońca w 536 r. n.e.
Wierząc, że jest to zły znak zapowiadający nadchodzące wydarzenia, Prokopiusz stwierdził: „ w ciągu tego roku wydarzyła się najbardziej przerażająca zapowiedź. Słońce świeciło bez jasności, jak księżyc, przez cały ten rok i wydawało się niezwykle podobne do słońca w zaćmieniu, ponieważ promienie, które rzucało, nie były jasne. "