Operacja Fishbowl (Dominic) była serią prób jądrowych na dużych wysokościach w 1962 roku, które zostały przeprowadzone przez Stany Zjednoczone w ramach większego programu prób jądrowych Operation Dominic. Pojazdy do testów w locie zostały zaprojektowane i wyprodukowane przez Avco Corporation.
Próby nuklearne Operacji Fishbowl pierwotnie planowano zakończyć w pierwszej połowie 1962 roku z trzema testami nazwanymi Bluegill, Starfish i Urraca.
Pierwsza próba testowa została opóźniona do czerwca. Planowanie operacji Fishbowl, jak również wielu innych prób nuklearnych w regionie, rozpoczęło się szybko w odpowiedzi na nagłe ogłoszenie 30 sierpnia 1961 roku przez Związek Radziecki , że kończą trzyletnie moratorium na próby nuklearne. Szybkie planowanie bardzo złożonych operacji wymagało wielu działań w miarę postępu projektu.
Wszystkie testy miały zostać wystrzelone na pociskach z wyspy Johnston na Oceanie Spokojnym na północ od równika. W 1958 Lewis Strauss , ówczesny przewodniczący Komisji Energii Atomowej Stanów Zjednoczonych , sprzeciwił się przeprowadzaniu jakichkolwiek testów na dużych wysokościach w miejscach, które były wykorzystywane do wcześniejszych testów jądrowych na Pacyfiku. Jego sprzeciw był motywowany obawą, że błysk nocnych detonacji na dużych wysokościach może oślepić cywilów mieszkających na pobliskich wyspach. W celu ochrony mieszkańców Wysp Hawajskich przed ślepotą błyskową lub trwałym uszkodzeniem siatkówki w wyniku jasnego błysku nuklearnego, pociski nuklearne Operacji Fishbowl zostały wystrzelone generalnie w kierunku południowo-zachodniej części wyspy Johnston, tak aby detonacje były dalej od Hawajów.
Urraca miała być testem wydajności około 1 megatony na bardzo dużej wysokości (powyżej 1000 km.). Proponowany test Urraca był zawsze kontrowersyjny, zwłaszcza po uszkodzeniach satelitów spowodowanych przez detonację Starfish Prime .
Wkrótce potem wszedł w życie Traktat o ograniczonym zakazie prób .
https://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Fishbowl