Telewizja elektroniczna została po raz pierwszy pomyślnie zademonstrowana w San Francisco 7 września 1927 r. 

JEDNAK pierwszym pomysłem na podzielenie ruchomego obrazu na linie i ramki, a tym samym przygotowanie do transmisji elektrycznej, był opracowany już w 1883 roku przez Paula Nipkowa. Jego patent „Dysk Nipkowa” umożliwił po raz pierwszy w historii techniki telewizję elektromechaniczną.
Dzięki urządzeniu rejestrującemu skupiona wiązka światła przechodzi przez otwory ułożone spiralnie na obracającym się dysku i skanuje obiekt obrazu linia po linii z wypadkowym ruchomym punktem światła. Liczba otworów odpowiada liczbie linii, a obroty na sekundę perforowanego dysku odpowiadają skanowanym obrazom na sekundę.
Komórka fotoelektryczna mierzy zmieniającą się jasność, która odbija się w ten sposób od skanowanego obiektu, przekształcając go w sygnał elektryczny o stale zmieniającej się sile. Ten przepływ prądu, który jest już kompletnym sygnałem telewizyjnym, jest następnie przesyłany przewodem elektrycznym do odbiornika telewizyjnego.
Urządzenie odbiorcze jest zbudowane dokładnie tak, jak kamera: drugi dysk Nipkowa o dokładnie takiej samej prędkości obrotowej i takim samym układzie otworów jest oświetlany przez źródło światła. To źródło światła jest zasilane sygnałem z kamery i dlatego miga wraz z fotokomórką.
Przez otwory w dysku i powiększone przez szkło powiększające, teraz pojawia się ruchomy obraz poprzednio zeskanowanego obiektu.
Oficjalnie Paul Nipkow dopiero w XIX wieku naszkicował ten pomysł jako możliwość i nigdy nie był w stanie go praktycznie zrealizować...???
W 1926 r. szkocki wynalazca John Logie Baird zbudował, według pomysłu Nipkowa, funkcjonalny system telewizyjny z kamerą i ekranem. Nazwał swój wynalazek Telewizorem.
Ilustracja powyżej:
Telewizja elektromechaniczna, opublikowana w „The Graphic Magazine”, 1925