VIMANY - STAROŻYTNE SAMOLOTY

 W tybetańskiej Lhasie Chińczycy odkryli sanskryckie manuskrypty, w których znajdują się instrukcje budowy statków międzygwiezdnych o napędzie antygrawitacyjnym, a Ramajana zawiera m.in. szczegółowy opis podróż na Księżyc w vimanie i walki, do jakiej doszło tam z udziałem tych pojazdów latających.

 Dowody na istnienie tych starożytnych samolotów można znaleźć na całej naszej planecie, zwłaszcza na obszarach, na których kiedyś kwitły główne cywilizacje.

      Fizyczne dowody ingerencji obcych w historię ludzkości są niezaprzeczalne.

      Starożytna teoria astronautów stara się wyjaśnić obecność obcych w przeszłości związaną ze starożytnymi statkami powietrznymi i rzekomymi lądowiskami, szczególnie na obszarach takich jak Indie, Egipt i Mezoameryka.

      Piktogramy i megalityczne pomniki opisują interakcje człowieka z tymi istotami, pozwalając tym, którzy są na naszej osi czasu, poskładać w całość to, co wydarzyło się w przeszłości, co kształtuje dzisiejsze przeznaczenie, gdy ludzkość ewoluuje poza ten hologram świadomości.

Vimana to słowo ma kilka znaczeń, począwszy od świątyni lub pałacu do mitologicznych maszyn latających opisanych w epopei sanskrytu.

      Odniesienia do tych latających maszyn są powszechne w starożytnych indyjskich tekstach, nawet opisując ich użycie w działaniach wojennych.

      Oprócz możliwości latania w ziemskiej atmosferze, vimany mogły również podróżować w kosmos oraz głęboko pod wodą. Opisy w Wedach i późniejszej literaturze indyjskiej wyszczególniają vimany o różnych kształtach czy rozmiarach:

▪️W Wedach:

     Słońce i Indra oraz kilka innych bóstw wedyjskich są transportowane latającymi rydwanami na kołach, ciągniętymi przez zwierzęta, zazwyczaj konie (ale rydwan wedyjskiego boga Pusana jest ciągnięty przez kozy).



▪️"Agnihotra-Vimana"

     z dwoma silnikami. (Agni oznacza ogień w sanskrycie).

▪️"Gaja-vimana" z większą liczbą silników. (Gaja oznacza w sanskrycie słoń).

▪️Inne typy nazwane na cześć zimorodka, ibisa i innych zwierząt.



Słowo to pochodzi z sanskrytu i wydaje się, że vi-mana = "osobno" lub "mierzone". Słowo to oznacza również część świątyni hinduistycznej.

      Znaczenie słowa prawdopodobnie zmieniło się w tej kolejności:

▪️Obszar ziemi odmierzony i wydzielony do użytku świętego.

▪️Świątynia

▪️Pałac boga.

▪️W Ramajanie: Latający pałac władcy demonów Ravany zwany Pushpaka.

▪️W późniejszych pismach indyjskich: inne pojazdy latające, a czasem jako poetyckie określenie zwykłych pojazdów naziemnych.



W niektórych współczesnych językach indyjskich słowo vimana oznacza zwykły ludzki samolot.

      W buddyjskiej książce Vimanavatthu (w języku palijskim "opowieści o vimanie") używa się słowa "vimana" w innym znaczeniu:

      "mały fragment tekstu użyty jako inspiracja do buddyjskiego kazania"
 Teksty sanskryckie pełne są odniesień do bogów, którzy toczyli bitwy na niebie, używając viman wyposażonych w broń tak śmiercionośną, jak każda inna, którą możemy użyć w tych bardziej oświeconych czasach. W Ramajanie jest fragment Ramajany, który brzmi:

Rydwan Pushpaka, który przypomina Słońce i należy do mojego brata, został przywieziony przez potężnego Ravana; ta powietrzna i doskonała maszyna jeżdżąca

      wszędzie do woli... ten pojazd przypominający jasną chmurę na niebie... i króla [Rama] wsiadł i wspaniałą maszynę na rozkaz Raghiry wzniósł się w wyższą atmosferę.

 "Pushpaka" to w sanskrycie oznacza kwiecisty". Jest to pierwsza latająca vimana wspomniana w mitologii hinduskiej (w odróżnieniu od latających rydwanów zaprzężonych w konie bogów). Nazywa się je również Pushpaka Vimana.



 Cechą szczególną tego pojazdu jest: "niezależnie od liczby siedzących w nim osób, zawsze będzie wolne miejsce więcej, tj.

      Jeśli N osób siedzieć, będzie (N + 1) miejsc".

      Zasadniczo był to pojazd, który mógł szybować po niebie na duże odległości.

      Pokazuje to, że nawet w starożytności ludzie byli ciekawi latania i mogli próbować projektować latające pojazdy. Pushpaka został pierwotnie stworzony przez Maję dla Kubery, boga bogactwa, ale później został skradziony wraz z Lanką przez jego przyrodniego brata, króla demonów Rawanę.

      Rdzeń eposu Mahabharaty nie wspomina o vimanach, ale vimany często występują w dużej ilości materii, która została później dodana do korpusu Mahabharaty.

     Jednym z przykładów jest to, że Asura Maya miała Vimanę o obwodzie dwunastu łokci z czterema mocnymi kołami.



Mahabharata jest prawdziwą kopalnią złota zawierającą informacje dotyczące konfliktów między bogami, o których mówi się, że rozwiązali swoje spory, najwyraźniej używając broni równie śmiercionośnej, jak te, które mamy teraz.

      Oprócz "płonących pocisków" wiersz ten odnotowuje użycie innej śmiercionośnej broni.

      "Indra's Dart" (Indravajra) obsługiwana przez okrągły "reflektor". Po włączeniu wytwarzał "promień światła", który skupiony na dowolnym celu natychmiast "pochłaniał go swoją mocą".

W jednej viimanie, bohater, Kryszna, ściga na niebie swojego wroga, Salvę, kiedy Vimana Salvy, Saubha, staje się w jakiś sposób niewidzialna. Niezrażony Kriszna natychmiast wystrzeliwuje specjalną broń: "Szybko położyłem strzałę, która zabiła, szukając dźwięku". Wiele innych strasznych broni jest opisanych, całkiem rzeczowo, w Mahabharacie, ale najbardziej przerażająca ze wszystkich jest ta używana przeciwko Vrishis.

     Zapisy narracyjne:

Gurkha lecący w swojej szybkiej i potężnej Vimanie cisnął w trzy miasta Vrishis i Andhakas jednym pociskiem naładowanym całą mocą Wszechświata.

     Rozżarzona kolumna dymu i ognia, tak jasna jak dziesięć tysięcy słońc, wzniosła się w całym swym splendor. To była nieznana broń, Żelazny Piorun, gigantyczny posłaniec śmierci, który obrócił w popiół całą rasę Vrishnów i Andhaków.



Należy zauważyć, że tego typu zapisy nie są izolowane. Można je skorelować z podobnymi doniesieniami z innych starożytnych cywilizacji. Następstwa tego Żelaznego Gromu mają złowieszczy rozpoznawalny pierścień.

     Podobno osoby zabite przez nią były tak spalone, że nie można było zidentyfikować ich zwłok.

     Ocalałym powodziło się niewiele lepiej, ponieważ powodowało to wypadanie włosów i paznokci. Być może najbardziej niepokojącą i najtrudniejszą informacją o tych rzekomo mitycznych wimanach w starożytnych zapisach jest to, że istnieje kilka faktów opisujących, jak je zbudować. Na swój sposób instrukcje są dość precyzyjne. Mahabharata mówi również o niesamowitej destrukcyjności wojny:

(broń była) pojedynczym pociskiem naładowanym całą mocą Wszechświata.

     Rozżarzona kolumna dymu i płomieni tak jasna jak tysiące słońc wzniosła się we wszystkich jej blask Żelazny piorun, gigantyczny posłaniec śmierci, który spopielił całą rasę Vrishnów i Andhaków. Zwłoki były tak spalone, że nie można ich było rozpoznać. Włosy i paznokcie wypadły, pękła ceramika bez wyraźnej przyczyny, a ptaki zbladły, po kilku godzinach wszystkie produkty żywnościowe zostały zakażone, aby uciec z tego ognia, żołnierze rzucali się do strumieni, aby umyć siebie i swój sprzęt.

Niektórzy mówią, że Mahabharata opisuje wojnę atomową. Wskazują na to odniesienia takie jak ta i nie są one odosobnione.

     Bitwy, używanie bardzo zaawansowanej broni czy pojazdów powietrznych jest powszechne we wszystkich epickich książkach o Indiach.

     Jeden nawet opisuje bitwę Vimana-Vailix na Księżycu !

     Powyższy fragment bardzo dokładnie opisuje, jak wtedy wyglądała eksplozja atomowa i wpływ radioaktywności na populację. W sanskrycie Samarangana Sutradhara (dosłownie "kontroler pola bitwy") jest napisane:



Korpus Vimany musi być mocny i trwały, jak wielki latający ptak z lekkiego materiału. Wewnątrz należy umieścić silnik rtęciowy z żelaznym urządzeniem grzewczym pod spodem. Za pomocą mocy drzemiącej w rtęci, która wprawia w ruch wicher w ruchu człowiek siedzący w środku może przebyć duże odległości na niebie. Ruchy Vimany są takie, że może wznosić się pionowo, opadać pionowo, poruszać się ukośnie do przodu i do tyłu. Z pomocą maszyn ludzie mogą latać w powietrzu a niebiańskie istoty mogą dzięki nim zejść na ziemię.



Według Chaayaapurusha Shaastra vimany składały się z 31 ważnych części, bez których te starożytne maszyny latające nie mogły by osiągnąć swojego tak ogromnego potencjału:



1. Vishwakriyaadarpana

2. Shaktyaakarshana

3. Mechanizm Parivesha nad maską Vimany

4. Angopasamhaara yantra czyli zwijanie yantry w siódmym bindukeelaka.

5. Vistr itakriyaa

6. Vyroopya darpana

7. Padmachakramukha na shirobhaaga

8. Mechanizm Kuntinee-shakti

9. Lustra Pushpinee i Pinjulaa

10. Z przodu po lewej stronie ma być umieszczona Naalapanchaka lub 5 rur.

11. Yantra lustrzana Guhaagarbha

12. Tamoyantra

13. Pancha-vaataskandha-naala

14. Rząd dree lustro.

15. Vaataskandha keelaka

16. Shaktisthaana

17. Shabda-kendra-mukha

18. Vidyuddwaadashaka

19. Praanakundala Moola Vimana

20. Shaktyudgzma

21. Vakraprasaarana u boku Vimanaadhaary.

22. Shaktipanjara

23. Shirahkeelaka

24. Shabdaakarshaka yantra

25. Pata-prasaarana

26. Dishaampati yantra

27. Pattikaabhraka

28. Atraktor energii słonecznej na szczycie Vimany

29. Apasmaara lub trujący gaz na przedniej części sandhi-naala mukha lub rury łączącej

30. Sthambhana yantra

31. Vyshwaanara-naala





Warto odnotować też historyczną informację o tym, że gdy ponad dwa tysiące lat temu Aleksander Wielki napadł na Indie, w pewnym momencie jego wojska zostały zaatakowane przez "latające ogniste tarcze", jednak nie użyły żadnej groźnej broni i Aleksander mógł kontynuować podbój Indii.

Wraz z katastroficznym zatonięciem Atlantydy i zmieceniem imperium Ramy, być może za pomocą broni atomowej, świat pogrążył się w coś w rodzaju epoki kamiennej, a współczesna historia zaczęła się dopiero kilka tysięcy lat po tamtych wydarzeniach. Jednakże, jak się wydaje, nie wszystkie vimany i vajliksi Ramy i Atlantydy przepadły. Były przecież budowane, aby przetrwać tysiące lat, o czym świadczą manuskrypty Lhasy i księgi Dziewięciu nieznanych autorów króla Aśoki.



Wielu autorów sugeruje, że istnieją tajne organizacje, Braterstwa, które posiadają pewną liczbę tych latających maszyn w ukryciu na obszarach Tybetu albo ukryte są w środkowej Azji, gdzie współcześnie obserwuje się wzmożoną aktywność UFO.

Czytelników szanujących Sathya Sai Babę, uważanego przez wielbicieli za kolejnego awatara po Krisznie, zapewne zainteresuje jego głośna wypowiedź z 1976 r. podczas letniej szkoły w Ooty zdająca się potwierdzać to, co wiemy o latających maszynach starożytności. Oto jej dosłowne tłumaczenie:



Zadajemy sobie pytanie, czy lód, który dziś nazywamy Lanką, jest tym samym, który istniał w treta judze, w epoce króla Ramy, i którym rządził Rawana? Nie, tak nie jest. W tamtych czasach Lanka znajdowała się setki mil od południowego przylądka Indii — na równiku. Z upływem czasu, w okresie przejścia z treta jugi do kali jugi, ta szczególna wyspa przesunęła się z równika o setki mil w kierunku północy.



Oglądając dziś tę wyspę, którą nazywamy Lanką stwierdzamy, że przesunęła się na północ od równika.

     [Jednak] w historii Grecji zapisano, że wyspa, którą nazywamy dziś Lanką, całkowicie zatonęła podczas oceanicznej katastrofy nazywanej Atlantis. Grecy nie byli zwykłymi ludźmi. Byli bardzo zaawansowani w nauce i posiadali głęboką wiedzę w wielu dziedzinach. Opisali fakt, że Lanka pogrążyła się w wodach oceanu i przesunęła się i takie zjawisko akceptowali. W tamtych czasach ludzie ci byli tak zaawansowani, że podróżowali na Księżyc i opracowali kilka typów powietrznego transportu. Opanowali technikę latania. Sai Baba podpowiada nam tu zatem także, gdzie leżała Atlantyda.



Źródło:

             Crystalinks








VIMANY - ANCIENT AIRPLANES

 In Lhasa, Tibet, the Chinese discovered Sanskrit manuscripts that contain instructions for building anti-gravity interstellar ships, and the Ramayana includes, among others, a detailed description of the trip to the moon in viman and the battle that took place there with these flying vehicles.

 Evidence of these ancient aircraft can be found all over the planet, especially in areas where major civilizations once flourished.

      The physical evidence of alien interference in human history is undeniable.

      The ancient theory of astronauts tries to explain the presence of aliens in the past associated with ancient aircraft and alleged landing sites, especially in areas such as India, Egypt and Mesoamerica.

      Pictograms and megalithic monuments describe human interactions with these beings, allowing those on our timeline to piece together what happened in the past, shaping today's destiny as humanity evolves beyond this hologram of consciousness.

Vimana this word has several meanings, ranging from a temple or palace to the mythological flying machines described in the Sanskrit epic.

      References to these flying machines are common in ancient Indian texts, even when describing their use in hostilities.

      In addition to being able to fly in the Earth's atmosphere, vimans could also travel into space and deep underwater. Descriptions in the Vedas and later Indian literature list vimans of various shapes or sizes:

▪️In Vedas:

     The sun and Indra and several other Vedic deities are transported in flying chariots on wheels pulled by animals, usually horses (but the chariot of the Vedic god Pusana is pulled by goats).



▪️ "Agnihotra-Vimana"

     with two motors. (Agni means fire in Sanskrit).

▪️ "Gaja-vimana" with more engines. (Gaia means elephant in Sanskrit.)

▪️Other types named after the kingfisher, ibis and other animals.



The word comes from Sanskrit and it seems vi-mana = "separately" or "measured". The word also means part of a Hindu temple.

      The meaning of the word probably changed in this order:

▪️ An area of land measured out and set aside for sacred use.

▪️The Temple

▪️The Palace of God.

▪️In Ramayana: The flying palace of the demon lord Ravana called Pushpaka.

▪️ In later Indian scriptures: other flying vehicles, sometimes as a poetic term for ordinary ground vehicles.



In some modern Indian languages, the word vimana means an ordinary human plane.

      In the Buddhist book Vimanavatthu ("Vimana stories" in Pali), the word "vimana" is used in a different sense:

      "small piece of text used as inspiration for a Buddhist sermon"
 Sanskrit texts are full of references to gods who fought battles in the sky using viman equipped with a weapon as lethal as any other that we can use in these more enlightened times. There is a Ramayana passage in the Ramayana that reads:

Pushpaka's chariot, which resembles the sun and belongs to my brother, was brought by the mighty Ravan; this aerial and perfect riding machine

      anywhere at will ... this vehicle resembling a bright cloud in the sky ... and the king [Rama] got in and the magnificent machine on the orders of Raghira soared into a higher atmosphere.

 "Pushpaka" means flowery in Sanskrit. "It is the first flying vimana mentioned in Hindu mythology (as opposed to the flying chariots drawn by the gods horse) and is also called Pushpaka Vimana.



 The special feature of this vehicle is: "Regardless of the number of people sitting in it, there will always be more space available, i.e.

      If N people sit, there will be (N + 1) seats. "

      Essentially, it was a vehicle that could glide long distances across the sky.

      This shows that even in antiquity, people were curious to fly and could try to design flying vehicles. Pushpaka was originally created by Maya for Kubera, the god of wealth, but was later stolen along with Lanka by his half-brother, the demon king Ravana.

      The core of the Mahabharata epic does not mention vimanas, but vimanas are often found in a large amount of matter which was later added to the body of the Mahabharata.

     One example is that Asura Maya had a Vimana with a circumference of twelve cubits with four strong wheels.



The Mahabharata is a veritable gold mine of information regarding conflicts between gods who are said to have settled their quarrels, apparently using weapons as deadly as the ones we have now.

      Apart from "flaming missiles", this poem mentions the use of another lethal weapon.

      "Indra's Dart" (Indravajra) served by a circular "spotlight". When turned on, it produced a "beam of light" which, focused on any target, instantly "absorbed it." with your power. "

In one viimana, the hero, Krishna, chases his enemy, Salva, in the sky when Vimana Salvy, Saubha, becomes somehow invisible. Undaunted, Krishna immediately fires a special weapon: "I quickly laid the arrow that killed, looking for a sound." Many other terrible weapons are described, quite factually, in the Mahabharata, but the most terrifying of all is the one used against the Vrishis.

     Narrative records:

Gurkha flying in his swift and powerful Vimana threw a single missile charged with the full power of the Universe at the three cities of Vrishis and Andhakas.

     An incandescent column of smoke and fire, as bright as ten thousand suns, rose in all its splendor. It was an unknown weapon, Iron Lightning, a gigantic messenger of death that had turned the entire race of Vrishn and Andhak to ashes.



Note that these types of records are not isolated. They can be correlated with similar reports from other ancient civilizations. The aftermath of this Iron Thunder has an ominous recognizable ring.

     Apparently, the people killed by her were so burned that it was impossible to identify their bodies.

     The survivors did not do much better, as it caused hair and nails to fall out. Perhaps the most disturbing and difficult information about these supposedly mythical vimans in ancient records is that there are several facts that describe how to build them. In their own way, the instructions are quite precise. The Mahabharata also speaks of the incredible destructiveness of war:

(the weapon was) a single missile charged with all the power of the universe.

     An incandescent column of smoke and flames as bright as a thousand suns rose in all its glare Iron thunderbolt, a gigantic messenger of death that incinerated the entire Vrishn and Andhak race. The body was so burned that it was impossible to recognize it. Hair and nails fell out, ceramics broke for no apparent reason, and birds turned pale, after a few hours all food items were contaminated to escape this fire, soldiers rushed to the streams to wash themselves and their equipment.

Some say that the Mahabharata describes nuclear war. References such as this point to this, and they are not isolated.

     Battles, the use of very advanced weapons and air vehicles are common in all epic books about India.

     One even describes the Vimana-Vailix battle on the moon!

     The above fragment describes very precisely what the atomic explosion looked like then and the effect of radioactivity on the population. In the Sanskrit Samarangana Sutradhara (literally "controller of the battlefield") it is written:



Vimana's body must be strong and durable, like a huge flying bird made of lightweight material. Inside you need to put a mercury engine with an iron heating device underneath. By means of the power of mercury that sets in motion a wind in motion, a person inside can travel great distances in the sky. Vimana's movements are such that she can go up vertically, descend vertically, and move diagonally back and forth. With the help of machines, people can fly in the air and heavenly beings can descend to earth thanks to them.



According to Chaayaapurush Shaastra, the vimanas consisted of 31 important parts without which these ancient flying machines could not achieve their enormous potential:



1. Vishwakriyaadarpana

2. Shaktyaakarshana

3. The Parivesh mechanism over the mask of Vimana

4. Angopasamhaara yantra or folding the yantra in the seventh bindukeelaka.

5. Vistr itakriyaa

6. Vyroopya darpana

7. Padmachakramukha na shirobhaaga

8. The Kuntinee-shakti mechanism

9. Pushpinee and Pinjulaa mirrors

10. Naalapanchaka or 5 pipes is to be placed on the front left side.

11. Guhaagarbha mirror yantra

12. Tamoyantra

13. Pancha-vaataskandha-naala

14. Row of mirror dree.

15. Vaataskandha keelaka

16. Shaktisthaana

17. Shabda-kendra-mukha

18. Vidyuddwaadashaka

19. Praanakundala Moola Vimana

20. Shaktyudgzma

21. Vakraprasaarana alongside Vimanaadhaara.

22. Shaktipanjara

23. Shirahkeelaka

24. Shabdaakarshaka yantra

25. Pata-prasarana

26. Dishaampati yantra

27. Pattikaabhraka

28. Solar attractor on the top of Vimana

29. Apasmaara or poisonous gas on the front of the sandhi-naala mukha or connecting pipe

30. Sthambhana yantra

31. Vyshwaanara-naala





It is also worth noting the historical information that when Alexander the Great attacked India more than two thousand years ago, at some point his troops were attacked by "flying fire shields", but they did not use any dangerous weapons and Alexander could continue the conquest of India.

With the catastrophic sinking of Atlantis and the sweeping away of Rama's empire, possibly with nuclear weapons, the world has plunged into something like the Stone Age, and modern history only began several thousand years after those events. However, it seems that not all the vimanas and vajliksi of Rama and the Atlantis were lost. Former after all, built to last for thousands of years, as evidenced by the Lhasa manuscripts and the books of Nine unknown authors of King Asoka.



Many authors suggest that there are secret organizations, Brotherhoods, that have a number of these flying machines hidden in areas of Tibet or are hidden in central Asia, where increased UFO activity is now observed.

Readers who respect Sathya Sai Baba, considered by the devotees as the next avatar after Krishna, will probably be interested in his loud statement in 1976 during the summer school in Ooty, which seems to confirm what we know about the flying machines of antiquity. Here is its literal translation:



We ask ourselves, is the ice that we now call Lanka the same that existed in Treta Yuga, the era of King Rama, and which Ravana ruled? No, it is not. In those days, Lanka was hundreds of miles from the southern cape of India - on the equator. Over time, during the transition from treta yuga to kali yuga, this particular island moved hundreds of miles northward from the equator.



Today when we look at this island we call Lanka, we find that it has moved north of the equator.

     [However] it is recorded in Greek history that the island we now call Lanka sank completely in an ocean catastrophe known as Atlantis. The Greeks were not ordinary people. They were very advanced in science and had deep knowledge in many areas. They described the fact that Lanka plunged into the waters of the ocean and shifted, and such a phenomenon they accepted. In those days, these people were so advanced that they traveled to the moon and developed several types of air transport. They have mastered the technique of flying. So Sai Baba also tells us here where Atlantis was.



Source:

             Crystalinks








The war of the gods described in the Mahabharata

Spisane w sanskrycie starożytne opowieści w Indiach mówią o latających vimanach.

Indie. Sri Lanka.