Często myśleliśmy o wielu rzeczach, o których dziś już nie myślimy ani nie czujemy. Wiek, czas, doświadczenia życiowe, samo życie sprawiły, że zmieniamy zdanie na temat rożnych rzeczy, które zaprzątały nam głowę, które broniliśmy przed wszystkimi przeciwnościami etc...
Kiedyś myśleliśmy, że rzeczy są czarno-białe; Dziś rozumiemy, że jest ogromna gama kolorów i szare odcienie są również częścią pejzażu życia.
Zanim myśleliśmy, że życie trzeba zaplanować i zorganizować, bo według nas wszystko kontrolowaliśmy, dziś rozumiemy, jak ważne jest otwieranie rąk i przestać kurczowo trzymać się kontroli, rozumiemy, jak ważne jest płynięcie i czerpanie radości z ruchu życia, więcej jak z samego życia.
Zanim pomyśleliśmy, że były rzeczy niewybaczalne, że były sytuacje, których nigdy nie zapomnimy, dziś możemy się zapewnić, że praca nad przebaczeniem w naszym życiu była jednym z najbardziej uzdrawiających, wyzwalających i ekspansywnych narzędzi, które pozwoliły nas nie tylko awansować, ale zrozumieć, że „wszystko, co się dzieje” jest idealne, nawet jeśli to, co się stało, bolało w tamtym czasie.
Kiedyś myśleliśmy, że najłatwiej w każdej sytuacji wydać wyrok, swój osąd.
Dzisiaj rozumiemy, że wszyscy żyjemy tutaj własną ścieżką, że jesteśmy duszami w drodze, studiując dodatkowe przedmioty: tolerancję, empatię, miłość, uczciwość, uzdrowienie linii, uzdrowienie przeszłych żyć, cierpliwość itp. itd. naszym najlepszym sprzymierzeńcem była cisza, połykanie wszystkiego, co myśleliśmy lub czuliśmy, dziś rozumiemy wartość naszego głosu, otwartego wyrażania siebie i szczerości w tym, co czujemy.
Wcześniej myśleliśmy, że mówienie „nie” uczyniło nas złymi ludźmi, dzisiaj rozumiemy, jak ważna jest nauka wyznaczania granic i szanowania naszej przestrzeni i naszej energii.
Zanim pomyśleliśmy, że pewni bardzo punktualni ludzie będą obecni na zawsze w moim życiu, dziś rozumiemy, że w tej podróży będziemy dzielić część drogi z wieloma duszami, niektórzy będą na krótki okres czasu, a inni pozostaną aż do końca naszej ziemskiej podróży
Zanim pomyśleliśmy, że najważniejsza jest nasza racja, dziś o wiele bardziej cenimy sobie spokój ducha, który daje nam rezygnacje z pewnych walk.
Zanim pomyśleliśmy, że inni muszą odgadnąć nasze potrzeby; Dziś wiemy, jak ważne jest nie radzenie sobie z założeniem, z domysłów. Zrozumieliśmy, że to mówienie i eksponowanie naszych potrzeb… jest dużo łatwiejsze i mniej wyczerpujące.
Wcześniej myśleliśmy, że wiele rzeczy jest „oczywistych”; dziś rozumiemy wartość każdego słowa, każdego gestu, każdego działania.
Wcześniej myśleliśmy, że najważniejsze jest to, co zewnętrzne, to, co mówili i myśleli inni… dzisiaj rozumiemy, że najważniejszą rzeczą w naszym życiu zawsze będzie nasze samopoczucie fizyczne, psychiczne, duchowe i emocjonalne. Dziś rozumiemy wagę każdego doświadczenia, które przyniosło potężną lekcję życia, dziś wysoko cenimy każdą osobę, która przeszła z nami tę drogę zwaną życiem, dziękujmy każdemu z nich za trwałość lub nietrwałość, doceniam to, co mi dali, czego nauczyli i co mi pokazali. Dziś rozumiem, że nie ma winnych, tylko odpowiedzialni, a każde wydarzenie, które ma miejsce w naszym życiu, niesie ze sobą narzędzia do naszego rozwoju i ewolucji.
Dziś rozumiemy, że nie chodzi o myślenie, ale o czucie, bo w tym jest nasza siła, nasze centrum, nasza równowaga, nasz pokój, nasza Boskość.