Aspiryna
„Rzuć proszek, aby zapomnieć o bólu”. Nie, nie myśl, że to niegrzeczna lub zła rada. To była po prostu fraza bojowa w 1899 roku, kiedy aspiryna została wskrzeszona i firma Bayer zdecydowała się wprowadzić ją na rynek w postaci proszku. Ulga w bólach głowy była tak wielka, że ludzie mówili o „cudownych proszkach” i „magicznych proszkach”.
Aspiryna ma swoje korzenie w starożytnej Grecji, kiedy lekarze zalecali swoim pacjentom mielenie kory wierzby w celu uzyskania krzemianu. Złe było to, że podrażniała żołądek i powodowała chorobę zwaną hemoroidami.
W 1873 roku francuski farmaceuta Henri Leroux odkrył salicylinę pozyskiwaną z wierzby. Aspiryna zbliżała się do swojego poświęcenia, co nastąpiło wraz z chemikiem, także Francuzem, Karlem Frederichem von Gerhardtem, w 1854 roku, kiedy odkrył kwas acetylosalicylowy. Jego działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne uczyniło z niego prestiżowy i bardzo poszukiwany lek.
Aspiryna miała swoje niepowodzenia i została zapomniana w połowie ubiegłego wieku. Dlatego imię Niemca Felixa Hoffmana jest przyjemne dla aspiryny. Ten chemik, który pracował w domu firmy Bayer, pilnie potrzebował lekarstwa na artretyzm ojca. Zaaplikował dużą dawkę salicylinów, co było ulgą dla starca. Chemicy z firmy Bayer w Düsseldorfie zrozumieli skuteczność Meadowsweet i rozpoczęli produkcję aspiryny, terminu zrodzonego od naukowej nazwy Meadowsweet, Spiraea ulmaria. Aspirynę zaczęto produkować w tabletkach od 1915 roku. Uważana jest za „własność całej ludzkości” i nie ma konieczności uiszczania opłat za jej produkcję.
Historia uniwersalna.