Eksperymenty z kiłą i promieniowaniem, na czarnych mieszkańcach Ameryki.
Badanie, które rozpoczęło się w 1932 roku w Alabamie, zostało przeprowadzone przez Publiczną Służbę Zdrowia. 399 niepiśmiennych czarnoskórych robotników rolnych z kiłą zostało wybranych jako badani oraz 201 osób z grupy kontrolnej wolnej od kiły. Celem tego badania było upewnienie się, że 399 mężczyzn nigdy nie zostało poddanych leczeniu. Badanym i ich rodzinom nie powiedziano, że mają kiłę i nie wiedzieli, że można ją leczyć. Powiedziano im, że ich krew jest w tarapatach.
Lek na kiłę, penicylinę, wprowadzono na początku lat czterdziestych. Zatajano go przez 30 lat. Opublikowane wyniki tego badania wykazały, że mężczyźni z nieleczoną kiłą byli bardziej chorzy i umierali w młodszym wieku niż grupa kontrolna. Ile kobiet zachorowało na kiłę, ponieważ ci mężczyźni nie poddali się celowo leczeniu? Ile dzieci z kiłą urodziło się w wyniku badania?
Badania nad kiłą przerwano w 1972 r. dzięki staraniom dziennikarza śledczego. Nie ma dowodów na to, że rząd lub postęp medycyny zamierzały zakończyć to badanie po 1972 roku. Osoby i organizacje świadome badania obejmowały chirurgów w American Heart Association i Centers for Disease Control. W ciągu 40 lat studiów badanie otrzymało różne wyróżnienia i nagrody.
Badanie pokazuje, że duża sieć lekarzy i organizacji była w latach 70 wysoce niemoralna, pragnąc uczestniczyć w eksperymentach medycznych, finansować je i ignorować. Badanie to pokazuje, że lekarze często wymagają znacznego nacisku zewnętrznego przed podjęciem niezbędnych kroków w celu przerwania takich testów.
W Stanach Zjednoczonych eksperymenty z niemoralnym promieniowaniem przeprowadzono na około 600 osobach od lat 40. do 70. XX wieku. Wiele osób zaraża się plutonem i innymi formami promieniowania bez ich zgody. Osiemnastu pacjentom wstrzyknięto pluton w ramach Projektu Manhattan. Więźniom w więzieniach w Waszyngtonie i Oregonie płacono za naświetlanie jąder. Otrzymywali 5 dolarów miesięcznie za promieniowanie. Podczas eksperymentu, który trwał od 1963 do 1971 roku, jądra ludzi zostały wystawione na 600 promieni rentgenowskich, 100-krotność maksymalnej zalecanej dawki.
Chmury materiałów radioaktywnych były uwalniane do atmosfery i często były wykrywane podczas ruchu, często w gęsto zaludnionych obszarach.