Jak bronić się przed rakiem podstawnokomórkowym skóry. 
To jeden z najpopularniejszych nowotworów złośliwych skóry, który odpowiada za 74 procent zachorowań. 

Rak podstawnokomórkowy skóry to najczęstszy nowotwór złośliwy, który występuje u osób rasy białej. Charakteryzuje się niskim stopniem złośliwości, powolnym wzrostem i nieczęstymi przerzutami. Choć rokowania w jego przypadku są dobre, to niestety dla wielu pacjentów nowotwór ten stanowi poważny problem zdrowotny.

Carcinoma basocellulare, czyli rak podstawnokomórkowy skóry to najczęściej występująca postać raka skóry, stanowi około 75% przypadków. W zdecydowanej większości jego lokalizacja obejmuje skórę głowy i szyi. Rozwija się w skórze powiek, czoła, nosa, policzków, nigdy na stopach, dłoniach czy błonach śluzowych. Rak przydatków skóry występuje równie często u mężczyzn, jak i kobiet, najczęściej po 60 roku życia.



Rak podstawnokomórkowy skóry cechuje się brakiem przerzutów odległych oraz miejscową złośliwością. Można wyróżnić dwie odmiany tej choroby – pierwsza rozwija się wolno, nie nacieka w głąb, a leczenie daje dobre efekty. Druga odmiana raka podstawnokomórkowego skóry jest bardziej agresywna, ma zdolność do naciekania, niszczenia tkanek, jest wrzodziejąca. Ponadto często nawraca i jest dość trudna do wyleczenia. Wiele osób z pewnością zastanawia się, czy na raka podstawnokomórkowego skóry się umiera. Śmiertelność jest bardzo niska – wynosi 3 proc.

Objawy raka podstawnokomórkowego skóry są widoczne gołym okiem. Łatwe jest też dzięki temu pobranie materiału do badań, co umożliwia szybką diagnozę. Zazwyczaj rak taki objawia się niewielkim owrzodzeniem z nieregularnym brzegiem. W takiej postaci występuje najczęściej wokół oczu, na nosie, blisko kąta wewnętrznego oka i na czole. Przypominać może krostę.

Rak podstawnokomórkowy może jednak też przybrać postać guzków o charakterze nietorbielowatym, czasami z dużą ilością pigmentu, późno wrzodziejących.
Sposób leczenia raka podstawnokomórkowego skóry może się różnić. Radykalne polega na chirurgicznym usunięciu zmiany wraz z marginesem zdrowych tkanek. Jeśli zabieg chirurgiczny jest niemożliwy, eksperci zalecają radioterapię. W przypadku niskiego ryzyka nawrotu dopuszczalne są metody leczenia miejscowego raka podstawnokomórkowego skóry takie jak: krioterapia, laseroterapia, elektrokoagulacja lub stosowanie 5-fluorouracylu.

W przypadku przerzutów, które są bardzo rzadkie, stosuje się chemioterapię opartą na cisplatynie. W leczeniu zaawansowanego raka podstawnokomórkowego skóry stosuje się również terapię celowaną lekiem , która polega na blokowaniu szlaku sygnałowego Hedgehog, czyli hamowaniu podziału komórek rakowych.



http://www.e-manus.pl/