Drzewianie - plemię słowiańskie.
Jednym z najdalej wysuniętych na zachód plemion słowiańskich było plemię Drzewian, które przekroczyło Łabę w ciągu VII wieku i osiedliło się w okolicach dzisiejszych miast Luneburg i Uelzen. Początkowo byli częścią Związku obodryckiego, lecz na początku IX wieku pokojowo (dzięki czemu uniknęli ludobójstwa) podporządkowali się Karolowi Wielkiemu i przeszli pod rządy Franków.
Drzewianie nigdy nie stanowili tam większości i zamieszkiwali obok skupisk Germanów. Teren, który zajęli charakteryzowały bagna i gleby gorszej jakości oraz roślinność stepowo-leśna. Po dziś dzień tereny niegdyś zajmowane przez Drzewian zwane są w Niemczech Wendeland czyli Kraj Wenedów, którzy tak nazywali Słowian.
Trudno dostępne tereny powodowały, że poszczególne grupy Drzewian zamieszkiwały w izolacji rzadko się kontaktując. Czynnik ten miał niewątpliwie wpływ na wykształcenie się kilku dialektów w obrębie tej grupy. Ich głównym zajęciem było trudne rolnictwo na nieurodzajnych glebach, pasterstwo, bartnictwo, ciesielstwo i uprawa lnu.
Zamieszkiwanie mało atrakcyjnych terenów miało swoje wady i zalety. Do wad należało to, że pozostali biedną ludnością wiejską o skromnej kulturze, przekazując tradycję ludu w formie ustnej pod postacią pieśni i opowiadań. Zaletą było to, że w przeciwieństwie do swych pobratymców z sąsiedniej Meklemburgii, którzy zostali zasymilowani do XVI wieku zachowali swą mowę i odrębność aż do polowy XVIII wieku, stanowiąc słowiańską wyspę w germańskim morzu.
https://wiaraprzyrodzona.wordpress.com/.../drzewianie/






Drzewier – ein slawischer Stamm.
Einer der westlichsten slawischen Stämme war der Stamm der Drzewier, die im Laufe des 7. Jahrhunderts die Elbe überquerten und sich in der Nähe der heutigen Städte Lüneburg und Uelzen niederließen. Ursprünglich gehörten sie zum Bund der Obodriten, doch zu Beginn des 9. Jahrhunderts unterwarfen sie sich friedlich (wodurch sie einen Völkermord verhinderten) Karl dem Großen und gerieten unter die Herrschaft der Franken.
Die Drzewier stellten dort nie die Mehrheit und lebten neben Gruppen von Deutschen. Das von ihnen bewohnte Gebiet war geprägt von Sümpfen und Böden schlechterer Qualität sowie Steppen- und Waldvegetation. Bis heute werden die einst von den Drzewiern besetzten Gebiete in Deutschland Wendeland genannt, also das Land der Wenden, die die Slawen so nannten.
Aufgrund der schwer zugänglichen Gebiete lebten einzelne Gruppen von Drzewiern isoliert und hatten kaum Kontakt zueinander. Dieser Faktor hatte zweifellos einen Einfluss auf die Entwicklung mehrerer Dialekte innerhalb dieser Gruppe. Ihre Hauptbeschäftigung war die schwierige Landwirtschaft auf unfruchtbaren Böden, Hirtenarbeit, Bienenzucht, Tischlerei und Flachsanbau.
Das Leben in unattraktiven Gegenden hatte seine Vor- und Nachteile. Die Nachteile bestanden darin, dass sie eine arme Landbevölkerung mit einer bescheidenen Kultur blieben und die Tradition des Volkes mündlich in Form von Liedern und Geschichten weitergaben. Der Vorteil bestand darin, dass sie im Gegensatz zu ihren bis zum 16. Jahrhundert assimilierten Verwandten aus dem benachbarten Mecklenburg ihre Sprache und Eigenart bis zur Mitte des 18. Jahrhunderts behielten und eine slawische Insel in einem germanischen Meer darstellten.
https://wiaraprzyrodona.wordpress.com/.../drzewianie/