Erzi to jedna z największych średniowiecznych wiosek wieżowych typu zamkowego. Wioska jest położona na skraju pasma górskiego, która obejmuje 47 wież mieszkalnych i różne do nich przedłużenia w różnym stanie, długi kamienny mur obronny z szerokimi bramami późnego średniowiecza. Wieże bojowe mają 5 i 6 kondygnacji. Erzi w tłumaczeniu z Inguska oznacza „orzeł”.
Według ludowej legendy na miejscu budowy osady znaleziono orle gniazdo, a ponieważ orzeł był w przeszłości uważany za świętego ptaka i był utożsamiany z bóstwem naturalnych zjawisk piorunów i błyskawic Seloy, ludzie postanowili nazwać ich wioskę Erzi, a nawet przy złej pogodzie, kiedy cała dolna część doliny Armhi jest ukryta w chmurach, wieże Erzi przypominają gniazdo dostępne tylko dla orłów.
Według legendy pierwszą wieżę we wsi Erzi zbudował niejaki Itar, przodek rodu Evkurovów. Później przeniósł się do Olgetti. Tam też zbudował wieżę i w niej mieszkał. Itar był znanym i celnym myśliwym, jest nawet o nim takie powiedzenie: „Itar, który trafia w cel, zanim słychać strzał”.
Erzi to ojcowska wioska wielu znanych rodów inguskich, których przedstawiciele słynęli w przeszłości z dzielnych wojowników, utalentowanych architektów, kowali, jubilerów i rusznikarzy.
Zdjęcie: klimod