Dziecięca Krucjata z 1212 roku?
Krucjata Dziecięca była nieudaną krucjatą europejskich chrześcijan w celu ustanowienia drugiego łacińskiego Królestwa Jerozolimy w Ziemi Świętej, co miało miejsce w 1212 r.
Krzyżowcy opuścili tereny Niemiec pod przewodnictwem Mikołaja z Kolonii i Północnej Francji, na czele której stał 12-letni Stephen
Etienne z Cloyes.
Warianty historii Krucjaty Dziecięcej mają podobne tematy. Chłopiec zaczyna nauczać we Francji lub w Niemczech, twierdząc, że odwiedził go Jezus, który polecił mu poprowadzić krucjatę w celu pokojowego nawrócenia muzułmanów na chrześcijaństwo.
Dzięki serii zwiastunów i „cudów” pozyskali do 30 000 DZIECI!
Zwolenników poprowadzono na południe w kierunku Morza Śródziemnego, wierząc, że morze rozstąpi się po ich przybyciu, co pozwoli im dojść do Jerozolimy. Oczywiście tak się nie dzieje...
Z siedmiu statków wypełnionych dziećmi, dwa zginęły podczas burzy. Pozostała piątka dotarła do Afryki, gdzie wszystkie dzieci na pokładzie zostały SPRZEDANE dwóm kupcom: Hugh Żelaznemu i Williamowi z Posqueres. (Oboje udzielili darmowego przejazdu łodziami tylu dzieciom, ilu zechcieli.)
Niektórzy twierdzą, że Krucjata Dziecięca nigdy nie miała miejsca, JEDNAK istnieje około 50 źródeł z tego okresu potwierdzających to wydarzenie: źródła współczesne spisane do 1220 r., źródła spisane między 1220 a 1250 rokiem oraz źródła spisane po 1250 roku przez autorów, którzy otrzymali informacje z drugiej lub trzeciej ręki.