Ukrywana współpraca Niemiec i USA z cywilizacjami Obcych – część 1.
Prehistoria
Aby przedstawić dotychczas poznaną przez badaczy historię mroźnej Antarktydy oraz współpracę Niemiec i USA z cywilizacjami Obcych, należy przywołać i przytoczyć informacje uzyskane z różnych źródeł i od różnych badaczy oraz zebrane w dwóch ostatnich książkach dr Michaela E. Salla, a mianowicie:
1/ „The U.S. Navy’s Secret Space Program and Nordic Extraterrestrial Alliance” (Sekretny Program Kosmiczny Amerykańskiej Marynarki i Sojusz z Obcymi Nordykami), z 2017 roku.
2/ „Antarctica’s Hidden History, Corporate Foundations of Secret Space Programs” (Ukryta Historia Antarktydy, Korporacyjne Podwaliny Sekretnych Programów Kosmicznych), z 2018 roku.
Wybrane znaczące zagadnienia, omówię skrótowo po raz pierwszy w kraju, w kilku kolejnych postach.
I.Ukrywane dzieje Antarktydy – część 1.
Kilkaset tysięcy lat temu Antarktyda, ogromna wyspa-kontynent była położona w strefie tropikalnej i była wtedy większa, w skład której prawdopodobnie na jej północy wchodził obszar Atlantydy. Żyły tutaj różne cywilizacje i lądowały różne statki kosmiczne Obcych. W tym czasie w konflikcie kosmicznym w naszym Układzie Słonecznym, duża planeta Maldek została rozbita (stanowi obecnie pas asteroid), a jej były księżyc, a obecny Mars w wyniku wybuchu stracił prawie całą swoją atmosferę i infrastrukturę na powierzchni oraz został odrzucony na miejsce gdzie się teraz znajduje. Ocalali Marsjanie wykorzystując posiadaną wysoką technologię, zaczęli przenosić się na Księżyc, gdzie zamieszkali w jego wnętrzu w sąsiedztwie innych cywilizacji. Około 55 tysięcy lat temu skonfliktowani i atakowani, byli zmuszeni uciekać z Księżyca swoimi ogromnymi owalnymi „statkami matkami” tym razem na Ziemię na Antarktydę, gdzie jeszcze istniały obiekty i czynna technologia tzw. „Prastarej Rasy Budowniczych”. Największy statek został uszkodzony, stąd niemożliwa była ucieczka na dalsze planety. Wiemy o tym, ponieważ odnaleziono dotychczas trzy duże statki kosmiczne skanując lądolód. Badacze dotarli pod lodem do największego o średnicy 5 km (według niektórych źródeł aż 50 km-30 mil), który posiadał w swym wnętrzu wiele mniejszych statków, które po zbadaniu, okazały się nadal sprawne. Były to statki Marsjan, których badacze nazwali Pre-Adamitami (ang. Pre-Adamites) i zawierały nienaruszoną technologię oraz część załogi w „statycznym uśpieniu” w specjalnych kapsułach i zapisane zwoje metalowe z różnych stopów, a także mieszkańców, którzy ulegli niespodziewanemu kataklizmowi około 11 tysięcy lat p.n.e. (zatonięcie obszaru Atlantydy) i błyskawicznemu zamrożeniu wraz z lasami palmowymi i zwierzętami przedpotopowymi. Nastąpiło to w wyniku przesunięcia się skorupy ziemskiej i pozostałej Antarktydy na biegun południowy, podobnie jak Syberia na biegun północny (patrz teorie Charles’a Hapgood’a i Chan’a Thomas’a). Znaleziono ciała Pre-Adamitów, którzy okazali się bardzo szczupli, o innych proporcjach ciała i wysocy do około 4 metrów z wydłużonymi czaszkami oraz tylko trzema palcami. Był to dowód, że pochodzili z innej planety o innej grawitacji i o innym ciśnieniu atmosferycznym. Wiele ciał było uszkodzonych, połamanych, poskręcanych oraz mniejszych i przysadzistych, co świadczyłoby, że cywilizacja ta w swojej kolonii na Ziemi prowadziła badania i eksperymenty genetyczno-biologiczne, tworząc hybrydy, które panowały nie tylko na Antarktydzie, ale również na przykład w Ameryce Południowej i Centralnej oraz w Europie i w Azji, gdzie znaleziono takie wydłużone czaszki. Zamieszkiwali na Ziemi ponad 40 tysięcy lat, do rzeczonej katastrofy (tzw. Potopu), około 13 tysięcy lat temu, kiedy ich centrum dowodzenia, technologii i Hub na Antarktydzie, czyli jądro ich cywilizacji, niespodziewanie zostały błyskawicznie zamrożone i zniszczone.
Badacze znaleźli także w 2002 roku pod lodem prehistoryczne ruiny miasta niedaleko jeziora Wostok. Stwierdzono ogólnie, że odkryto wiele typów ruin i artefaktów rozrzuconych na całym kontynencie oraz grupie okolicznych wysp, na przykład ponad 600 metrów pod lodowym szelfem Ross’a. W sumie wiele mil kwadratowych ruin wykryto i tylko mały ich procent został odkopany i zbadany.
Należy podkreślić, że na Antarktydzie znajduje się wiele wulkanów i sieci gorących źródeł oraz wód termalnych, które od tysięcy lat ogrzewały skorupę lodową od spodu, wytapiając ogromne jaskinie, a raczej przestrzenie oraz kominy w lodzie w celu ujścia na powierzchnię ogrzanych mas powietrza. Takie puste przestrzenie około 3 km pod lodem z temperaturą około 25 stopni Celsjusza, były zagospodarowywane na bazy, miasta i porty szczególnie przez Obcych Reptilian Drako. Docierały tam z zewnątrz pod lodem różne rzeki i kanały, wyprofilowane przez nich, a wykorzystywane przez duże transportowe statki podwodne.
Źródło: Janusz Bieszk
(c.d.n.)

część 2: