Dzień Kupały najdłuższy w roku, noc Kupały najkrótsza, były jednym ciągiem wesela, śpiewu, skoków i obrzędów.  – pisał Józef Ignacy Kraszewski w "Starej baśni". Jednak dla Słowian jedna noc świętowania to zdecydowanie za mało. Uroczystości rozpoczynały się w wigilię przesilenia letniego (20 czerwca) i trwały cztery doby. Było to przede wszystkim święto ognia i wody. Na wzgórzach wzniecano ognie krzesane dwoma kawałkami drewna, co miało wzmocnić uczestników obrzędów, a polom i zwierzętom zapewnić płodność. Wokół ognisk tańczono i śpiewano, skoki przez ogień oczyszczały i chroniły przed złą energią.
Wierzono, że również drugi z żywiołów ma w tym czasie uzdrawiające właściwości. Oficjalnie kończyła się trzymiesięczna wstrzemięźliwość od kąpieli (zakaz dotyczył zanurzenia ciała w rzekach, jeziorach i strumykach za dnia), a rytualne obmycie wodą w Noc Kupały przeganiało choroby i uroki. Dziewczęta plotły wianki z kwiatów i ziół, następnie puszczały je z nurtem rzeki. Jeśli wyłowione przez chłopców trafiły do swojej właścicielki, młodzież kojarzyła się w pary. W tę noc pozwalano sobie na więcej niż to zwykle wypadało.







Kupała's Day was the longest in the year, Kupała's night was the shortest, they were a sequence of weddings, singing, jumping and rituals. - wrote Józef Ignacy Kraszewski in" Stara fairy-tale ". However, for the Slavs one night of celebration is definitely not enough. The celebrations began on the eve of the summer solstice. (June 20) and lasted four days. It was primarily a festival of fire and water. On the hills, fires were struck by two pieces of wood, which was to strengthen the participants of the rituals, and ensure the fertility of the fields and animals. and protect against bad energy.
The second element was also believed to have healing properties at that time. The three-month abstinence from bathing officially ended (the prohibition applied to immersing the body in rivers, lakes and streams during the day), and the ritual washing with water on Kupała Night chased away diseases and charms. The girls weaved wreaths of flowers and herbs, then released them downstream. If the boys fished up and found their owner, the young people became associated in pairs. More was allowed to happen that night than usual.