Most Kalinov to most w mitologii starożytnych Słowian, łączący świat żywych i umarłych. Według legendy początkowo nie było granicy między światami, żywi i umarli nie przylegali do swojego terytorium. Doprowadziło to do tego, że kobiety rodziły martwe dzieci z martwych mężczyzn, a martwe kobiety brały żywych facetów do swojego dobytku i stawali się na wpół żywi. Ich hordy wędrowały po terytorium żyjących, a ziemia pod ich stopami płonęła ogniem piekielnym. Świat żywych stopniowo popadał w ruinę, a ludzie zwracali się do wielkich bogów z prośbą o oddzielenie dwóch światów barierą nie do pokonania ani dla żywych, ani dla umarłych. Najwyżsi Bogowie wydali rozkaz zgromadzenia wszystkich żywych po jednej stronie i wszystkich zmarłych po drugiej. Postanowiono wykopać rów między światami, ale ponieważ potrzebne było przejście do świata zmarłych ze świata żywych, między bokami rowu ułożono kruchy most. Ta struktura była tak cienka, że mogła wytrzymać tylko duszę, a nie żywe ciało. Kiedy budowa została zakończona, bogowie zebrali wszystkich na wpół umarłych i wrzucili ich do fosy. Szli w kółko, a pod ich stopami płonął ogień i wkrótce cała fosa została pochłonięta płomieniami. Tak pojawiła się ognista rzeka Smorodina, odpowiednik starożytnego greckiego Styksu.






Калинов мост - мост в мифологии древних славян, соединяющий мир живых и мертвых. По легенде изначально не было границы между мирами, живые и мертвые не придерживались своей территории. Это привело к тому, что женщины рожали мертвых младенцев от мертвых мужчин, а мертвые женщины забирали живых парней в свои вещи и становились полуживыми. Их орды бродили по территории живых, и земля под их ногами горела адским огнем. Мир живых постепенно пришел в упадок, и люди обратились к великим богам с просьбой разделить два мира непреодолимой преградой для живых и мертвых. Всевышние Боги приказали собрать всех живых с одной стороны и всех мертвых с другой. Было решено вырыть траншею между мирами, но так как в мир мертвых нужно было попасть из мира живых, между сторонами траншеи был проложен хрупкий мост. Эта структура была настолько тонкой, что могла противостоять только душе, но не живому телу. Когда строительство было завершено, боги собрали всех полумертвых и бросили их в ров. Они ходили кругами, и под их ногами горел огонь, и вскоре весь ров был охвачен огнем. Так появилась огненная река Смородина, аналог древнегреческого Стикса.







Die Kalinov-Brücke ist eine Brücke in der Mythologie der alten Slawen, die die Welt der Lebenden und der Toten verbindet. Der Legende nach gab es zunächst keine Grenze zwischen den Welten, Lebende und Tote hielten sich nicht an ihr Territorium. Dies führte dazu, dass Frauen tote Babys von toten Männern zur Welt brachten und tote Frauen lebende Kerle in ihre Habseligkeiten nahmen und halb lebendig wurden. Ihre Horden durchstreiften das Gebiet der Lebenden, und der Boden unter ihren Füßen brannte vom Höllenfeuer. Die Welt der Lebenden verfiel allmählich, und die Menschen wandten sich an die großen Götter mit der Bitte, die beiden Welten mit einer unüberwindlichen Barriere für die Lebenden und die Toten zu trennen. Die Allerhöchsten Götter gaben den Befehl, auf der einen Seite alle Lebenden und auf der anderen alle Toten zu versammeln. Es wurde beschlossen, einen Graben zwischen den Welten zu graben, aber da es notwendig war, von der Welt der Lebenden in die Welt der Toten zu gelangen, wurde eine zerbrechliche Brücke zwischen den Seiten des Grabens gelegt. Diese Struktur war so dünn, dass sie nur einer Seele standhalten konnte, nicht einem lebenden Körper. Als der Bau abgeschlossen war, sammelten die Götter alle Halbtoten und warfen sie in den Graben. Sie gingen im Kreis, und unter ihren Füßen brannte ein Feuer, und bald war der gesamte Graben in Flammen aufgegangen. So entstand der feurige Fluss Smorodina, das Äquivalent des antiken griechischen Styx.







The Kalinov Bridge is a bridge in the mythology of the ancient Slavs, connecting the world of the living and the dead. According to legend, initially there was no border between the worlds, the living and the dead did not adhere to their territory. This led to women giving birth to dead babies from dead men, and dead women taking living guys into their belongings and becoming half-alive. Their hordes roamed the territory of the living, and the ground beneath their feet burned with hellfire. The world of the living gradually fell into disrepair, and people turned to the great gods with a request to separate the two worlds with a barrier insurmountable for the living and the dead. The Most High Gods gave the order to gather all living on one side and all dead on the other. It was decided to dig a trench between the worlds, but since it was necessary to pass into the world of the dead from the world of the living, a fragile bridge was laid between the sides of the trench. This structure was so thin that it could only withstand a soul, not a living body. When the construction was completed, the gods gathered all the half-dead and threw them into the moat. They walked in circles, and a fire was burning under their feet, and soon the entire moat was engulfed in flames. This is how the fiery river Smorodina appeared, the counterpart of the ancient Greek Styx.