„Cintamani lub Kamień Chintamani to legendarny artefakt mitologii buddyjskiej i hinduskiej, „spełniający życzenia klejnot, o niezwykłej mocy”. Według buddyjskiej legendy spadł z gwiazd i wylądował w Tybecie, gdzie starożytni buddyści czcili go jako duchowy klejnot. Jednak jego moc została uznana za tak wielką i potencjalnie katastrofalną, że ostatecznie wysłali go do mistycznego, ukrytego miasta Szambali”.
Mistycznemu malarzowi Nicholasowi Roerichowi powiedział jeden z tybetańskich lamów, że „Wielka Szambala jest daleko poza oceanem. To potężna niebiańska domena. Nie ma to nic wspólnego z naszą Ziemią… Tylko w niektórych miejscach, na dalekiej północy, można dostrzec olśniewające promienie Szambali”. Jednak inni Lamowie mocno wierzą, że „Szambala istnieje na tym świecie i że Kalaczakra może być postrzegana jako jej symboliczna reprezentacja, która może być użyta do rozpalenia pamięci duszy, a nie jako opis tego, jak to miejsce faktycznie wygląda… Jak otwierając lotos, mandala Szambali symbolizuje makrokosmos i mikrokosmos, świadomość mocy i samą moc.”
Innym przekonaniem jest to, że Szambala ukryta jest pod ziemią, a Roerich „twierdził, że znał jaskinie u podnóża Himalajów z podziemnymi korytarzami prowadzącymi do tych podziemnych miast. W jednym z tych przejść znajdują się kamienne drzwi do przyszlosci, które pozostaną zapieczętowane. O tym, co kryje się za tymi drzwiami, wiedzą tylko „nieliczni wybrani” i nie zamierzają zdradzić jego tajemnicy”. Wiara okultystyczna głosi, że wielcy adepci z przeszłości wycofali się do wnętrza ziemi po wielkiej katastrofie, która zniszczyła niegdyś wielką cywilizację na pustyni Gobi.
Obrazy: Nicholas Roerich