Sumerians Looked to the Heavens as They Invented the System of Time And We Still Use it Today.

One might find it curious that we divide the hours into 60 minutes and the days into 24 hours – why not a multiple of 10 or 12? Put quite simply, the answer is because the inventors of time did not operate on a decimal (base-10) or duodecimal (base-12) system but a sexagesimal (base-60) system. For the ancient Sumerian innovators who first divided the movements of the heavens into countable intervals, 60 was the perfect number.

The Useful Number 60
The number 60 can be divided by 1, 2, 3, 4, 5, 6, 10, 12, 15, 20, and 30 equal parts. Moreover, ancient astronomers believed there were 360 days in a year, a number which 60 fits neatly into six times. The Sumerian Empire did not last. However, for more than 5,000 years the world has remained committed to their delineation of time.


The celebrated Babylonian mathematical tablet Plimpton 322. Credit: Christine Proust and Columbia University

The Passage of Time
Many ancient civilizations had a rough approximation of the passage of time. Obviously, a day began when the sun rose and night began when the sun set. Somewhat less obvious was the passage of weeks, months, and years; however, these too had been approximated by ancient peoples. A month was the length of time of one complete lunar cycle, whereas a week was the length of time for one phase of the lunar cycle. A year could be estimated based on the changing seasons and relative position of the sun. Once the zenith of the sun was determined, scholars could count the number of sunrises/sunsets that passed until it reached its zenith again. In this manner, the ancient Egyptians, Mayans, and Babylonians, among others, determined that the year had 360 days. Yet it was the Sumerian astronomers and mathematicians who first systematically divided the passage of time. Their work was widely accepted and spread throughout Eurasia.


Ancient civilizations looked to the heavens to mark the passage of time.

The Decimal System Was Not the First System for Counting
The decimal system is today the most widely used numerical base. It is a readily available system of counting, given that humans have 10 fingers on which to count. As such, there are several claimants to the invention of the decimal system, notably the Greeks (circa 300 BC), the Chinese (100 BC), and the Indians (circa 100 AD). Less well known are the origins of the duodecimal system, although it appears to have arisen independently in ancient Nigerian, Chinese, and Babylonian languages, markedly in the belief of the 12 signs of the zodiac. However, all of these were preceded by the ancient Sumerians who crafted their sexagesimal system in the 3 rd millennium BC.

The Sumerian Invention of the Sexagesimal System
The Sumerians initially favored the number 60 because it was so easily divisible. Not only were there few remainders when working with the number 60 and its multiples, the remainders that did appear did not have repeating decimals (ex. 1/3 = 0.333…), a concept Sumerians could not process at the time. The land of Sumer was conquered in 2400 BC by the Akkadians and then by the Amorites (also known as the Babylonians) in 1800 BC. Each subsequent ruling power also appreciated the user-friendly sexagesimal system and incorporated it into their own mathematics. So the notion of dividing time into units of 60 persisted and spread to the East in Persia, India, and China as well as to the West in Egypt, Carthage, and Rome. The system neatly complimented the Chinese astronomers’ work of discovering the 12 astronomical hours of the stars (a mostly theoretical discovery as most people lived by the sun). It also worked with imperial military strategies, particularly the division of the night watch into multiple even increments. The Egyptians maintained three watches each night, the Romans had four.


Babylonian tablet YBC 7289 showing the sexagesimal number 1;24,51,10 approximating √2 ( CC by SA 2.5 )

With Greek and Islamic innovations in geometry, it was discovered the 360 was not only the length of time of the earth’s ideal orbit but also the perfect measurement of a circle. The sexagesimal system thus began to solidify its place in history by becoming essential for mathematics and navigation (the earth being divided into degrees of longitude and latitude). Finally, with the invention of the timepiece in the 14 th century, the circular clock face was divided into neat, sexagesimal quadrants that gave each minute 60 seconds.

Top image: Deriv; Stone statue of Gilgamesh (CC BY 2.0), nebula NGC 1788 Orion constellation (CC BY 4.0), Zodiac of Dendera (CC BY 3.0)

By Kerry Sullivan

Resources
Coolman, Robert. "Keeping Time: Why 60 Minutes?" LiveScience. Purch, 19 Apr. 2014. Web. http://www.livescience.com/44964-why-60-minutes-in-an-hour.html.

The New York Times. "Sumerians Inventors Of 24-hour Day." Tribune Digital - Sun Sentinel . Sun Sentinel, 27 May 1986. Web. http://articles.sun-sentinel.com/1986-05-27/news/8601310826_1_day-and-hour-sumerians-daylight.







Sumerowie spoglądali w niebo, gdy wymyślili system czasu, a my nadal go używamy.



Ciekawe, że dzielimy godziny na 60 minut, a dni na 24 godziny – dlaczego nie wielokrotność 10 lub 12? Mówiąc prościej, odpowiedź jest taka, że wynalazcy czasu nie stosowali systemu dziesiętnego (podstawa 10) lub dwunastego (podstawa 12), ale systemu sześćdziesiętnego (podstawa 60). Dla starożytnych sumeryjskich wynalazców, którzy jako pierwsi podzielili ruchy niebios na policzalne interwały, 60 było liczbą idealną.



Przydatna liczba 60

Liczbę 60 można podzielić przez 1, 2, 3, 4, 5, 6, 10, 12, 15, 20 i 30 równych części. Co więcej, starożytni astronomowie wierzyli, że w roku jest 360 dni, a liczba ta mieści się w sześćdziesięciu. Imperium Sumeryjskie nie przetrwało. Jednak od ponad 5000 lat świat pozostaje oddany ich wyznaczaniu czasu.





Słynna babilońska tablica matematyczna Plimpton 322. Źródło: Christine Proust i Columbia University


Upływ czasu

Wiele starożytnych cywilizacji miało przybliżone przybliżenie upływu czasu. Oczywiście dzień zaczął się, gdy wschodziło słońce, a noc zaczynała się, gdy zachodziło słońce. Nieco mniej oczywisty był upływ tygodni, miesięcy i lat; jednak te również były przybliżane przez starożytne ludy. Miesiąc to czas trwania jednego pełnego cyklu księżycowego, podczas gdy tydzień to czas trwania jednej fazy cyklu księżycowego. Rok można oszacować na podstawie zmieniających się pór roku i względnej pozycji słońca. Po ustaleniu zenitu Słońca uczeni mogli policzyć liczbę wschodów/zachodów słońca, które minęły, aż ponownie osiągnął zenit. W ten sposób między innymi starożytni Egipcjanie, Majowie i Babilończycy ustalili, że rok ma 360 dni. Jednak to sumeryjscy astronomowie i matematycy jako pierwsi systematycznie dzielili upływ czasu. Ich praca została szeroko przyjęta i rozpowszechniona w całej Eurazji.





Starożytne cywilizacje spoglądały w niebo, aby zaznaczyć upływ czasu.


System dziesiętny nie był pierwszym systemem do liczenia

System dziesiętny jest obecnie najczęściej stosowaną podstawą liczbową. Jest to łatwo dostępny system liczenia, biorąc pod uwagę, że ludzie mają 10 palców, na których można liczyć. W związku z tym istnieje kilku pretendentów do wynalezienia systemu dziesiętnego, zwłaszcza Grecy (około 300 pne), Chińczycy (100 pne) i Indianie (około 100 ne). Mniej znane są początki systemu dwunastkowego, chociaż wydaje się, że powstał niezależnie w starożytnych językach nigeryjskich, chińskich i babilońskich, wyraźnie w wierze w 12 znaków zodiaku. Jednak wszystko to było poprzedzone przez starożytnych Sumerów, którzy stworzyli swój system sześćdziesiętny w trzecim tysiącleciu p.n.e.


Sumeryjski wynalazek systemu sześćdziesiętnego

Sumerowie początkowo preferowali liczbę 60, ponieważ można ją było łatwo podzielić. Nie tylko było kilka reszt podczas pracy z liczbą 60 i jej wielokrotnościami, ale także reszty, które się pojawiły, nie miały powtarzających się miejsc dziesiętnych (np. 1/3 = 0,333…), czego Sumerowie nie mogli wówczas przetworzyć. Ziemia Sumeru została podbita w 2400 pne przez Akadyjczyków, a następnie przez Amorytów (znanych również jako Babilończycy) w 1800 pne. Każda kolejna władza rządząca również doceniała przyjazny dla użytkownika system sześćdziesiętny i włączała go do własnej matematyki. Tak więc idea dzielenia czasu na 60 jednostek przetrwała i rozprzestrzeniła się na wschód w Persji, Indiach i Chinach, a także na zachód w Egipcie, Kartaginie i Rzymie. System zgrabnie komplementował pracę chińskich astronomów polegającą na odkryciu 12 godzin astronomicznych gwiazd (odkrycie głównie teoretyczne, ponieważ większość ludzi żyła na słońcu). Działał również z imperialnymi strategiami wojskowymi, w szczególności z podziałem straży nocnej na kilka równych części. Egipcjanie trzymali trzy straże każdej nocy, Rzymianie mieli cztery.





Tabliczka babilońska YBC 7289 przedstawiająca liczbę sześćdziesiętną 1;24,51,10 w przybliżeniu √2 (CC wg SA 2,5)


Dzięki greckim i islamskim innowacjom w geometrii odkryto, że 360 to nie tylko długość czasu idealnej orbity Ziemi, ale także doskonały pomiar koła. W ten sposób system sześćdziesiętny zaczął umacniać swoje miejsce w historii, stając się niezbędnym elementem matematyki i nawigacji (ziemia została podzielona na stopnie długości i szerokości geograficznej). Wreszcie, wraz z wynalezieniem zegarka w XIV wieku, okrągła tarcza zegara została podzielona na zgrabne, sześćdziesiątkowe ćwiartki, które dawały każdej minucie 60 sekund.


Górny obraz: Deriv; Kamienny posąg Gilgamesza (CC BY 2.0), mgławica NGC 1788 konstelacja Oriona (CC BY 4.0), Zodiak Dendery (CC BY 3.0)


Autor: Kerry Sullivan


Zasoby

Fajny, Robert. „Czas utrzymywania: dlaczego 60 minut?” Nauka na żywo. Zakup, 19 kwietnia 2014 r. Sieć. http://www.livescience.com/44964-why-60-minut-w-godzinie.html.


New York Times. „Sumeryscy wynalazcy 24-godzinnego dnia”. Tribune Digital - Sun Sentinel . Strażnik Słońca, 27 maja 1986 r. Sieć. http://articles.sun-sentinel.com/1986-05-27/news/8601310826_1_day-and-hour-sumerians-daylight.

Sumer. Mezopotamia.