W tym posążku, który, jak się uważa, pochodzi z Urartian, znajduje się zagubiony astronauta w rakiecie kosmicznej. Posąg o wielkości 22 cm został wykopany w Toprakkale, znanym w starożytności jako Tuspa . Po odnalezieniu posążek przekazano do do Stanbul archaeology museum . Godne uwagi jest to, że posążek nie był wystawiany i był schowany w magazynie.
 Kiedy wydarzenie zostało opisane w niemieckich magazynach, Zecharia Sitchin uznal za jego za bardziej imponujący od piramid. Tymczasem słynny niemiecki magazyn Magazin 2000 pyta Muzeum Archeologiczne w Stambule, dlaczego ten artefakt nie jest eksponowany, i otrzymuje następującą odpowiedź:
„Chociaż rzeźba nie oddaje stylu okresu, do którego należy, przypomina oczywiście kosmiczną kapsułę wtedy takich rzeczy nie było. Dlatego uważamy, że posąg jest fałszywy.” !
Ta odpowiedź jest wyraźnym dowodem na to, jak nie chronimy dziś naszego dziedzictwa kulturowego, jak dokonujemy nieświadomych interpretacji naszymi osądami i jak pozwalamy na przywłaszczenie lub zakrycie zasobów kulturowych Bliskiego Wschodu, w tym przypadku Turcji, przez Zachód.
Oto cytat:
Zecharia Sitchin, który był jeszcze bardziej zaciekawiony tą odpowiedzią, przyjeżdża do Stambułu tylko po to, aby zobaczyć ten posąg. Ówczesny dyrektor Muzeum Archeologicznego dr. spotyka się z Alpay Pasinli.
Kierownik upiera się, że posąg jest fałszywy, a nawet wspomina, że mógł zostać odlany w gipsowej formie. Za namową naukowca przyniesiono posąg. Sitchin przygląda się temu i mówi, że powinna istnieć wspólna linia listew gipsowych, a nie ma. Powołując się na lekkość materiału, dyrektor mówi, że ta bezgłowa statua astronauty jest prawdopodobnie wykonana z mieszanki gipsu i marmurowego pyłu i jest prawdopodobnie dziełem błazna.
Sitchin twierdzi, że to normalne, że małe figurki są wykonane z miękkich skał i że nie da się wykonać małych rzeźb z twardego kamienia.
https://www.sechaber.com.tr/author/ozdenkul/