BOGINI Kobieca, zwyczaje na wsiach.
Postać, która krzywdzi rodzące, ciężarne i wymienia dzieci. Idee o tej bogini znane są w Polsce, na pograniczu polsko-ukraińskim i polsko-słowackim.
Najczęściej przedstawiana jest jako kilka (zwykle trzy lub dwanaście) brzydkich kobiet, wysokich, szczupłych, bladych, z obwisłymi piersiami, spuchniętym brzuchem i rozpuszczonymi długimi włosami. Przypisuje się im cechy zoomorficzne - nogi gęsi, kurze lub psa, zęby w postaci kłów świni, haczykowaty nos. Rzadziej mają wygląd pięknych młodych dziewcząt. Może przybrać postać psów, kotów, żab, mieć postać cienia, mgły lub pary unoszącej się nad wodą.
Powszechnie uważa się, że Boginie Kobiece pochodzą od „nieczystych” zmarłych: samobójców, kobiet, które zmarły podczas porodu lub w okresie poporodowym przed wejściem do kościoła, dziewczynek, które zmarły przed ślubem, dzieci zabitych przez matki, czarownice, grzeszników, stare panny. Kradły także dzieci.
Głównym zajęciem Bogini Kobiecej jest atakowanie kobiet w ciąży, rodzących, a także kobiet w okresie oczyszczania poporodowego, które nie odprawiły obrzędu wprowadzenia do kościoła. Pojawiając się pod oknami domu Bogini woła kobietę po imieniu, zwabia tańcem i śpiewem, wywabiając ją z domu, porywa, torturuje, ciągnie przez pola, bije, smaruje błoto, ssie piersi, wykręca ramiona. Boginie zsyłają na rodzące szkody i choroby, odbierają im mleko. Ciężarne kobiety są miażdżone we śnie, dziecko wyrywane z łona matki i karmione są ich mlekiem i zamieniają się w demona, a kobieta tonie. Bogini zastępuje dzieci, zwłaszcza nieochrzczone, nieślubne, pozostawione bez opieki i zamienia je w demony, zmuszając do służenia sobie.
Za główny amulet przeciwko Bogini uważano ziele dziurawca, które wkładano do okien i drzwi, umieszczano u wezgłowia kobiecego łóżka oraz w kołysce niemowlęcia. W celu ochrony przed pod głowę kobiety włożono męski pasek i żelazny przedmiot, w pieluszkę wbijano igłę, wokół ramienia przewiązano czerwoną wstążkę, a przy łóżku położono widły.