W filozofii indyjskiej i jodze antahkarana odnosi się do narządu wewnętrznego, który jest miejscem lub wewnętrznym źródłem myśli i uczuć. Słowo pochodzi od sanskryckiego antar, oznaczającego „wnętrze” lub „wewnątrz” i karana, oznaczającego „narząd zmysłu” lub „przyczynę”.
Tłumaczy się jako „wewnętrzna przyczyna” lub „narząd wewnętrzny”.
Jest definiowana jako połączenie między ciałem a duchem lub pomostem między średnim a wyższym umysłem.
Termin ten można również zdefiniować jako źródło myślenia, czyli umysł, duszę, serce lub sumienie.
Antahkarana jest również symbolem używanym w uzdrawianiu Reiki
Według literatury wedanty antahkarana składa się z czterech części:
1. Manas ( mind) - niższa, racjonalna część umysłu, która łączy się ze światem zewnętrznym
2. Czitta ( pamięć ) - świadomość , w której przechowywane są wrażenia, wspomnienia i doświadczenia
3. Buddhi ( intelekt ) - decyzyjna część umysł
4. Ahamkara (ego) – przywiązanie lub utożsamienie ego, znane również jako „jestem-ness”
Antahkarana odnosi się do całego procesu psychicznego, w tym emocji. W niektórych tradycjach hinduskich antahkarana może odnosić się do dwóch poziomów umysłu zarówno intelekt (buddhi), jak i środkowy umysł, czyli ciało mentalne (manas).