Znaczenie Wielkanocy.
Wielkanoc jest głównym świętem ruchomym roku liturgicznego. Może wypaść w każdą niedzielę między 22 marca a 23 kwietnia. Data Wielkanocy jest zgodna z datą żydowskiego święta Paschy, opartego na starym kalendarzu księżycowym. Według tej metody obliczania datą Wielkanocy jest niedziela najbliższa pierwszej pełni księżyca następującej po wiosennej równonocy. Okres wiosenny, w którym przypada Wielkanoc, z jej odnowieniem życia po zimie, jest zsynchronizowany z tematem zmartwychwstania w mitycznej opowieści o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa. Odnajdujemy na tym chrześcijańskim święcie połączenie cykli natury z cyklem mitycznym roku liturgicznego, połączenie mikrokosmosu i makrokosmosu, połączenie wewnętrznego, mitycznego wymiaru rzeczywistości i zewnętrznego wymiaru cykli życia. .
Nazwa tego święta wywodzi się od anglosaskiej bogini płodności o imieniu Oestara. Inne spokrewnione boginie to Egipcjanka Izyda, Asyryjska Isztar, Babilońska Astarte i Irlandzka Tara. Wszystkie te Boginie sprawują władzę nad nocnym niebem, księżycem i ziemią. Mają zarówno aspekt niebiański i gwiaździsty, jak i ziemski.
Sophia ma również niebiański, transcendentny aspekt i ziemski, immanentny aspekt. Ziemski aspekt Sofii odnosi się do Ducha Świętego, który „pozostaje tu na ziemi, aby nas prowadzić i troszczyć się o nas”. Ona jest Duchem, który daje życie i podtrzymuje życie wszystkich stworzeń na ziemi ku ich odkupieniu. Sophia ma również aspekt niebiański, gwiaździsty i transcendentny. Reprezentuje światło poza gwiazdami.
Djedi