DIANA

• Kraj:Polska
• : Język.:polski
• : Utworzony.: 30-12-17
• : Ostatnie Logowanie.: 16-03-22

×

: Kontakt.

: Imię.

: E-mail.

: Wiadomość.

Proszę zamienić znaczniki %d na własne liczby

: Dodaj.

Wiadomość nie może być pusta!

Wiadomość zostanie przetłumaczona po wysłaniu (jeżeli środki są wystarczające)

: Captcha. Kod Ochronny.

Załączniki:

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

: Wybierz: : Edycja. : Usuń.

Ilość dopuszczalnych plików: 5

JPEG, JPG, PNG, GIF, DOC, PDF, ZIP, RAR, TAR, HTML, SWF, TXT, XLS, DOCX, XLSX : lub : ODT : tylko formaty:.

: Maksymalny rozmiar pliku. 3MB.

: Wyślij Wiadomość.

Potplante: Boom Crassula: Crassula arborescens, Oval Crassula: Crassula ovata,

: Opis.: Potplante: Boom Crassula: Crassula arborescens, Oval Crassula: Crassula ovata, Crassula lyk soos 'n bonsaiboom. Hierdie potplant bereik selfs 'n meter hoog. Die voordeel daarvan is dat dit geen spesiale sorg benodig nie. Kyk na die versorging van crassula, algemeen bekend as die boom van geluk. Crassula, boom van geluk in 'n pot: Dit is 'n lekker gevoel om eksotiese eksemplare van plante tuis te hê, wat boonop nie te veel versorging benodig nie. Dit is crassula. Crassula ovata (Crassula ovata) is 'n bosagtige vetplant. Dit word gekenmerk deur sterk vertakte, dik lote waarop vlesige, blink blare groei. Lyk baie goed tuis in potte, maar ook op die terrasse, buite. Ovale crassula word algemeen geluksbome genoem. Crassula is 'n uiters diverse groep plante. Die verskeidenheid vorms en teksture van hul crassula-blare is indrukwekkend. Hierdie plant het meer as 200 spesies en behoort tot die sogenaamde vetplante, soos kaktusse of aalwyn. Crassula versamel water in die stam en in dik blare. In 'n natuurlike klimaat bereik dit gewoonlik baie groot groottes, selfs tot 4 meter, in potverbouing tot 'n meter hoog. Die voordeel van die crassula is dat selfs in 'n baie droë en warm kamer dit wonderlik voel. Dit kom van Afrika. In die eerste plek het die boom van geluk nie, soos kaktusse en ander vetplante, 'n groot hoeveelheid water nodig nie. Crassula het te veel natgemaak, dit sal beslis sterf. Giet die crassula nat, afhangende van die temperatuur in die huis. As die temperatuur meer as 20 grade Celsius is, word ons een keer elke twee weke natgemaak wanneer die land reeds droog is. As die temperatuur laer is, nat ons dit minder gereeld. Laat ons nie vergeet om elke keer oortollige water van die basis te verwyder nie, aangesien dit die plant teen wortelvrot beskerm. Laat ons onthou! Dit is beter om te vergeet om die crassula nat te maak as om dit te gereeld te doen. Dit word nie aanbeveel om die Crassula naby die verkoelers te plaas nie, dit kan swakker groei en blare verloor en hul kleur verloor. Dit is anders as ons die crassula op 'n sonnige plek plaas. Toegang tot lig sal die plant laat groei. Dit word egter aanbeveel om die crassula op die vensterbank na oos of wes te plaas, omdat die suidelike sonlig die plant kan beskadig. Selfs as jy vergeet om die crassula nat te maak, is hy nog steeds gesond, want hy haal water uit sy vlesige, dik blare. Vir 'n plant om gesond te wees, is dit nie net die toegang tot lig wat saak maak nie. Een keer per maand word aanbeveel om die crassula aan te vul met 'n voedingsstof, verkieslik vloeistof, soos vir kaktusse of ander vetplante. Onthou! Kunsmis bemes vanaf die vroeë lente tot laat herfs. Die beste substraat vir crassula is sand met gruis en turf of gewone potgrond met 'n mengsel van sand en klei. Crassula groei stadig, dus moet ons nie bekommerd wees as die lote 'n jaar lank slegs 'n paar sentimeter groei nie. Waarsku! Crassula moet gesnoei word. Ons sny dit, afhangende van die hoogte van die boom wat ons wil bereik. Ons vorm 'n boom danksy snoei, maar nie net nie. Snoei-crassula beïnvloed ook die digtheid van die blare. Met verloop van tyd groei al hoe meer van hulle, en die crassula word dig en dus meer manjifiek. Crassula blom, dit gebeur egter nie onmiddellik en gereeld nie. Klein wit blomme bo die lote verskyn gewoonlik in ouer eksemplare van die gelukboom. Dit is egter moeilik om te voorspel wanneer dit sal gebeur. Dit kan gebeur dat die crassula glad nie blom nie. Baie hang af van die behoorlike versorging van die plant. Grubosza, wat ons terras in die somer en winter in die woonstel versier het. In die winter is die regte temperatuur vir crassula ongeveer 17 grade Celsius. Ons plant die plant weer in 'n groter pot in as die wortels nie daarin pas nie. Onthou om gereeld grond in die pot te voeg. Vir die voortplanting van crassula gebruik ons apikale steggies wat ons dan wortel.

: Data Publikacji.: 12-02-26

Roślina doniczkowa: Grubosz drzewiasty: Crassula arborescens, Grubosz owalny : Crassula ovata,

: Opis.: Roślina doniczkowa: Grubosz drzewiasty: Crassula arborescens, Grubosz owalny : Crassula ovata, Grubosz wyglądem przypomina drzewko bonsai. Roślina ta w uprawie doniczkowej osiąga nawet metr wysokości. Jej zaletą jest to, że nie wymaga szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych. Zobacz, jak dbać o grubosza, zwanego potocznie drzewkiem szczęścia. Grubosz, drzewko szczęścia w doniczce: To miłe uczucie mieć w domu egzotyczne okazy roślin, które w dodatku nie wymagają zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Taki właśnie jest grubosz. Grubosz owalny (Crassula ovata) jest krzaczastym sukulentem. Charakteryzuje się mocno rozgałęzionymi, grubymi pędami, na których wyrastają mięsiste, błyszczące liście. Rewelacyjnie prezentuje się w domu w doniczkach, ale także na tarasach, na dworze. Grubosze owalne potocznie nazywane są drzewkami szczęścia. Grubosze to wyjątkowo zróżnicowana grupa roślin. Imponująca jest rozmaitość kształtów i faktur ich liści gruboszy. Roślina ta liczy ponad 200 gatunków i należy do tzw. soczystych roślin, podobnie jak kaktusy czy aloes. Grubosz wodę gromadzi w łodydze oraz w grubych liściach. W naturalnym klimacie osiąga zwykle bardzo duże rozmiary, nawet do 4 metrów, w uprawie doniczkowej maksymalnie ok. metra wysokości. Zaletą grubosza jest fakt, że nawet w bardzo suchym i gorącym pomieszczeniu czuje się doskonale. Wywodzi się bowiem z Afryki. Przede wszystkim drzewko szczęścia nie wymaga, podobnie jak kaktusy i inne sukulenty, sporej ilości wody. Zbyt obficie podlewany grubosz, na pewno zmarnieje. Grubosza podlewamy w zależności od panującej w domu temperatury. Jeśli temperatura przekracza 20 stopni Celsjusza, podlewamy go raz na dwa tygodnie, wtedy gdy ziemia jest już przesuszona. Gdy temperatura jest niższa, nawadniamy go rzadziej. Nie zapomnijmy też za każdym razem usuwać nadmiaru wody z podstawki, gdyż uchroni to roślinę przed zgniciem korzeni. Pamiętajmy! Lepiej zapomnieć o podlaniu grubosza niż robić to za często. Nie zaleca się stawiania grubosza przy grzejnikach, może to spowodować słabszy wzrost i gubienie liści oraz utratę ich koloru. Co innego, gdy grubosza postawimy w słonecznym miejscu. Dostęp do światła zmobilizuje roślinę do wzrostu. Jednak zaleca się grubosza postawić na parapecie okna wychodzącego na wschód lub zachód, południowe promienie słoneczne mogą uszkodzić roślinę. Nawet jeśli zapomina się o jego podlewaniu grubosza, on cały czas ma się dobrze, bo czerpie wodę ze swoich mięsistych, grubych liści. By roślina była zdrowa, liczy się nie tylko dostęp do światła. Raz na miesiąc zaleca się zasilić grubosza odżywką, najlepiej płynną, taką jak do kaktusów czy innych sukulentów. Zapamiętaj! Grubosza nawozimy od wczesnej wiosny do późnej jesieni. Najlepszym podłożem dla grubosza będzie piasek ze żwirkiem i torfem lub zwykła ziemia doniczkowa z domieszką piasku i gliny. Grubosz rośnie dość wolno, dlatego nie powinniśmy się martwić, gdy przez rok jego pędy urosną tylko o kilka centymetrów. Uwaga! Grubosz wymaga przycinania. Przycinamy go w zależności od tego, jaką wysokość drzewka chcemy osiągnąć. Dzięki przycinaniu formujemy drzewko, ale nie tylko. Przycinanie grubosza wpływa również na zagęszczenie liści. Z czasem wyrasta ich coraz więcej, a grubosz staje się gęsty a tym samym bardziej okazały. Grubosze zakwitają, jednak nie dzieje się to od razu i regularnie. Drobne białe kwiatki powyżej pędów pojawiają się zazwyczaj u starszych okazów drzewka szczęścia. Trudno jednak przewidzieć, kiedy to nastąpi . Może się zdarzyć, że grubosz nie zakwitnie w ogóle. Dużo zależy od odpowiedniej pielęgnacji rośliny. Grubosza, który latem zdobił nasz taras, zimujemy w mieszkaniu. Zimą odpowiednia temperatura dla grubosza to ok. 17 stopni Celsjusza. Przesadzamy roślinę do większej doniczki tylko wtedy, gdy korzenie nie mieszczą się w niej. Pamiętajmy o regularnym dosypywaniu ziemi do doniczki. Do rozmnożenia grubosza wykorzystujemy sadzonki wierzchołkowe, które następnie ukorzeniamy.

: Data Publikacji.: 12-02-26

Olifantknoffel word ook grootkop genoem.

: Opis.: Olifantknoffel word ook grootkop genoem. Sy kopgrootte word vergelyk met 'n lemoen of selfs 'n pomelo. Van 'n afstand lyk die olifantknoffel egter soos die tradisionele knoffel. Sy kop het dieselfde vorm en kleur. Olifantknoffel het 'n kleiner aantal tande in die kop. Dit het vier of vyf, selde ses. Interessant genoeg is elke huisie olifantknoffers ongeveer dieselfde grootte as 'n hele kop gewone knoffel. Knoffel kom van Amerika. Die olifantknoffel kom van die Verenigde State en is alreeds baie gewild daar, terwyl dit net by ons begin bekend word. Sommige plantkundiges benadruk dat olifantknoffel nader aan preie is as knoffel. Gekose Amerikaners beweer dat olifantknoffel 'n alternatief is vir mense wat die smaak en reuk van gewone knoffel haat, maar die gesondheidseienskappe waardeer. Olifantknoffel het nie 'n afstootlike, sterk reuk nie en het 'n mildere smaak. Net soos gewone knoffel, word hierdie grootkop in die kombuis gebruik. Dit is 'n komponent van slaaie en slaaie, 'n aanvulling op sop, souse en gebraaide soorte. Baie berei toebroodjies voor en plaas snye van hierdie verskeidenheid knoffel onder wors of kaas. Selfs geroosterde olifantknoffel kan 'n oorspronklike versnapering of voorgereg wees. Kweek van olifantknoffel Die verbouing van hierdie knoffel behoort nie 'n groot probleem te wees nie. Hy verkies sonnige posisies. Dit is belangrik dat die grond wat bewerk word redelik vrugbaar, klam en onkruidvry is. In swaar en leemagtige gronde groei dit waarskynlik nie dat olifantknoffel sal groei nie. Plant knoffel kan twee keer per jaar uitgevoer word: in die herfs seisoen (bv. Aan die einde van Oktober en November voordat dit koud word) en die lente (gewoonlik nie vinniger as in die middel van Maart om seker te maak dat die sneeu nie weer val nie). Olifantknoffel plant Wetenskaplike naam: Allium ampeloprasum var. ampeloprasum Ouer kategorie: wilde knoffel Die regering van: aspersies Rang: verskeidenheid http://www.e-manus.pl/

: Data Publikacji.: 12-02-26

Hudhra e elefantit quhet gjithashtu me kokë të madhe.

: Opis.: Hudhra e elefantit quhet gjithashtu me kokë të madhe. Madhësia e saj e kokës është krahasuar me një portokall apo edhe një grejpfrut. Nga një distancë, megjithatë, hudhra e elefantit i ngjan hudhrës tradicionale. Koka e saj ka të njëjtën formë dhe ngjyrë. Hudhra e elefantit ka një numër më të vogël dhëmbësh në kokë. Ka katër ose pesë, rrallë gjashtë. Shtë interesante, se çdo karafil me hudhër elefanti është gati me të njëjtën madhësi si një kokë e tërë e hudhrave të zakonshëm. Hudhra erdhi nga Amerika. Hudhra e elefantit vjen nga Shtetet e Bashkuara dhe tashmë është mjaft e popullarizuar atje, ndërsa sapo fillon të bëhet e njohur me ne. Disa botanistë theksojnë se hudhra e elefantit është më afër se sa hudhra. Amerikanët e zgjedhur pretendojnë se hudhra e elefantëve është një alternative për njerëzit që urrejnë shijen dhe erën e hudhrës së zakonshme, por vlerësojnë vetitë e tij shëndetësore. Hudhra e elefantit nuk ka një erë të fortë, të fortë dhe ka një shije më të butë. Ngjashëm me hudhrat e zakonshme, kjo kokë e madhe është përdorur në kuzhinë. Shtë një përbërës i sallatave dhe sallatave, një shtesë e supave, salcave dhe pjekjeve. Shumë prej tyre përgatisin sanduiçe, duke vendosur feta të kësaj larmie hudhre nën sallam ose djathë. Edhe hudhra e elefantit të pjekur në skarë mund të jetë një rostiçeri apo meze origjinale. Kultivimi i hudhrave elefantë Kultivimi i këtij hudhra nuk duhet të jetë një vështirësi kryesore. Ai preferon pozicionet me diell. Shtë e rëndësishme që toka për kultivim të jetë e arsyeshme pjellore, e lagësht dhe pa barërat e këqija. Në tokat e rënda dhe të shkulura, hudhra e elefantëve nuk ka gjasa të rritet. Mbjellja e hudhrës mund të kryhet dy herë në vit: në sezonin e vjeshtës (psh. Në radhën e tetorit dhe nëntorit para se të ftohet) dhe pranvera (zakonisht jo më shpejt se në mes të marsit për t'u siguruar që dëbora të mos bjerë përsëri). Hudhra e elefantit bimë Emri shkencor: Allium ampeloprasum var. ampeloprasum Kategoria e prindërve: Hudhra e egër Qeveria e: Asparagus Renditja: Shumëllojshmëri http://www.e-manus.pl/

: Data Publikacji.: 12-02-26