„Ślady czerpakowe” są szeroko obecne w najstarszych stanowiskach megalitycznych rozsianych po całym świecie.
Od Egiptu po Amerykę Południową ślady te można zobaczyć w Macchu Picchu, Ollantaytambo, Asuańskim kamieniołomie, trzech głównych piramidach w Gizie na kamieniach okładzinowych i granitowych blokach rozrzuconych w ich sąsiedztwie, ale także w Stonehenge i innych megalitycznych miejscach w Anglii.
Proces, który został użyty do wytworzenia tych kamieni i który pozostawił na nich ślady czerpaka, jest kwestią debaty i wciąż niewyjaśnionym tematem.
Główną hipotezą określonymi przez egiptologów jest, że znaki na Asuan Quarry pozostawiono w wyniku walenie kulkami diorytowymi w granit.
Nie tylko ten proces byłby niesamowicie powolny, ale także nie pozostawiłby symetrycznych i równych śladów.
Ciasna przestrzeń otaczająca niedokończony obelisk nie pozostawiłaby żadnej przestrzeni manewrowej do wykonania takiej techniki.
Co więcej, ślady biegną z boku obelisku, ale również rozciągają się pod nim (Zdj. 2), co praktycznie uniemożliwia ich wbijanie.
Znaki znajdują się również na samym obelisku (zdj.3).
Dioryt ma również prawie taką samą twardość jak granit w skali Mohsa, co sprawia, że rzekomy proces jest niezwykle trudny do wykonania na tym poziomie.
Wyrafinowanie w Asuanie i całych starożytnych egipskich miejscach megalitycznych jest tak naiwne, że wyobrażanie sobie, jak uderza sie o granit kulkami diorytowymi, jest dość naiwne.
Nawet strona Wikipedii brzmi następująco: „Współczesny Egipcjanin sugeruje użycie kul diorytowych jako narzędzi rzeźbiarskich w granicie w Asuanie; często powtarzana, ale naukowo nieudowodniona metoda”.
Pomijając technikę, prawdziwą zagadką jest to, jak i dlaczego cywilizacje Anglii i Ameryki Południowej znały ten dokładny proces.
Cofając się w czasie, próbując dowiedzieć się, jak stary może być ten proces, sprawy stają się jeszcze bardziej zaskakujące, ponieważ ślady można dostrzec na 12.000-letnim Göbekli Tepe w Turcji na szczycie słynnych filarów w kształcie litery T (zdj. 4) .
ancient.connection







Scoop tracks are widely present in the oldest megalithic sites around the world.
From Egypt to South America, these traces can be seen at Macchu Picchu, Ollantaytambo, the Aswan Quarry, the three main Giza pyramids on cladding stones and granite blocks scattered around them, but also at Stonehenge and other megalithic sites in England.
The process that was used to make these stones, and which left scoop marks on them, is a matter of debate and still an unexplained topic.
The main hypothesis set out by Egyptologists is that the marks on Aswan Quarry were left behind by pounding diorite balls on granite.
Not only would this process be incredibly slow, it would also leave no symmetrical and even traces.
The tight space surrounding the unfinished obelisk would leave no room for maneuvering to perform such a technique.
Moreover, the tracks run to the side of the obelisk, but also extend underneath it (Fig. 2), which makes it practically impossible to hammer them in.
There are also signs on the obelisk itself (photo 3).
Diorite also has almost the same hardness as Mohs scale granite, which makes the alleged process extremely difficult to perform at this level.
The refinement in Aswan and entire ancient Egyptian megalithic sites is so naive that imagining yourself hitting granite with diorite balls is quite naive.
Even the Wikipedia page reads as follows: “A modern Egyptian suggests the use of diorite spheres as carving tools for granite in Aswan; an often repeated but scientifically unproven method ”.
Technique aside, the real mystery is how and why the civilizations of England and South America knew this exact process.
Traveling back in time trying to figure out how old this process can be, things become even more surprising as traces can be seen on 12,000-year-old Göbekli Tepe in Turkey atop the famous T-shaped pillars (Fig. 4).
ancient.connection