Tatuaże Ainów, 1890.
Około 1890 r. Anglik Arnold Henry Savage Landor udał się do Hokkaidō, ojczyzny rdzennej ludności Ajnów. Podróżował sam, bez przewodnika, nosił mały bagaż poza rewolwerem i przyborami do malowania.
Podczas swojej wizyty Savage Landor wykonał obrazy i szkice oraz zapisał notatki dotyczące różnych społeczności Ajnów. Notatki te były podstawą jego pierwszej książki „Alone with the Hairy Ainu”, opublikowanej w 1893 roku. Opisy kultury Ainu autorstwa Savage’a Landora są typowe dla zachodnich relacji z podróży z tego okresu, ponieważ opierały się na osobistych obserwacjach i w większości były niedoinformowane. przez wewnętrzną wiedzę.
Obraz na zdjęciu, to szkic Savage'a Landora przedstawiający wytatuowane ramiona kobiet z trzech społeczności Ajnów, przy czym dwa środkowe obrazy przedstawiają ramiona jednej kobiety. Opisując te ślady, pisał:
„Znaki tatuażu są zwykle wykonywane czubkiem noża; nie za pomocą igieł do tatuażu, jak u Japończyków. Wiele nacięć wykonuje się niemal równolegle do siebie. Są one następnie wypełnione czarną mątwą. Czasami zamiast tego używa się czarnego dymu zmieszanego z krwią z nacięć. ... Surowy geometryczny rysunek zdobi ramiona i dłonie kobiet, przy czym wzór jednej ręki często różni się od drugiej. Często tatuowana jest tylko jedna ręka. Nigdy nie widziałem tatuaży, które sięgałyby dalej niż łokieć.
Pod koniec XIX wieku Ainu zaczęli porzucać swoje tradycje tatuażu pod naciskiem rządu japońskiego, a w niektórych wioskach całkowicie zaprzestali praktyki.