Eksperymenty dr Iwanowa mające na celu stworzenie hybryd małp i ludzi. Czy naprawdę sie nie udały?
W latach dwudziestych słynny sowiecki specjalista od krzyżowania międzygatunkowego otrzymał od państwa dużą sumę na przeprowadzenie eksperymentów nad hodowlą hybrydy człowieka z małpą.
Na początku września 1924 r. sowiecki profesor Ilja Iwanow, znany z prac nad krzyżowaniem międzygatunkowym, zwrócił się do Ludowego Komisariatu Oświaty z bardzo odważną propozycją. Profesor zaproponował, że sfinansuje swoje eksperymenty na krzyżowaniu ludzi i małp, które uważał za absolutnie prawdziwe.
Uważał, że to nie natura, a jedynie ludzka bezwładność i otępienie uniemożliwiły pojawienie się nowego stworzenia - człowieka-małpy.
Profesor chciał sfinansować swoją stację w Afryce. Francuzi zgodzili się udostępnić mu stację w Gwinei Francuskiej, choć kosztowało to dużo pieniędzy. Iwanow chciał 15 tysięcy dolarów rocznie. Jak na ZSRR, gdzie w połowie lat 20. na koncie znajdował się jeden dolar, to było dużo pieniędzy.
Po sześciu miesiącach ekspedycji nie miał absolutnie nic, czym mógłby się pochwalić w raportach, nie zdobył nawet dorosłych małp niezbędnych do badań. Iwanow skarżył się, że lokalni mieszkańcy boją się złapać dorosłe szympansy, i wyjechał do Francji, gdzie próbował wynegocjować sprzedaż kilku małp do eksperymentów.
Akademia Nauk tym razem odrzuciła jego nową prośbę o przesłanie dodatkowych kwot.
Tymczasem po wielu wysiłkach Iwanowowi udało się w końcu zdobyć 11 szympansów: sześć samic, dwóch samców i trzy młode osobniki. Ale pojawił się nowy problem. Miejscowi mieszkańcy kategorycznie nie zgodzili się zostać podmiotami eksperymentalnymi i nie pozwolili się zapłodnić nasionami małp. Dlatego musieliśmy ograniczyć się tylko do sztucznego zapłodnienia samic.
Jednak w połowie 1927 r. Iwanowowi skończyły się fundusze. Nie było gdzie zdobyć nowych. Akademia Nauk nie zgodziła się na finansowanie własnej linii. W rezultacie postanowiono zabrać pozyskane małpy do rezerwatu przyrody Suchumi, gdzie badania będą kontynuowane. Iwanow wierzył, że w ZSRR będzie mu nieporównywalnie łatwiej znaleźć ochotniczki do zapłodnienia niż w zacofanej Afryce, gdzie nikt nie interesował się nauką.
Jednak w drodze powrotnej doszło do katastrofy. Wszystkie małpy schwytane przez Iwanowa zginęły po drodze. Udało im się sprowadzić do ZSRR tylko dwie, ale zginęły po kilku tygodniach. Ale jeszcze większym ciosem dla naukowca było to, że żadna z zapłodnionych samic nie zaszła w ciążę, o czym świadczą wyniki sekcji zwłok.
W swoim raporcie dla Akademii Nauk Iwanow wskazał, że eksperyment zakończył się niepowodzeniem. Problem polegał po prostu na tym, że eksperyment przeprowadzono w bardzo trudnych warunkach. Iwanow nie mógł już liczyć na wsparcie Akademii Nauk.
Za pośrednictwem Akademii Komunistycznej Iwanowowi udało się uzgodnić wznowienie eksperymentów w rezerwacie Sukhum, gdzie do tego czasu mieszkał jeden orangutan. Rozpoczęto poszukiwania kobiet, które zgodziłyby się na sztuczne zapłodnienie nasionami małp.
Ale nawet tutaj Iwanow poniósł porażkę. W trakcie poszukiwań orangutan zmarł. Musiał zamówić i czekać na nową partię małp. Nie była to szybka rzecz. Czekając na ich przybycie, w jego życiu nastąpiły bardzo dramatyczne zmiany.
Czystki miały miejsce w wojsku, przemyśle, nauce. Nie dotyczyły wszystkich, ale Iwanow był wśród nich. To prawda, że w tym czasie nie było masowych egzekucji, większość specjalistów została wysłana na emigrację. W 1930 r. Iwanow spędził około sześciu miesięcy w więzieniu, a następnie został zesłany do Ałma-Aty, gdzie rozpoczął pracę w wydziale miejscowego instytutu weterynaryjnego.
W marcu 1932 Iwanow zmarł na udar. W nekrologu opublikowanym w jednym z czasopism naukowych eksperymenty Iwanowa dotyczące krzyżowania człowieka i małpy, które uważał za niemal najważniejszą sprawę swojego życia, zostały wymienione bardzo oszczędnie, w jednym zdaniu. To był koniec prób sowieckiej nauki wyhodowania małpoluda.
Ale czy experyment Iwanowa naprawdę się nie udał? Opis w linku:
https://joemonster.org/art/41795







Эксперименты доктора Иванова по созданию гибридов обезьян и человека. Они действительно потерпели неудачу?

В 20-е годы известный советский специалист по межвидовым скрещиваниям получил от государства крупную сумму на проведение опытов по выведению гибрида человека и обезьяны.

В начале сентября 1924 года советский профессор Илья Иванов, известный своими работами по межвидовым скрещиваниям, обратился в Наркомат просвещения с очень смелым предложением. Профессор предложил профинансировать его эксперименты по скрещиванию человека и обезьяны, которые, по его мнению, были абсолютно реальными.

Он считал, что не природа, а человеческая инертность и тупость помешали появлению нового существа - обезьяны-человека.

Профессор хотел профинансировать свою станцию в Африке. Французы согласились предоставить ему станцию во Французской Гвинее, хотя это стоило больших денег. Иванов хотел 15 тысяч долларов в год. Для СССР, где в середине 20-х годов на счету был один доллар, это были большие деньги.

После шести месяцев экспедиции ему было абсолютно не о чем докладывать, и он даже не получил взрослых обезьян, необходимых для исследований. Иванов пожаловался, что местные жители опасаются ловить взрослых шимпанзе, и уехал во Францию, где пытался договориться о продаже нескольких обезьян для экспериментов.

На этот раз Академия наук отклонила его новый запрос о дополнительных суммах.

Между тем, после больших усилий Иванову наконец удалось получить 11 шимпанзе: шесть самок, двух самцов и трех молодых особей. Но возникла новая проблема. Местные жители категорически отказывались становиться подопытными и не позволяли удобрять себя обезьяньими семенами. Поэтому пришлось ограничиться только искусственным оплодотворением самок.

Однако к середине 1927 года у Иванова закончились средства. Новые брать было негде. Академия наук не согласилась финансировать собственную линию. В результате было решено отвезти полученных обезьян в Сухумский заповедник, где исследования будут продолжены. Иванов считал, что в СССР ему будет несравненно легче найти добровольцев для оплодотворения, чем в отсталой Африке, где наука никого не интересует.

Однако на обратном пути произошла катастрофа. Все обезьяны, пойманные Ивановым, погибли в пути. Им удалось привезти в СССР только двоих, но они умерли через несколько недель. Но еще большим ударом для ученого стало то, что ни одна из оплодотворенных самок не забеременела, о чем свидетельствуют результаты вскрытия.

В своем отчете Академии наук Иванов указал, что эксперимент не удался. Проблема заключалась просто в том, что эксперимент проводился в очень суровых условиях. Иванов уже не мог рассчитывать на поддержку Академии наук.

Через Коммунистическую академию Иванову удалось договориться о возобновлении экспериментов в Сухумском заповеднике, где до этого жил один орангутанг. Начались поиски женщин, которые согласились бы на искусственное оплодотворение обезьяньими семенами.

Но и здесь Иванов не справился. Во время обыска орангутанг погиб. Пришлось заказывать и ждать новую партию обезьян. Это было не так уж и быстро. В ожидании их приезда в его жизни произошли очень разительные перемены.

Чистки прошли в армии, промышленности и науке. Не ко всем они относились, но Иванов был среди них. Правда, массовых расстрелов в то время не было, большинство специалистов было отправлено в ссылку. В 1930 году Иванов провел около полугода в тюрьме, а затем был отправлен в Алматы, где начал работать на кафедре местного ветеринарного института.

В марте 1932 года Иванов скончался от инсульта. В некрологе, опубликованном в одном из научных журналов, опыты Иванова по скрещиванию человека и обезьяны, которые он считал чуть ли не самым важным делом своей жизни, были упомянуты очень скупо, в одном предложении. Это был конец советской науки по разведению обезьян.

Но был ли эксперимент Иванова действительно неудачным? Описание в ссылке:

https://joemonster.org/art/41795







Dr. Ivanovs Experimente zur Herstellung von Hybriden aus Affen und Menschen. Haben sie wirklich versagt?

In den 1920er Jahren erhielt der berühmte sowjetische Spezialist für Interspezies-Kreuzung eine große Summe vom Staat, um Experimente zur Züchtung eines Mensch-Affe-Hybriden durchzuführen.

Anfang September 1924 wandte sich der sowjetische Professor Ilya Ivanov, bekannt für seine Arbeiten zur Kreuzung zwischen den Arten, mit einem sehr kühnen Vorschlag an das Volkskommissariat für Bildung. Der Professor bot an, seine Experimente zur Kreuzung von Menschen und Affen zu finanzieren, die er für absolut real hielt.

Er glaubte, dass es nicht die Natur war, sondern die menschliche Trägheit und Trägheit, die die Entstehung einer neuen Kreatur - des Affenmenschen - verhinderten.

Der Professor wollte seine Station in Afrika finanzieren. Die Franzosen erklärten sich bereit, ihm eine Station in Französisch-Guinea zur Verfügung zu stellen, obwohl dies viel Geld kostete. Ivanov wollte 15.000 Dollar im Jahr. Für die UdSSR, wo Mitte der 1920er Jahre ein Dollar auf dem Konto war, war das viel Geld.

Nach sechs Monaten Expedition hatte er absolut nichts zu berichten, und er hatte noch nicht einmal die für die Forschung benötigten erwachsenen Affen beschafft. Ivanov beschwerte sich, dass die Anwohner Angst hatten, erwachsene Schimpansen zu fangen, und ging nach Frankreich, wo er versuchte, über den Verkauf mehrerer Affen für Experimente zu verhandeln.

Die Akademie der Wissenschaften lehnte diesmal seinen neuen Antrag auf zusätzliche Beträge ab.

Inzwischen gelang es Ivanov nach viel Mühe, 11 Schimpansen zu bekommen: sechs Weibchen, zwei Männchen und drei Jungtiere. Aber es gab ein neues Problem. Die Anwohner weigerten sich kategorisch, Versuchspersonen zu werden und ließen sich nicht mit Affensamen befruchten. Daher mussten wir uns nur auf die künstliche Befruchtung von Weibchen beschränken.

Mitte 1927 gingen Ivanov jedoch die Mittel aus. Es gab nirgendwo neue zu bekommen. Die Akademie der Wissenschaften war nicht bereit, eine eigene Leitung zu finanzieren. Infolgedessen wurde beschlossen, die gewonnenen Affen in das Naturreservat Sukhumi zu bringen, wo die Forschung fortgesetzt wird. Iwanow glaubte, dass es für ihn in der UdSSR ungleich einfacher sein würde, Freiwillige für die Befruchtung zu finden, als im rückständigen Afrika, wo sich niemand für Wissenschaft interessierte.

Auf dem Rückweg kam es jedoch zu einer Katastrophe. Alle von Ivanov gefangenen Affen starben unterwegs. Es gelang ihnen, nur zwei in die UdSSR zu bringen, aber sie starben nach wenigen Wochen. Ein noch größerer Schlag für den Wissenschaftler war jedoch, dass keines der befruchteten Weibchen schwanger wurde, wie die Ergebnisse der Autopsie belegen.

In seinem Bericht an die Akademie der Wissenschaften wies Ivanov darauf hin, dass das Experiment nicht erfolgreich war. Das Problem war einfach, dass das Experiment unter sehr harten Bedingungen durchgeführt wurde. Auf die Unterstützung der Akademie der Wissenschaften konnte Ivanov nicht mehr zählen.

Über die Kommunistische Akademie gelang es Ivanov, die Experimente im Suchum-Reservat wieder aufzunehmen, in dem bis dahin ein Orang-Utan gelebt hatte. Es begann eine Suche nach Frauen, die einer künstlichen Befruchtung mit Affensamen zustimmen würden.

Aber auch hier scheiterte Ivanov. Bei der Suche starb der Orang-Utan. Musste bestellen und auf eine neue Charge Affen warten. Es war keine schnelle Sache. Während er auf ihre Ankunft wartete, ereigneten sich sehr dramatische Veränderungen in seinem Leben.

Die Säuberungen fanden in Armee, Industrie und Wissenschaft statt. Sie galten nicht für alle, aber Ivanov war einer von ihnen. Zu dieser Zeit gab es zwar keine Massenhinrichtungen, die meisten Spezialisten wurden ins Exil geschickt. 1930 verbrachte Ivanov etwa sechs Monate im Gefängnis und wurde dann nach Almaty geschickt, wo er in der Abteilung des örtlichen Veterinärinstituts zu arbeiten begann.

Im März 1932 starb Ivanov an einem Schlaganfall. In einem Nachruf, der in einer der wissenschaftlichen Zeitschriften veröffentlicht wurde, wurden Ivanovs Experimente zur Kreuzung eines Menschen und eines Affen, die er fast als die wichtigste Angelegenheit seines Lebens betrachtete, sehr sparsam in einem Satz erwähnt. Das war das Ende der sowjetischen Wissenschaft, die versuchte, einen Affen zu züchten.

Aber war Ivanovs Experiment wirklich erfolglos? Beschreibung im Link:

https://joemonster.org/art/41795








Dr. Ivanov's experiments to create hybrids of monkeys and humans. Did they really fail?

In the 1920s, the famous Soviet specialist in interspecies crossing received a large sum from the state to conduct experiments on breeding a human-monkey hybrid.

In early September 1924, the Soviet professor Ilya Ivanov, known for his work on interspecies crossing, turned to the People's Commissariat of Education with a very bold proposal. The professor offered to finance his experiments on crossing humans and monkeys, which he believed were absolutely real.

He believed that it was not nature, but human inertia and dullness that prevented the emergence of a new creature - the ape-man.

The professor wanted to finance his station in Africa. The French agreed to provide him with a station in French Guinea, although it cost a lot of money. Ivanov wanted $ 15,000 a year. For the USSR, where there was one dollar in the account in the mid-1920s, that was a lot of money.

After six months of expedition, he had absolutely nothing to report on, not even getting the adult monkeys needed for research. Ivanov complained that local residents were afraid of catching adult chimpanzees, and he left for France, where he tried to negotiate the sale of several monkeys for experiments.

The Academy of Sciences this time rejected his new request for additional amounts.

Meanwhile, after much effort, Ivanov finally managed to get 11 chimpanzees: six females, two males and three juveniles. But there was a new problem. Local residents categorically refused to become experimental subjects and did not allow themselves to be fertilized with monkey seeds. Therefore, we had to limit ourselves only to the artificial insemination of females.

However, by mid-1927, Ivanov ran out of funds. There was nowhere to get new ones. The Academy of Sciences did not agree to finance its own line. As a result, it was decided to take the obtained monkeys to the Sukhumi Nature Reserve, where the research will continue. Ivanov believed that in the USSR it would be incomparably easier for him to find volunteers for fertilization than in backward Africa, where no one was interested in science.

However, there was a disaster on the way back. All the monkeys captured by Ivanov died on the way. They managed to bring only two to the USSR, but they died after a few weeks. But an even greater blow to the scientist was that none of the fertilized females became pregnant, as evidenced by the results of the autopsy.

In his report to the Academy of Sciences, Ivanov indicated that the experiment was unsuccessful. The problem was simply that the experiment was carried out under very harsh conditions. Ivanov could no longer count on the support of the Academy of Sciences.

Through the Communist Academy, Ivanov managed to agree to resume experiments in the Sukhum Reserve, where one orangutan had lived until then. A search for women who would agree to artificial insemination with monkey seeds began.

But even here, Ivanov failed. During the search, the orangutan died. Had to order and wait for a new batch of monkeys. It wasn't a quick thing. While waiting for their arrival, very dramatic changes took place in his life.

The purges took place in the army, industry and science. They did not apply to everyone, but Ivanov was among them. True, there were no mass executions at that time, most of the specialists were sent to exile. In 1930, Ivanov spent about six months in prison, and then was sent to Almaty, where he began working at the department of the local veterinary institute.

In March 1932, Ivanov died of a stroke. In an obituary published in one of the scientific journals, Ivanov's experiments on the crossing of a human and a monkey, which he considered almost the most important matter of his life, were mentioned very sparingly, in one sentence. That was the end of Soviet science trying to breed an ape.

But was Ivanov's experiment really unsuccessful? Description in the link:

https://joemonster.org/art/41795